Hsp90

Białko Hsp90, domena N-końcowa

Hsp90 (z ang. heat shock protein 90) – białko z rodziny białek szoku cieplnego, należące do białek chaperonowych (opiekuńczych)[1].

Hsp90 występuje u eubakterii i wszystkich eukariontów, ale wydaje się być nieobecne w komórkach archeowców[2]. Cytoplazmatyczne Hsp90 jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek eukariontów w każdej sytuacji, natomiast u bakterii produkt białkowy bakteryjnego homologu genu HtpG jest zbędny w warunkach innych niż szok cieplny[3]. Na poziomie molekularnym białko Hsp90 odpowiada za pomoc w zwijaniu innych białek, m.in. stąd wynika jego ochronna rola polegająca na stabilizacji białek w czasie szoku cieplnego. Hsp90 oddziałuje z ponad 10% białek, wliczając w to białka związane z procesem nowotworzenia np. białkiem p53[4]. W związku z tym, inhibitory białka Hsp90, takie jak geldanamycyna i jej analogii, są intensywnie badane jako leki przeciwnowotworowe[5].

Białka szoku cieplnego, wliczając w to Hsp90, są jednymi z najintensywniej produkowanych białek (ok. 1–2% wszystkich białek; dodatkowo w warunkach stresu, gdy ulegają intensywnej produkcji, ich ilość może wynosić 4–6%)[6]. Ponadto, białka te są wysoko konserwowane ewolucyjnie (60% identyczności sekwencyjnej między drożdżowym i ludzkim Hsp90α)[2].

Izoformy

U ssaków, obecne są przynajmniej dwa geny kodujące cytoplazmatyczne formy białka Hsp90 (identyczność na poziomie sekwencji dla Hsp90α i Hsp90β wynosi 85%). Obie formy powstały najprawdopodobniej w wyniku duplikacji genów wiele milionów lat temu[2].

W sumie u ludzi jest 5 funkcjonalnych genów kodujących następujące izoformy[7]:

rodzina lokalizacja podrodzina gen białko
HSP90A cytoplazma HSP90AA
(Forma indukowalna) 		HSP90AA1 Hsp90-α1
HSP90AA2 Hsp90-α2
HSP90AB
(Forma ulegająca ciągłej ekspresji) 		HSP90AB1 Hsp90-β
HSP90B retikulum endoplazmatyczne HSP90B1 Endoplasmina
GRP-94
TRAP mitochondrium TRAP1 białko związane z receptorem TNF

Ponadto, istnieje 12 pseudogenów Hsp90 - genów, które nie ulegają ekspresji. Dodatkowo, wykryto trzeci wariant cytoplazmatyczny Hsp90N (pozbawiony domeny wiążącej ATP).[8] Jednak, po bardziej szczegółowej analizie okazało się, że izoforma ta nie istnieje i jest artefaktem klonowania.[9]


Przypisy

  1. ↑ Csermely P, Schnaider T, Soti C, Prohászka Z, Nardai G. The 90-kDa molecular chaperone family: structure, function, and clinical applications. A comprehensive review. „Pharmacol Ther”. 79. 2, s. 129-168, 1998. DOI: 10.1016/S0163-7258(98)00013-8. PMID: 9749880. 
  2. ↑ a b c Chen B, Zhong D, Monteiro A. Comparative genomics and evolution of the HSP90 family of genes across all kingdoms of organisms. „BMC Genomics”. 7, s. 156, 2006. DOI: 10.1186/1471-2164-7-156. PMID: 16780600. 
  3. ↑ Thomas JG, Baneyx F. Roles of the Escherichia coli small heat shock proteins IbpA and IbpB in thermal stress management: comparison with ClpA, ClpB, and HtpG In vivo. „J Bacteriol”. 180. 19, s. 5165-5172, 1998. PMID: 9748451. PMCID: PMC107554. 
  4. ↑ Didier Picard: Hsp90 interactors. 2014-08. [dostęp 2014-10-28].
  5. ↑ R. Garcia-Carbonero, A. Carnero, L. Paz-Ares. Inhibition of HSP90 molecular chaperones: moving into the clinic. „Lancet Oncol”. 14 (9), s. e358-e369, 2013. DOI: 10.1016/S1470-2045(13)70169-4. PMID: 23896275. 
  6. ↑ G. Crevel, H. Bates, H. Huikeshoven, S. Cotterill. The Drosophila Dpit47 protein is a nuclear Hsp90 co-chaperone that interacts with DNA polymerase alpha. „J Cell Sci”. 114 (Pt 11), s. 2015-2025, 2001. PMID: 11493638. 
  7. ↑ B. Chen, WH. Piel, L. Gui, E. Bruford i inni. The HSP90 family of genes in the human genome: insights into their divergence and evolution.. „Genomics”. 86 (6), s. 627-37, Dec 2005. DOI: 10.1016/j.ygeno.2005.08.012. PMID: 16269234. 
  8. ↑ N. Grammatikakis, A. Vultur, CV. Ramana, A. Siganou i inni. The role of Hsp90N, a new member of the Hsp90 family, in signal transduction and neoplastic transformation.. „J Biol Chem”. 277 (10), s. 8312-20, Mar 2002. DOI: 10.1074/jbc.M109200200. PMID: 11751906. 
  9. ↑ A. Zurawska, J. Urbanski, P. Bieganowski. Hsp90n - An accidental product of a fortuitous chromosomal translocation rather than a regular Hsp90 family member of human proteome.. „Biochim Biophys Acta”. 1784 (11), s. 1844-6, Nov 2008. DOI: 10.1016/j.bbapap.2008.06.013. PMID: 18638579. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya