Inga Kawka

Inga Kawka
Państwo działania

 Polska

doktor habilitowana nauk prawnych
Specjalność: prawo Unii Europejskiej, publiczne prawo gospodarcze
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

2005 – nauki prawne
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego

Habilitacja

2016 – nauki prawne
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego

prawniczka, profesor uczelni, nauczycielka akademicka
Uczelnia

Uniwersytet Jagielloński

Wydział

Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego

Uczelnia

Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie

Instytut

Instytut Prawa, Ekonomii i Administracji

Strona internetowa

Inga Kawka – polska prawniczka, doktor habilitowana nauk prawnych, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalistka w zakresie prawa Unii Europejskiej i publicznego prawa gospodarczego. Pracuje w Katedrze Prawa Europejskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz kieruje Ośrodkiem Koordynacyjnym Szkół Praw Obcych i Współpracy Międzynarodowej WPiA UJ[1][2]. Jej zainteresowania naukowe obejmują prawo Unii Europejskiej, publiczne prawo gospodarcze, europeizację administracji publicznej, swobody rynku wewnętrznego, regulację sektorów infrastrukturalnych, prawo telekomunikacyjne, prawne aspekty cyfryzacji administracji i usług publicznych oraz zagadnienia zrównoważonego rozwoju i zmian klimatu w prawie Unii Europejskiej[3][4][5].

Życiorys

W 2000 r. ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2005 r. uzyskała stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy poświęconej roli krajowych organów regulacyjnych w sprawach telekomunikacji w państwach członkowskich Unii Europejskiej. W 2016 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk prawnych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, ze specjalnością w zakresie prawa europejskiego, na podstawie monografii Gospodarcza działalność usługowa w prawie polskim w świetle unijnej swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług[3].

W latach 2006–2016 pracowała jako adiunkt w Instytucie Politologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, a w latach 2015–2019 kierowała Katedrą Prawa Europejskiego i Administracyjnego tej uczelni. Od 2019 pracuje w Katedrze Prawa Europejskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie jest profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego[3][2][1]. Równolegle pozostaje związana z Uniwersytetem Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, gdzie w materiałach Instytutu Prawa, Ekonomii i Administracji oraz w Bazie Wiedzy UKEN figuruje jako profesor uczelni[6][7].

Działalność naukowa

W pracy naukowej podejmuje problematykę prawa Unii Europejskiej, publicznego prawa gospodarczego, europeizacji administracji publicznej, prawa administracyjnego w perspektywie europejskiej, regulacji sektorów infrastrukturalnych, prawa telekomunikacyjnego, swobód rynku wewnętrznego oraz prawnych aspektów transformacji cyfrowej[3][4].

Kierowała projektem badawczym Narodowego Centrum Nauki „Przepływ usług między Unią Europejską a Szwajcarią. Współpraca, czy integracja systemów prawnych?”, realizowanym w ramach konkursu OPUS 5.[8]

Była koordynatorką modułu Jean Monnet „Krajowa administracja publiczna a integracja europejska”, realizowanego w latach 2016–2019.[3][9]

Brała udział w module Jean Monnet „Sustainability and Climate Change in EU Law” (SustEuLaw), finansowanym jako Jean Monnet Grant Project 101047879. Moduł był realizowany przez zespół Katedry Prawa Europejskiego oraz Centrum Prawa Ochrony Środowiska Uniwersytetu Jagiellońskiego, obejmujący m.in. Alicję Sikorę-Kalėdę i Ingę Kawkę[5]. W tym obszarze badań współredagowała z Alicją Sikorą-Kalėdą tom Fundamental Rights and Climate Change: Exploring New Perspectives and Corresponding Remedies, opublikowany w serii „Krakow Jean Monnet Research Papers”[10].

Była również zaangażowana w projekt Jean Monnet Module „Digital Transformation of the Economy in the EU and Partner Countries / Cyfrowa transformacja gospodarki w UE i krajach partnerskich”, realizowany w Instytucie Prawa, Ekonomii i Administracji UKEN w latach 2023–2026[11]. W ramach tego modułu prowadziła kurs „Fundusze unijne na cyfryzację przedsiębiorstw”[12].

Funkcje

W latach 2015–2019 była redaktor naczelną czasopisma naukowego „Rocznik Administracji Publicznej”[2][3].

Od 1 października 2025 pełni funkcję kierownika Ośrodka Koordynacyjnego Szkół Praw Obcych i Współpracy Międzynarodowej Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego[13][1].

Jest członkinią Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności oraz Komisji Medioznawczej Polskiej Akademii Umiejętności[14][15].

