Huliński Potok
 Dolina Hulińskiego Potoku wczesną wiosną | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Województwo | |
| Lokalizacja | |
| Potok | |
| Źródło | |
| Wysokość |
49°24′58.8″N 20°25′13″E |
| Ujście | |
| Recypient | Pieniński Potok |
| Wysokość |
ok. 570 m n.p.m.[1] |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie gminy Krościenko nad Dunajcem  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
Położenie na mapie powiatu nowotarskiego  | |
Huliński Potok – potok, lewostronny dopływ Pienińskiego Potoku[2].
Potok płynie w Pieninach. Spływa z Masywu Trzech Koron w północnym kierunku, po zachodniej stronie Ostrego Wierchu i Zamkowej Góry. Poniżej Białych Skał uchodzi do Pienińskiego Potoku, będąc największym z jego dopływów[3]. Spływa głębokim jarem, który w całości porośnięty jest gęstym lasem jodłowo-bukowym. Jest to obszar ochrony ścisłej, już przed II wojną światową włączony w obszar Pienińskiego Parku Narodowego[4]. Cała zlewnia potoku znajduje się w granicach Krościenka nad Dunajcem, w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim[1].
Jar Hulińskiego Potoku zawalony jest powalonymi i próchniejącymi drzewami, a jesienią pokrywa się grubą warstwą liści bukowych. Jodły osiągają tutaj wysokość do 40 m i do 3 m obwodu. Władysław Ściborowski w 1877 pisał: „Tutaj znajdujemy się wobec dziewiczej przyrody, widzimy drzewa wznoszące się prosto, inne pochylone, inne wreszcie przewrócone i próchniejące wśród gęstej zarośli różnych ziół i krzewów bujnie rosnących, którym organiczne szczątki próchniejących roślin dostarczają pożywienia”. Las ten jest fragmentem pierwotnej puszczy pienińskiej[5]. Występują w nim rzadkie już okazy cisa pospolitego, chroniona paproć zanokcica języcznik i pospolita miesiącznica trwała[6].
Przy potoku prowadzi pieszy niebieski szlak turystyczny z Bajkowego Gronia przez Huliński Potok, Zamkową Górę, Ostry Wierch i Trzy Korony na przełęcz Szopka[3].
Przypisy
- ↑ a b Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-04-04].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 86, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ a b Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, s. 1, ISBN 83-87873-07-1.
- ↑ Kazimierz Zarzyckj, Roman Marcinek, Sławomir Wróbel, Pieniński Park Narodowy, Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2003, ISBN 83-7073-288-7.
- ↑ Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, s. 188, ISBN 83-915859-4-8.
- ↑ Stanisław Pelc, Wycieczka botaniczna do Pienińskiego Parku Narodowego, „Rocznik naukowo-dydaktyczny WSP w Krakowie. Prace botaniczne”, 39, Kraków 1970, s. 199–217.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.