Hwagye sa
 Fragment klasztoru Hwagye | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość |
góra Pukhan, miasto Seul |
| Rodzaj klasztoru | |
| Właściciel | |
| Typ zakonu |
męski |
| Liczba zakonników |
ponad 100 |
| Założyciel klasztoru | |
| Materiał budowlany |
drewno |
| Data budowy | |
Położenie na mapie Korei Południowej  | |
 37°37′57″N 127°00′26″E/37,632500 127,007222
| |
| Strona internetowa | |
Hwagye sa (화계사 Klasztor Lśniącego Strumienia) – koreański klasztor.
Historia klasztoru
Klasztor został zbudowany w 1522 roku przez mistrza sŏn Sinwola, po przeniesieniu w obecne miejsce pustelni nazywanej Podŏk am i zmianie nazwy na Hwagye sa. Położony jest na stoku góry Pukhan (북한산) (Samgak) w cichym rejonie, chociaż są to obrzeża stolicy – Seulu[1].
W 1618 roku klasztor uległ częściowemu spaleniu i został odbudowany przez mnicha Towola.
Chociaż konfucjańska administracja dynastii Chosŏn niszczyła buddyzm wszelkimi metodami, to za panowania króla Gojonga, królowa-matka i jej krąg, często odwiedzali ten klasztor i wspierali go. W 1866 roku dwaj mnisi Yonso i Pomun włożyli wiele wysiłku w remont nadwyrężonych konstrukcji budynków klasztoru przy wsparciu królowej-matki.
W tym klasztorze w 1933 roku odbyła się konferencja dziewięciu koreańskich naukowców literatury, którzy debatowali nad ujednoliceniem ortografii alfabetu hangul.
W latach 50. XX wieku opatem tego klasztoru był mistrz sŏn Sŭngsan (1927–2004), który opiekował się tu aż do śmierci w 1961 roku swoim nauczycielem Kobongiem Kyŏngukiem.
Od dłuższego (1991) czasu klasztor ten jest Międzynarodowym Ośrodkiem Medytacyjnym i przebywa w nim ponad 100 mnichów i mniszek z całego świata, w tym i z Polski.
Znane obiekty
- Figura bodhisattwy Ksitigarby i dziesięciu sędziów Gmachu Osądu. Jest to rzeźba autorstwa mistrza sŏn Naonga Hyegŭna (1320–1376).
Adres klasztoru
- 117 Insubong-ro 47gil (487 Suyu-dong and 3 others), Gangbuk-gu, Seoul, Korea Południowa
Galeria
-
-
Wieża bębna i dzwonu -
Przypisy
- ↑ Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Str. 284
Bibliografia
- Chris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Eastward Books, Seul, Korea, str. 330 ISBN 89-952155-4-2
Linki zewnętrzne
- http://www.youtube.com/watch?v=VcDiJbNBmsk Filmik
- http://www.youtube.com/watch?v=aJ1lPYu50rc Relacja z programu pobytu klasztorze (ang.) (1)
- http://www.youtube.com/watch?v=uBXs9w6z9mY Relacja z programu (2)
- http://www.youtube.com/watch?v=eQaNaZwS5HU Relacja z programu (3)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.