Huysburg

Huysburg
Ilustracja
Widok z lotu ptaka
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Saksonia-Anhalt

Miejscowość

Huy

Kościół

rzymskokatolicki

Właściciel

Benedyktyni

Styl

romanizm (kościół)

Data budowy

1080

Data zamknięcia

1804

Data reaktywacji

1972

Położenie na mapie Saksonii-Anhaltu
Mapa konturowa Saksonii-Anhaltu, po lewej znajduje się punkt z opisem „Huysburg”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Huysburg”
Ziemia51°57′37″N 11°00′06″E/51,960278 11,001667

Huysburg – klasztor benedyktynów z romańskim kościołem znajdujący się w niemieckiej gminie Huy.

Historia

Około 780 roku znajdowała się tu frankijska baza wojskowa, służąca do obrony przed Słowianami. Pierwsza wzmianka o Huysburgu pochodzi z 997 roku. 24 grudnia 1080 założono tu klasztor, który wkrótce wyniesiono do rangi opactwa[1]. W czasach romanizmu wzniesiono tu kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w formie trójnawowej, dwuwieżowej bazyliki[2][3]. W XV wieku placówka była współzałożycielką kongregacji Bursfelde(inne języki), związku niemieckich klasztorów. Kompleks został spalony w 1525 roku podczas wojny chłopskiej, wielokrotnie niszczono i plądrowano go również podczas wojny trzydziestoletniej[1].

Opactwo rozwiązano w 1804 roku, dawny kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym[4]. W 1823 roku król Fryderyk Wilhelm III przekazał kompleks i podlegające mu tereny rolne Karlowi Friedrichowi von dem Knesebeckowi(inne języki)[1], uznając jego zasługi z czasów wojen napoleońskich[5]. W 1826 Knesebeck zarządził rozbiórkę części klasztoru, a materiałów rozbiórkowych użyto przy budowie zamku Röderhof(inne języki), gdzie zrekonstruowano m.in klasztorny krużganek[6]. W 1851 roku założono szkołę katolicką, która działała do 1937 roku[1].

W 1949 znacjonalizowano część opactwa należącą do rodziny Knesebecków, a w 1952 założono w nim seminarium duchowne. W 1972 roku, dzięki wsparciu ze strony opactwa benedyktynów w Tyńcu, reaktywowano tu klasztor benedyktynów. W 1992 roku seminarium zamknięto, a część kompleksu zwrócono Knesebeckom[1].

W 1983 w kościele klasztornym, za barokowym prospektem organowym z 1761 roku, zainstalowano 27-głosowe organy z warsztatu Hermann Eule Orgelbau Bautzen(inne języki), które wykonano z użyciem elementów poprzedniego instrumentu. W 2009 roku organy wyremontowało przedsiębiorstwo Orgelbau Reinhard Hüfken(inne języki)[7].

Galeria

Przypisy

  1. a b c d e Benediktinerkloster Huysburg [online], huysburg.de [dostęp 2025-11-10].
  2. ISIDOR MOBILE [online], isidor.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10].
  3. Huysburg [online], www.halberstadt.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  4. Kloster Huysburg (39) | Südroute [online], Straße der Romanik, 13 marca 2018 [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  5. Bistum Magdeburg | Pressestelle, Bistum Magdeburg: Benediktiner-Kloster Huysburg [online], www.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  6. Huysburg [online], vondemknesebeck.net [dostęp 2025-11-10] (niem.).
  7. Huy/Huysburg, Klosterkirche – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya