Hyper-V

Hyper-V
ilustracja
Autor Microsoft
Aktualna wersja stabilna 3.0
Platforma sprzętowa Windows Server 2008, R2, Hyper-V Server 2008, R2, Hyper-V Server 2012, Windows Server 2012, Windows 8 Pro i wyższe
System operacyjny Windows
Rodzaj hypervisor
Licencja komercyjna
Strona internetowa

Hyper-V (nazwa kodowa Viridian[1]) – oprogramowanie stosowane do wirtualizacji fizycznych maszyn, komputerów. Dzięki niemu można uruchamiać różne systemy operacyjne bez konieczności fizycznej ingerencji w już zainstalowany system operacyjny, na jednej fizycznej maszynie bez konieczności dzielenia dysku na partycje. Wirtualny komputer ma własny, wirtualny sprzęt komputerowy i BIOS. Nazywa się go maszyną wirtualną.

Narzędzie to dostępne jest jako zewnętrzny program doinstalowywany do Windows Server 2008, jako właściwość (feature) w Windows Server 2008 R2, Windows Server 2012 i Windows 8 Pro lub wyższej wersji albo jako oddzielny produkt Microsoft Hyper-V Server. Pozwala on na instalowanie w wirtualnej maszynie systemów x86 i x64 z rodziny Windows, ale też SUSE Linux Enterprise od wersji 10.3 i Red Hat Linux Enterprise od wersji 5.2.

Sposób działania

Hyper-V składa się z jednej partycji nadrzędnej, która jest zasadniczo maszyną wirtualną mającą specjalny lub uprzywilejowany dostęp. Jest to jedyna maszyna wirtualna z bezpośrednim dostępem do zasobów sprzętowych. Wszystkie pozostałe maszyny wirtualne, znane jako partycje Goście, przechodzą przez partycję nadrzędną, aby uzyskać dostęp do urządzenia.

Partycja nadrzędna jest właścicielem klawiatury, myszy, ekranu i innych urządzeń dołączonych do serwera hosta. Nie ma ona bezpośredniej kontroli nad zegarami i kontrolerami przerwań, które wykorzystuje hyperwizor.

Partycja nadrzędna zawiera dostawcę WMI, aby ułatwić zarządzanie wszystkimi aspektami wirtualizowanego środowiska, jak również wirtualizowanego stosu (Virtualization Stack), który w imieniu podrzędnych partycji wykonuje zadania związane ze sprzętem. Ponadto wszelkie sterowniki IHV (Independent Hardware Vendor) potrzebne do sprzętu systemu hosta są zawarte w partycji nadrzędnej, a ewentualne sterowniki utworzone dla edycji Windows Server 2008 x64 będą także działać w partycji nadrzędnej[2].

Wersje Hyper-V

2.0

Od wersji 2.0 Hyper-V dodano kilka właściwości[3]:

  • Live Migration – pozwala na bezprzerwowe przenoszenie maszyn wirtualnych z jednego hosta na drugi, bez wpływu na pracę działających aplikacji (warunkiem jest, aby oba hosty miały procesory tego samego producenta),
  • Clustered Shared Volumes (CSV) - dostarcza wszystkim serwerom klastra niezawodnościowego pojedynczą, spójną przestrzeń nazw – wszystkie serwery Windows Server 2008 R2 „widzą” ten sam wolumen na pamięci masowej,
  • obsługa różnych rodzajów pamięci masowej, zarówno typu DAS (podłączane przez złącza typu: SATA, eSATA, PATA, SAS, SCSI, USB oraz Firewire), jak i SAN (podłączane przez iSCSI, Fibre Channel, SAS),
  • obsługa ramek typu Jumbo Frames w sieciach wirtualnych oraz dla systemów wirtualnych dołączonych do interfejsów fizycznych,
  • Virtual Machine Queues (VMQ) – umożliwia fizycznym kartom sieciowym tworzenie kolejki dla każdej wirtualnej maszyny działającej na hoście, pozwalając, aby pakiety zostały przekazane bezpośrednio z hypervisora do maszyny wirtualnej,
  • Core Parking – pozwala zmniejszyć zużycie energii pobieranej przez wielordzeniowe procesory poprzez skonsolidowanie przetwarzania danych na mniejszej liczbie rdzeni oraz wyłączanie zbędnych rdzeni.

