Indian

Indian Motorcycle International
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Stan

 Massachusetts

Siedziba

Springfield

Data powstania

1901

Forma prawna

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

brak współrzędnych
Strona internetowa
Indian Gespann, Muzeum Motocykli w Ibbenbüren, rok produkcji 1928
Motocykl Indian Burta Munro z 1920 r.

Indian – amerykańska marka motocykli.

The Indian Motorcycle Manufacturing Company był najstarszym amerykańskim producentem motocykli i pierwszym ich seryjnym producentem, założonym jako Hendee Manufacturing Company. Założycielami byli: kolarz George M. Hendee i mechanik Carl Oscar Hedstrom. Przedsiębiorstwo powstało w 1901 w Springfield w stanie Massachusetts, dwa lata przed bardziej znaną wytwórnią Harley Davidson Motor Company. Indian jest jedną z legendarnych i kultowych amerykańskich marek dzięki innowacyjnym rozwiązaniom technicznym i wieloletniej dominacji w wyścigach[1][2].

Większość produkcji stanowiły motocykle z dwucylindrowymi silnikami w układzie V o dużej pojemności skokowej i ramą umożliwiającą wygodną, niską pozycję siedzącą. Indian zbankrutował w 1953. W kolejnych latach podejmowano liczne próby ożywienia marki, jednak bez powodzenia. W 2011 prawa do znaku towarowego kupiła firma Polaris Industries[3].

Reklama

Firma Indian w swoich reklamach szczególnie skupiła się na związkach z Indianami, czy to w nazwie marki, czy w nazwie modelu[4]. Napis „Indian” pojawił się po raz pierwszy w 1910, a w 1912 jako dekorację baku dodano głowę Indianina, która zachowała się do 1939. Również w 1912 standardowym kolorem stał się „indiański czerwony” – dopiero w 1934 za pośrednictwem firmy DuPont pojawiły się różne jego odmiany[5]. W hollywoodzkich produkcjach filmowych z lat 30. XX w. motocykle widoczne są prawie wyłącznie motocyklami Indian[6].

Kalendarium

  • 1901 – pierwszy motocykl opuszcza bramy fabryki. Jednocylindrowy silnik o mocy 1,77 KM pozwalał rozwinąć prędkość około 40 km/h.
  • 1913 – pierwszy motocykl na świecie z elektrycznym rozrusznikiem – Electra.
  • 1930 – przedsiębiorca Eugene Paul du Pont przejmuje kontrolę nad przedsiębiorstwem i najprawdopodobniej ratuje w ten sposób firmę przed ruiną.
  • 1953 – spółka upadła i przestała produkować motocykle do 1999.
  • 1962 – 288 km/h (178,97 mph) rekord prędkości ustanowiony przez Burta Munro na Indianie 850 cc.
  • 1967 – 295,44 km/h (183,58 mph) rekord świata w kategorii motocykli do 1000 cc ustanowiony przez Burta Munro na Indianie 950 cc. Wówczas też odbył się najszybszy (305 km/h) zarejestrowany przejazd motocykla Indian (tylko w jednym kierunku-podczas kwalifikacji).
  • 2019 – początek produkcji i sprzedaży motocykla Indian FTR 1200

Nieoficjalny rekord prędkości Indiana to 331 km/h.

Próby reaktywowania marki

Indian Clymer (1967–1970)

Floyd Clymer próbował rozpocząć projekt Indyjskiego Skaut wraz z Friedelem Münchem w 1967; W tym celu zbudowano „Münch Scout”. „Indian-Velocette”, który został zbudowany przez Italjet w latach 1969–1970 i otrzymał silnik o pojemności 499 cm³ od Velocette-Venom, był również inicjatywą Floyda Clymera[1][7].

Pocket Bike Indian (1971–1976)

W 1970 Alan Newman, prawnik Floyda Clymera, założył w Gardenie firmę Indian Motorcycle Company. Newman przejął prawa do nazwy w 1971 po śmierci wdowy Clymer i specjalizował się w imporcie minimotorowerów produkowanych na Tajwanie z włoskimi silnikami o pojemności od 50 do 125 cm³. W 1976 firma zbankrutowała[1][8].

Indian Zanghi (1994)

W 1992 inwestor Philip Zanghi nabył prawa do nazwy Indian po tym, jak były one kupowane i sprzedawane przez różnych właścicieli od 1971. Chociaż „wdrożenie” Indianina zaprojektowanego przez Baughmana miało miejsce w 1994, ani Zanghi, ani jego firma nie planowali nigdy masowej produkcji. Jego głównym przedsięwzięciem pozostała produkcja cygar. Zanghi został skazany za oszustwo w 1997[9].

Eller-Indian (1998–1999)

James Parker skonstruował nowy motocykl Indian w latach 90. Projekt sfinansowało prawdziwe plemię Indian Cow Creek Umpqua; Nowego Indianina miała zbudować firma należąca do Jacka Rousha. Cow Creek Umpqua przegrało spór prawny dotyczący praw do nazwy Indian w 1999. To zakończyło ten projekt – i tak podobno zbudowano trzy prototypy[1].

Gilroy – Indian (1999–2003)

W 1999 miała miejsce kolejna próba ożywienia marki jako producenta w Gilroy (Kalifornia). Firma Indian Motorcycle Company wyprodukowała motocykl napędzany widlastym silnikiem dwucylindrowym o pojemności skokowej 1442 cm³ i mocy 75 KM. W Niemczech motocykle ważące 294 kg były dostępne za około 60 000 marek niemieckich. W 2003 firma musiała ogłosić upadłość[1][10].

Indian Stellican (2006–2010)

20 lipca 2006 w Kings Mountain w Karolinie Północnej otwarto fabrykę Indian Motorcycle Company. Głównym akcjonariuszem była londyńska firma inwestycyjna Stellican Limited. Od 2009 produkowano tam motocykle marki Indian. Silnik V-2 z kątem cylindrów 45 stopni i pojemnością skokową 1720 cm³, będący rozwinięciem Gilroy-Indian, był używany w czterech różnych modelach[1].

Polaris-Indian (od 2011)

W 2011 firma Polaris Industries, producent skuterów śnieżnych i quadów, potwierdziła zakup firmy Indian z pozostawieniem jej nazwy; Firma Polaris Industries rozpoczęła produkcję motocykli Victory w 1997. Scott Wine, dyrektor generalny Polaris, stwierdził, że chce przywrócić na rynek markę Indian dzięki standardom produkcyjnym Polaris; Marka powinna jednak pozostać niezależna. Produkcja została uruchomiona w nowej fabryce w Spirit Lake (Iowa)[1][3].

3 sierpnia 2013 podczas zlotu motocyklowego w Sturgis firma Indian zaprezentowała trzy nowo opracowane modele:

  • Indian Chief Classic – z klasycznymi elementami konstrukcyjnymi, takimi jak obszerne, głębokie błotniki, z indiańską głową na przednim błotniku, przyrządy na zbiorniku paliwa w kształcie typowej łzy oraz silnik z żebrowanymi obudowami głowic cylindrów
  • Indian Chief Vintage – bazuje na Chief Classic, ale oferuje dodatkowo zdejmowaną przednią szybę, brązowe skórzane sakwy, dopasowane kolorystycznie skórzane siedzenie z frędzlami i chromowane osłony boczne
  • Indian Chieftain – to pierwszy Indian ze standardową przednią owiewką i twardymi kuframi bocznymi z centralnym zamkiem. Jako motocykl turystyczny oferuje także elektrycznie regulowaną wysokość przedniej szyby, tempomat, odlewane felgi ze stopów lekkich, amortyzator tylnego koła z pneumatyczną regulacją, system stereo i czujniki ciśnienia powietrza w oponach. Od początku posiadał także integrację Bluetooth z funkcjami telefonu i odtwarzacza multimedialnego. Od 2017 wszystkie Chieftainy są standardowo wyposażone w system informacyjno-rozrywkowy Ride Command[11].

W 2019 dołączył do nich model FTR 1200 typu flat-track o mocy 120 KM i pojemności 1203 cm³[1].

Galeria

Przypisy

  1. a b c d e f g h Zurück aus den Ewigen Jagdgründen: 120 Jahre Indian Motorcycle. www.heise.de. [dostęp 2023-09-15].
  2. Indian Motorcycle confirms production of the FTR™ 1200 and gives riders the chance to win one of the first bikes off the production line. www.indianmotorcycle.media. [dostęp 2023-09-13].
  3. a b Polaris kauft Indian Motorcycle. www.motorrad-news.com. [dostęp 2024-12-18]. (niem.).
  4. Indian Motorcycle – model "101" Indian Scout (od 1928). 4.bp.blogspot.com. [dostęp 2023-09-15].
  5. Jerry Hatfield: Standard Catalog of American Motorcycles 1898-1981. Krause Publications, 2006, s. 158-159, język angielski, ISBN 978-0-87349-949-1
  6. Kadr z filmu. 4.bp.blogspot.com. [dostęp 2023-09-15].
  7. Hugo Wilson – Das Lexikon vom Motorrad. Motorbuch Verlag, 2005, s. 110, ISBN 978-3613017191
  8. Die kleinsten Indians der Welt. motorradonline.de. [dostęp 2024-12-18]. (niem.).
  9. The Power of Positivity: Debonaire Cigars. tobaccobusiness.com. [dostęp 2023-09-14].
  10. The Lost Tribe of Indian. web.archive.org. [dostęp 2023-09-14].
  11. Chieftain Limited. www.indianmotorcycle.de. [dostęp 2023-09-14].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya