Hydromyini
| Hydromyini | |||||
| J.E. Gray, 1825[1] | |||||
 Pseudomysz wschodnia (Pseudomys australis) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Infrarząd | |||||
| Nadrodzina | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Plemię |
Hydromyini | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Hydromys É. Geofrroy Saint-Hilaire, 1804 | |||||
| |||||
| Rodzaje | |||||
| |||||
Hydromyini – plemię ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Plemię obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji, Australii i Oceanii[15].
Podział systematyczny
Do plemienia należą następujące występujące współcześnie i wymarłe po 1500 roku rodzaje[16][15][17]:
- Chiropodomys W.C.H. Peters, 1868 – drzewiarka
- Haeromys O. Thomas, 1911 – ranimysz
- Soricomys Balete, Rickart, Heaney, Alviola, M.V. Duya, M.R.M. Duya, Sosa & Jansa, 2012 – sorkomyszak
- Chrotomys O. Thomas, 1895 – pręgoszczur
- Archboldomys Musser, 1982 – sorkoszczurzyk
- Rhynchomys O. Thomas, 1895 – ryjoszczur
- Apomys Mearns, 1905 – filipinomysz
- Anisomys O. Thomas, 1904 – irianoszczur – jedynym przedstawicielem jest Anisomys imitator O. Thomas, 1904 – irianoszczur wiewiórkozębny
- Lorentzimys Jentink, 1911 – długonóg – jedynym przedstawicielem jest Lorentzimys nouhuysi Jentink, 1911 – długonóg papuaski
- Chiruromys O. Thomas, 1888 – papuasogon
- Macruromys Stein, 1933 – drobnozębnik
- Hyomys O. Thomas, 1904 – białouch
- Pogonomys A. Milne-Edwards, 1877 – myszarek
- Coccymys Menzies, 1990 – irianomysz
- Brassomys Musser & D.P. Lunde, 2009 – jedynym przedstawicielem jest Brassomys albidens (Tate, 1951) – irianomysz białozębna
- Xenuromys Tate & Archbold, 1941 – dziwnoszczur – jedynym przedstawicielem jest Xenuromys barbatus (A. Milne-Edwards, 1900) – dziwnoszczur nowogwinejski
- Mammelomys Menzies, 1996 – mozaikogon
- Pogonomelomys Rümmler, 1936 – krzakorzyk
- Abeomelomys Menzies, 1990 – papuasomysz – jedynym przedstawicielem jest Abeomelomys sevia (Tate & Archbold, 1935) – papuasomysz górska
- Mallomys O. Thomas, 1898 – wełnistek
- Xeromys O. Thomas, 1889 – szczureczek – jedynym przedstawicielem jest Xeromys myoides O. Thomas, 1889 – szczureczek namorzynowy
- Pseudohydromys Rümmler, 1934 – pyskomysz
- Mirzamys K.M. Helgen & L.M. Helgen, 2009 – mchoszczur
- Microhydromys Tate & Archbold, 1941 – ryjówkomyszka
- Paraleptomys Tate & Archbold, 1941 – górobobrek
- Leptomys O. Thomas, 1897 – nowogwinejek
- Baiyankamys Hinton, 1943 – papuabobrek
- Crossomys O. Thomas, 1907 – bobromysz – jedynym przedstawicielem jest Crossomys moncktoni O. Thomas, 1907 – bobromysz bezucha
- Hydromys É. Geofrroy Saint-Hilaire, 1804 – bobroszczur
- Parahydromys Poche, 1906 – bobroszczurzyk – jedynym przedstawicielem jest Parahydromys asper (O. Thomas, 1906) – bobroszczurzyk papuaski
- Uromys W.C.H. Peters, 1867 – szczurowiec
- Solomys – O. Thomas, 1922 – salomonek
- Melomys O. Thomas, 1922 – szczurzynek
- Protochromys Menzies, 1996 – sierścinek – jedynym przedstawicielem jest Protochromys fellowsi (Hinton, 1943) – sierścinek rudobrzuchy
- Paramelomys Rümmler, 1936 – paraszczurzynek
- Leporillus O. Thomas, 1906 – zającoszczur – jedynym żyjącym przedstawicielem jest Leporillus conditor (Sturt, 1848) – zającoszczur większy
- Conilurus Ogilby, 1838 – królikoszczur – jedynym przedstawicielem jest Conilurus penicillatus (J. Gould, 1842) – królikoszczur krzaczastoogonowy
- Mesembriomys T.S. Palmer, 1906 – skoczynoszczur
- Zyzomys O. Thomas, 1909 – skałoskakun
- Leggadina O. Thomas, 1910 – australoskoczek
- Notomys Lesson, 1842 – skakuszka
- Mastacomys O. Thomas, 1882 – zajączkoszczurek – jedynym przedstawicielem jest Mastacomys fuscus O. Thomas, 1882 – zajączkoszczurek szerokozębny
- Pseudomys J.E. Gray, 1832 – pseudomysz
- Coryphomys Schaub, 1937 – timoroszczur – takson wymarły po 1500 roku
Opisano również rodzaj wymarły przed 1500 rokiem:
- Spelaeomys Hooijer, 1957 – jaskinioszczur – jedynym przedstawicielem był Spelaeomys florensis Hooijer, 1957 – jaskinioszczur olbrzymi
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 341, 1825. (ang.).
- ↑ R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 125. (fr.).
- ↑ W. Lilljeborg: Systematisk öfversigt af de gnagande däggdjuren, glires. Uppsala: Kongl. Akad. boktryckeriet, 1866, s. 10. (szw.).
- ↑ E.R. Alston. On the classification of the order Glires. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1876 (1), s. 80, 1876. (ang.).
- ↑ H. Winge: Jordfundne og nulevende Gnavere (Rodentia) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilian. Med Udsigt over Gnavernes indbyrdes Slægtskab. Kjøbenhavn: F. Dreyer, 1887, s. 126, seria: E Museo Lundii 1 (3). (duń.).
- ↑ K. Dahl. Biological notes on north-Australian Mammalia. „The Zoologist: a monthly journal of natural history”. Fourth series. 1, s. 194, 1897. (ang.).
- ↑ O. Thomas. On the Genera of Rodents: an Attempt to bring up to Date the current Arrangement of the Order. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1896, s. 1017, 1896. (ang.).
- ↑ J.R. Ellerman: The families and genera of living rodents. Cz. 2: Family Muridae. London: British Museum, 1941, s. 76. (ang.).
- ↑ G.G. Simpson. Historical zoogeography of Australian mammals. „Evolution”. 15 (4), s. 434, 1961. DOI: 10.2307/2406311. (ang.).
- ↑ a b c A.K. Lee, P.R. Baverstock & Ch.H.S. Watts: Rodents – the late invaders. W: A. Keast (red.): Ecological biogeography of Australia. The Hague: W. Junk Press, 1981, s. 1530. ISBN 90-6193-092-8. (ang.).
- ↑ W.Z. Lidicker Jr. & P.V. Brylski. The conilurine rodent radiation of Australia, analyzed on the basis of phallic morphology. „Journal of Mammalogy”. 68 (3), s. 635, 1987. DOI: 10.2307/1381596. (ang.).
- ↑ G.G. Musser & M.D. Carleton: Family Muridae. W: D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Mammals Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference. Wyd. 2. Washington D.C.: Smithsonian University Press, 1993, s. 564. ISBN 0-8018-8403-9. (ang.).
- ↑ P. Fabre, L. Hautier & E.J. Douzery: A synopsis of rodent molecular phylogenetics, systematics and biogeography. W: P.G. Cox & L. Hautier (redaktorzy): Evolution of the Rodents. Cambridge: Cambridge University Press, 20185, s. 37. ISBN 978-1-107-36015-0. (ang.).
- ↑ M. Pagès, P.‐H. Fabre, Y. Chaval, A. Mortelliti, V. Nicolas, K. Wells, J,R. Michaux & V. Lazzari. Molecular phylogeny of South‐East Asian arboreal murine rodents. „Zoologica Scripta”. 45 (4), s. 349–364, 2015. DOI: 10.1111/zsc.12161. (ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 484–210. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-09-16]. (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 263–283. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.