3.0

Wraz z Windows Server 2012 ukazała się wersja 3.0 Hyper-V. Najważniejsze zmiany to[4]:

  • Hyper-V Extensible Virtual Switch (wirtualny przełącznik)
  • Wirtualizacja sieci[5]
  • Multi-tenancy
  • Wsparcie dla wirtualnych dysków w formacie .vhdx do 64 TB
  • Virtual Fibre Channel - możliwość podłączenia maszyny wirtualnej bezpośrednio do światłowodu[6]
  • Offloaded data transfer - bezpośredni transfer danych z maszyny wirtualnej, z pominięciem maszyny-hosta[7]
  • Hyper-V replica - asynchroniczna replikacja maszyn wirtualnych przez sieć IP[8]
  • Cross-premise connectivity[9]
  • Cloud backup - kopia zapasowa na chmurze

W Windows Server 2012 R2 pojawiły się ponadto[10]:

  • Współdzielenie wirtualnych dysków twardych
  • Storage Quality of Service - pozwala zarządzać dostępnym pasmem transferu dyskowego
  • Druga generacja maszyn wirtualnych - dodane Secure Boot, start z nośnika SCSI, PXE boot, UEFI
  • Automatyczna aktywacja systemu gościa bez podawania klucza aktywacyjnego - na podstawie licencji serwera Hyper-V
  • Enhanced session mode - pozwala na przekierowanie do maszyny wirtualnej zasobów lokalnych komputera: ekranu, audio, drukarek, schowka, kart typu Smart Card, dysków, urządzeń USB, wspieranych urządzeń Plug and Play

Migracja do Hyper-V

Ze względu na rosnącą popularność Hyper-V[11] może zaistnieć potrzeba migracji pomiędzy maszynami wirtualnymi. Firma Microsoft udostępnia bezpłatne narzędzie ułatwiające ten proces. Microsoft Virtual Machine Converter[12] służy do migracji maszyn wirtualnych i dysków VMware do Hyper-V i Azure. Od Wersji 3.0 możliwa jest również konwersja maszyn fizycznych do dysków VHD[13].

Cały proces przebiega następująco:

  1. Należy połączyć się z vCenter/ESXi i wybrać maszyny
  2. Zrobić checkpoint maszyny i odinstalować VMware Tools
  3. Skopiować i skonwertować VMDK do VHD/VHDX
  4. Sprawdzić dysk
    1. Podłączyć się do Hyper-V, skopiować VHD/X i stworzyć maszynę
    2. Skopiować VHD do Azure Storage.

Do zautomatyzowania procesu migracji wielu maszyn jednocześnie wydana została kolekcja skryptów PowerShell o nazwie Migration Automation Toolkit[14].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Microsoft to ship Windows Server 2008, over time, in eight flavors. [dostęp 2007-11-13].
  2. ↑ Wprowadzenie do Hyper-V w systemie Windows Server 2008
  3. ↑ Co nowego w Hyper-V 2.0?
  4. ↑ What's New in Hyper-V for Windows Server 2012.
  5. ↑ A deep dive into Hyper-V networking.
  6. ↑ Hyper-V Virtual Fibre Channel Overview.
  7. ↑ Windows Offloaded Data Transfers Overview.
  8. ↑ Hyper-V Replica Overview.
  9. ↑ Cross-premises connectivity in Windows Server 2012. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-19)].
  10. ↑ What’s New in Hyper-V for Windows Server 2012 R2.
  11. ↑ Hyper-V Moves into the Fast Lane -- Redmondmag.com. redmondmag.com. [dostęp 2015-06-07].
  12. ↑ Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. Microsoft Download Center. [dostęp 2015-06-07].
  13. ↑ Microsoft Virtual Machine Converter 3.0. technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].
  14. ↑ TechNet Migration Automation Toolkit (MAT). gallery.technet.microsoft.com. [dostęp 2015-06-07].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya