Hygge

Hygge (wym. /ˈhuːɡə/) – duńskie słowo oznaczające komfort, wygodę^[1], przytulność^[2], używane jako określenie osiągnięcia wewnętrznej równowagi, bezpieczeństwa i szczęścia, zwłaszcza przez społeczeństwa skandynawskie^[3]. Koncept narodził się w Danii w XIX wieku^[4]. Jest uważany za odpowiednik francuskiego joie de vivre^[5].

Hygge jest rzeczownikiem, choć istnieją również czasownik at hygge i przymiotnik hyggelig. Słowo hygge, oznaczające dosłownie wygodę, rozumiane jest szerzej jako przytulność, błogostan, komfort bycia zarówno ze sobą, jak i z innymi. Hygge nie jest kojarzone z wartościami materialnymi i konsumpcjonizmem, stoi w opozycji do niego^[4]; dotyczy bardziej stanów i nastrojów niż rzeczy^[6] i składa się z drobnych rzeczy, których nie powinno się sobie odmawiać^[2]. Z hygge kojarzone są np. wieczór spędzony w ciepłym pokoju, zgromadzenia rodzinne na święta Bożego Narodzenia^[1], drożdżówki z cynamonem, świece czy ciepłe skarpetki z kaszmiru^[5]. Krytycy uważają hygge za hołubienie przeciętności, poprzestawanie na małym i przejaw eskapizmu^[4]. Filozofia hygge kojarzona jest przede wszystkim z klasą średnią, choć sami Duńczycy uważają ją za wyróżnik dla wszystkich klas społecznych^[1].

Koncept hygge zyskał uznanie również poza Danią, zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, głównie na fali mody na Skandynawię. Ukazują się liczne publikacje na ten temat^[5], a samo słowo zostało uznane za drugie słowo roku 2016 według wydawnictwa HarperCollins, pierwsze miejsce zajął Brexit^[7]. Hygge stał się punktem odniesienia, np. w jednym z felietonów BBC pojawiła się sugestia, że polskim odpowiednikiem hygge jest postawa jakoś to będzie^[8].

Filozofia hygge znajduje swoje odzwierciedlenie w wystroju wnętrz^[9], głównie poprzez dobór naturalnych materiałów i kolorów oraz organizacji przestrzeni za pomocą praktycznych i stylowych dodatków. Podczas projektowania pomieszczeń bierze się przede wszystkim pod uwagę aspekty wspierające życie rodzinne i towarzyskie. Ważne są zatem przestrzeń oraz wygoda.

• lagom