Ichud

Zjednoczenie Syjonistów Demokratów „Ichud” (z hebr. Jedność) – żydowska partia syjonistyczna działająca w Polsce w latach 1944–1950.

Opis działalności partii

Była jedyną liberalną, żydowską partią polityczną działającą legalnie w powojennej Polsce. Partia popierała utworzenie w Palestynie dwóch państw: świeckiego i demokratycznego Izraela oraz arabskiego[1]. Centrowi syjoniści optowali za równouprawnieniem dla ludności arabskiej mieszkającej w ich, nowo powołanym państwie żydowskim. W kwestiach gospodarczych wspierali rzemieślników oraz działających na niewielką skalę przedsiębiorców. Dodatkowo popierali ideę produktywizacji. Zwolennicy Ichudu doceniali starania MSZ wspierającego powstanie państwa dla Żydów, między innymi z Polski Ludowej. Jednocześnie krytykowali rząd brytyjski za niewywiązywanie się z obietnic zawartych w Deklaracji Balfoura i próby powstrzymania aliji do ówczesnej Palestyny[2].

Aktywiści Ichudu (jid. ichudniker, hebr. ichudnikim, pol. ichudnicy) akceptowali Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej (władzę poddaną władzy radzieckiej) oraz popierali Blok Demokratyczny w referendum z 1946 roku i w wyborach do Sejmu Ustawodawczego w 1947 roku. W drugiej połowie lat 40 XX w. była najliczniejszą partią żydowską w Polsce. W 1947 roku posiadała około 8 tysięcy członków. Przedstawiciele Ichudu wchodzili w skład Centralnego Komitetu Żydów Polskich.

Partia prowadziła w Polsce około 70 kibuców, w których przygotowywano przyszłych emigrantów do wyjazdu do Palestyny. Ichud wraz z innymi partiami syjonistycznymi organizowała nielegalne wyjazdy na te ziemie. W 1950 roku Ichud rozwiązano decyzją Rady Ministrów, kierowanej gł. przez PZPR. Większość jej członków wyjechała do Państwa Izrael[3].

W latach 1946–1947 ukazywał się w Polsce biuletyn partii pt. „Ichud” wydawany w jidysz[4], a następnie w latach 1946–1949 od redakcją Maksymiliana Tauchnera, polskojęzyczna „Opinia”[5].

Przypisy

  1. ↑ D. Flisiak, Wybrane materiały ideologiczne i propagandowe Syjonistyczno-Socjalistycznej Partii Robotniczej Poalej Syjon-Hitachdut. Przyczynek do badań nad lewicą syjonistyczną w pierwszych latach podrugowojennej Polski (1944/45-1949/50), Chrzan 2021, s. 16.
  2. ↑ D. Flisiak, Działalność syjonistów-rewizjonistów w Polsce w latach 1944/1945- 1950, Lublin 2020, s. 63.
  3. ↑ D. Flisiak, Działalność syjonistów-rewizjonistów w Polsce w latach 1944/1945- 1950, Lublin 2020, s. 77.
  4. ↑ Wiesława Kaszubina, Prasa łódzka po drugiej wojnie światowej. Szkic bibliograficzny, „Kwartalnik Historii Prasy Polskiej” (2), 1992, s. 85.
  5. ↑ Leszek Olejnik, Struktury życia społeczno-politycznego łódzkich Żydów w latach 1945–1950, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2010, s. 151, DOI: 10.18778/7525-496-9.08, ISBN 978-83-7525-496-9 [dostęp 2025-09-05] [zarchiwizowane z adresu 2025-04-15].

Bibliografia

  • Alina Cała, Hanna Węgrzynek, Gabriela Zalewska: Historia i kultura Żydów polskich. Słownik. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, 2000. ISBN 83-02-07813-1.
  • Dominik Flisiak, Działalność syjonistów-rewizjonistów w Polsce w latach 1944/1945-1950, Lublin 2020.
  • Dominik Flisiak, Wybrane materiały ideologiczne i propagandowe Syjonistyczno-Socjalistycznej Partii Robotniczej Poalej Syjon-Hitachdut. Przyczynek do badań nad lewicą syjonistyczną w pierwszych latach powojennej Polski (1944/45-1949/50), Chrzan 2021.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya