ITWL NeoX
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Konstrukcja | |
| Załoga |
0 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
2,59 m |
| Długość |
1,48 m |
| Masa | |
| Własna |
9–11 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
170 km/h |
| Prędkość minimalna |
50 km/h[1] |
| Pułap |
4000 m |
| Pułap praktyczny |
100–1000 m |
| Promień działania |
około 15–30 km[1] |
| Długotrwałość lotu |
90–100 min |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
 Polska
| |
ITWL NeoX – polski bezzałogowy aparat latający (UAV, z ang. Unmanned Aerial Vehicle) opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych (ITWL). W zależności od zastosowanej wymiennej głowicy może wypełniać zadania bliskiego rozpoznania zarówno dla potrzeb wojskowych, jak i służb cywilnych lub pełnić rolę amunicji krążącej.
Historia
Prace nad samolotem rozpoczęto wiosną 2015 roku. Sześć aparatów wraz z czterema stacjami kontroli zostało zakupionych przez Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych. Oficjalne przekazanie sprzętu odbyło się 28 października 2016 roku[2]. Dwa kolejne otrzymał nieujawniony odbiorca zagraniczny[3].
Konstrukcja
Aparat o konstrukcji kompozytowej został zaprojektowany w układzie górnopłatu. Na końcu kadłuba znajduje się dwułopatowe śmigło pchające napędzane silnikiem elektrycznym. Samolot pozbawiony jest klasycznego usterzenia poziomego i pionowego. Aparat może startować z wyrzutni szynowej jak również katapulty. Lądowanie odbywa się przy użyciu spadochronu. Naziemna stacja kierowania lotem o masie 4,5 kg umożliwia pracę systemu przez 6 godzin bez zewnętrznych źródeł zasilania[2].
Przednia część kadłuba samolotu – jego nos, jest częścią wymienną. Można zastosować stabilizowaną głowicę optoelektroniczną z kamerą pracującą w trybie termowizyjnym z niechłodzoną matrycą o rozdzielczości 640 × 480 pikseli lub w świetle widzialnym z matrycą o rozdzielczości 1920 × 1080 pikseli i 30-krotnym powiększeniem. Głowica dodatkowo wyposażona jest w system przetwarzania obrazu oraz funkcję podążania za wskazanym obiektem naziemnym. Istnieje również możliwość zastosowania głowicy z aparatem fotograficznym do wykonywania ortofotomap. Po zainstalowaniu kumulacyjnej głowicy bojowej GOB-2 o masie 1,5 kg, aparat przeistacza się w amunicję krążącą zdolną do niszczenia słabiej opancerzonych celów ruchomych lub umocnień. Głowica bojowa wyposażona jest w kamerę światła dziennego o rozdzielczości 640 × 480 pikseli, umożliwiającą naprowadzanie optyczne aparatu przez jego operatora.
Przypisy
- ↑ a b Bezzałogowce Atrax i NeoX nie tylko dla wojska [online], InfoSecurity24, 10 maja 2019 [dostęp 2022-02-16].
- ↑ a b Umowa na BSP Wizjer w 2019 roku, „Nowa Technika Wojskowa”, 9, 2019, s. 4, ISSN 1230-1655.
- ↑ Tomasz Kwasek, Bezzałogowe systemy powietrzne na Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego w Kielcach, „Lotnictwo”, 12, 2016, s. 58-65, ISSN 1732-5323.
Bibliografia
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.