Huszczyce

Huszczyce
Państwo

 Białoruś

Obwód

 grodzieński

Rejon

grodzieński

Sielsowiet

Obuchowo

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

193[1]

Nr kierunkowy

+375 15

Kod pocztowy

231760

Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Huszczyce”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej znajduje się punkt z opisem „Huszczyce”
Ziemia53°36′03″N 24°12′02″E/53,600833 24,200556

Huszczyce (biał. Гушчыцы) – wieś na Białorusi, położona w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim w sielsowiecie obuchowskim.

Dawniej były to dwie sąsiednie wsie o tej samej nazwie: większa w gminie Skidel, mniejsza w gminie Żydomla. Rozdzielała je niewielka struga, dopływ Kotra. Obie części są nadal zabudowane.

Siedziba parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. św. Jerzego Zwycięzcy[2].

Historia

Dawniej w województwie trockim Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego, w guberni grodzieńskiej[3]. Dawniej były to dwie sąsiednie wsie o tej samej nazwie, które w latach 1921–1939 leżały w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim[4][5]:

  • większa wieś Huszczyce, po wschodniej stronie strugi, należała do gminy Skidel;
  • mniejsza wieś Huszczyce, po zachodniej stronie strugi, należała do gminy Żydomla.

Huszczyce (gmina Skidel)

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 122 osób, 37 było wyznania rzymskokatolickiego, 78 prawosławnego, 7 mojżeszowego. Jednocześnie 50 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 72 białoruską. Były tu 20 budynków mieszkalnych[4]. Miejscowość należała do parafii prawosławnej w Skidlu i rzymskokatolickiej w Kaszubińcach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Skidlu i Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Skidlu[6.1]. 16 października 1933 utworzyły (wraz z młynem wodnym Kotra) gromadę Huszczyce w gminie Skidel[7]. Koordynaty: 53°35'51.6"N 24°11'32.7"E

Huszczyce (gmina Żydomla)

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 25 osób, 23 było wyznania rzymskokatolickiego, 2 prawosławnego. Jednocześnie 23 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 2 białoruską. Były tu 4 budynki mieszkalne[4]. Miejscowość należała do parafii prawosławnej w Skidlu i rzymskokatolickiej w Kaszubińcach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Skidlu Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Żydomli[6.2]. 16 października 1933 weszła wraz ze wsiami Żuki, Karole i Paniuki w skład gromady Żuki w gminie Żydomla[7]. Koordynaty: 53°36'06.4"N 24°10'42.6"E

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 obie miejscowości znalazły się pod okupacją sowiecką. 2 listopada zostały włączone do Białoruskiej SRR. 4 grudnia 1939 włączone do nowo utworzonego obwodu białostockiego[8]. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. 22 lipca 1941 r. włączone w skład okręgu białostockiego III Rzeszy[9]. W 1944 zostały ponownie zajęte przez wojska sowieckie i włączone do obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR.

Od 1991, już jako jedna miejscowość wchodzi w skład Białorusi.

Przypisy

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
  2. Храм Святого Великомученика Георгия Победоносца д.Гущицы. orthos.org. [dostęp 2021-01-10]. (ros.).
  3. Huszczyce, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 603.
  4. a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 5, województwo białostockie, 1924, s. 43.
  5. Mapa Administracyjna Rzeczypospolitej Polskiej 1:300 000, Województwo Białostockie, GUS, Warszawa 1937
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933.
    1. S. 95.
    2. S. 268.
  7. a b Białostocki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 11, poz. 51
  8. Карманный атлас СССР. 11-е изд. – Ленинград: ГУГК при СНК СССР, 1940, karta 39
  9. Bezirk Bialystok [online], www.territorial.de [dostęp 2020-04-08].

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya