Ignacy Bochenek

Ignacy Bochenek

Data i miejsce urodzenia	22 października 1955 Jawor
Zawód, zajęcie	polityk, menedżer, energetyk, urzędnik państwowy, samorządowiec
Alma Mater	Wyższa Szkoła Inżynierska w Zielonej Górze
Stanowisko	wiceminister Skarbu Państwa (2003–2004)
Partia	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, Unia Pracy
Odznaczenia

Ignacy Marian Bochenek (ur. 22 października 1955 w Jaworze^[1]) – polski polityk, energetyk, menedżer i urzędnik państwowy, w latach 1998–2001 wiceprezydent Legnicy, w latach 2001–2003 wicewojewoda dolnośląski, w latach 2003–2004 podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa.

W latach 1975–1977 studiował w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Został absolwentem Instytutu Elektrotechnicznego Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze, a także Wydziału Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej^[2]. Ukończył również studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu (specjalność rachunkowość i kontrola finansowa), Uniwersytecie Opolskim (specjalność audyt energetyczny) oraz Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu (specjalność obrót nieruchomościami i zarządzanie nieruchomościami)^[3].

W 1975 pracował jako spedytor w Zakładach Produkcyjnych Podkładów Kolejowych i Elementów Prefabrykowanych w Goczałkowie. Od 1977 do 1978 był inspektorem w Zakładzie Energetycznym w Legnicy, a potem do 1981 – w Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej. W latach 1981–1985 dyrektor Miejskiego Zespołu Szkół Ekonomiczno-Administracyjnych w Legnicy, a w latach 1985–1987 główny energetyk w Zakładach Przemysłu Dziewiarskiego „Milana” w Legnicy. Od 1987 do 1989 przewodniczył zarządowi miejskiemu Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w Legnicy, po czym do 1990 przebywał na kontrakcie w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W 1989 kandydował do Sejmu z ramienia PZPR^[4]. Został następnie menedżerem miejskich przedsiębiorstw: kierownikiem zakładu w Legnickim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej (1990–1994), dyrektorem Zarządu Dróg w Legnicy (1994–1997) i prezesem Legnickiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej (1997–1998). Od 1998 do 2001 sprawował obowiązki zastępcy prezydenta Legnicy, a od 2001 do 18 czerwca 2003 – pierwszego wicewojewody dolnośląskiego^[5]. Od 1992 był wiceprezesem dolnośląskiej rady Unii Pracy^[2].

23 czerwca 2003 powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa. Odwołany 30 kwietnia 2004. Toczył się przeciw niemu proces o złożenie fałszywego oświadczenia lustracyjnego^[6], w 2003 został nieprawomocnie skazany za kłamstwo lustracyjne^[7]. W 2004 rozpoczął pracę w koncernie energetycznym EnergiaPro jako wiceprezes ds. strategii, a w latach 2004–2007 – prezes zarządu. Był następnie prokurentem w spółce Akad i asystentem projektu w ZUP IZOBET, a także prezesem zarządu PBT Hawe i HAWE Budownictwo. W 2011 został menedżerem Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. W 2016 zasiadł w radzie nadzorczej NWZ Veltro Cars^[3]. W 2010 bezskutecznie kandydował do rady miejskiej Legnicy^[8]. Uzyskał mandat w 2014 z listy SLD Lewicy Razem^[9]. Znalazł się w klubie radnych „Porozumienie dla Legnicy”^[10] i objął funkcję jego szefa^[11].

W 2000 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi^[12].

Żonaty, ma dwóch synów^[2].