Wybrane publikacje

Monografie

  • Telekomunikacyjne organy regulacyjne w Unii Europejskiej. Problematyka prawna, Zakamycze, Kraków 2006.
  • Zasady dobrego rządzenia w prawie Unii Europejskiej. Sektory infrastrukturalne, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2011.
  • Gospodarcza działalność usługowa w prawie polskim w świetle unijnych swobód przedsiębiorczości i świadczenia usług, Wolters Kluwer, Kraków 2015.
  • Prawne aspekty świadczenia usług w Szwajcarii przez małe i średnie przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej, współautorka Małgorzata Kożuch, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2018.[3][16]

Redakcja naukowa

  • Les exilés polonais en France et la réorganisation pacifique de l’Europe (1940–1989), red. Antoine Marès, Wojciech Prażuch, Inga Kawka, Peter Lang, Frankfurt am Main 2017.
  • Exils d’Europe médiane en France dans la seconde moitié du XXe siècle, red. Antoine Marès, Wojciech Prażuch, Inga Kawka, Paris 2017.[3]
  • E-administracja: skuteczna, odpowiedzialna i otwarta administracja publiczna w Unii Europejskiej, red. Sławomir Dudzik, Inga Kawka, Renata Śliwa, Księgarnia Akademicka, Kraków 2022.[17]
  • Obywatel w centrum działań e-administracji w Unii Europejskiej, red. Sławomir Dudzik, Inga Kawka, Renata Śliwa, Ondrej Mitaľ, Księgarnia Akademicka, Kraków 2023.[18]
  • E-administracja: Wyzwania dla cyfrowych usług publicznych w Unii Europejskiej, red. Sławomir Dudzik, Inga Kawka, Renata Śliwa, Księgarnia Akademicka, Kraków 2024.[19]
  • Fundamental Rights and Climate Change: Exploring New Perspectives and Corresponding Remedies, red. Alicja Sikora-Kalėda, Inga Kawka, Księgarnia Akademicka, Kraków 2025.[10]

Wybrane artykuły i rozdziały

  • „Metody tworzenia europejskiego jednolitego rynku usług”, „Rocznik Administracji Publicznej” 2015, nr 1.
  • „Prawne aspekty podejmowania pracy w Polsce przez cudzoziemców z państw spoza Unii Europejskiej”, „Rocznik Administracji Publicznej” 2019, nr 5.
  • „Komunikat: Moduł edukacyjno-naukowy Jean Monnet – Cyfrowa transformacja gospodarki w UE i krajach partnerskich / Digital Transformation of the Economy in the EU and Partner Countries”, „Rocznik Administracji Publicznej” 2024, nr 10.
  • „Aligning EU Expenditure with Biodiversity Objectives: Proofing and Tracking in Focus”, „Rocznik Administracji Publicznej” 2025, nr 11.[4]

Nagrody i wyróżnienia

W 2008 otrzymała I Nagrodę Fundacji Promocji Prawa Europejskiego za książkę Telekomunikacyjne organy regulacyjne w Unii Europejskiej. Problematyka prawna[3][1].

Przypisy

  1. a b c d Zespół. Ośrodek Koordynacyjny Szkół Praw Obcych i Współpracy Międzynarodowej, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-16].
  2. a b c Dr hab. Inga Kawka. Katedra Prawa Europejskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-16].
  3. a b c d e f g h i Inga Kawka. eGovEU+, Uniwersytet Jagielloński. [dostęp 2026-06-16].
  4. a b c Inga Kawka. eJournals, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-16].
  5. a b Sustainability and Climate Change in EU Law (SustEuLaw). Katedra Prawa Europejskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-19].
  6. dr hab. prof. UKEN Inga Kawka. Instytut Prawa, Ekonomii i Administracji, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. [dostęp 2026-06-16].
  7. Profil osoby – Inga Kawka. Baza Wiedzy Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. [dostęp 2026-06-16].
  8. Przepływ usług między Unią Europejską a Szwajcarią. Współpraca, czy integracja systemów prawnych?. Narodowe Centrum Nauki. [dostęp 2026-06-16].
  9. Granty i projekty badawcze. Instytut Prawa, Ekonomii i Administracji, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. [dostęp 2026-06-16].
  10. a b Fundamental Rights and Climate Change: Exploring New Perspectives and Corresponding Remedies. Księgarnia Akademicka Publishing. [dostęp 2026-06-16].
  11. Digital Transformation of the economy in the EU and Partner Countries / Cyfrowa transformacja gospodarki w UE i krajach partnerskich. Instytut Prawa, Ekonomii i Administracji, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. [dostęp 2026-06-16].
  12. Fundusze unijne na cyfryzację przedsiębiorstw. Digital Transformation of the Economy in the EU and Partner Countries, UKEN. [dostęp 2026-06-16].
  13. Ośrodek Koordynacyjny Szkół Praw Obcych i Współpracy Międzynarodowej. Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-16].
  14. Komisja Prawnicza PAU. Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2026-06-19].
  15. Komisja Medioznawcza PAU. Polska Akademia Umiejętności. [dostęp 2026-06-19].
  16. Prawne aspekty świadczenia usług w Szwajcarii przez małe i średnie przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej. Repozytorium Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. [dostęp 2026-06-16].
  17. E-administracja: skuteczna, odpowiedzialna i otwarta administracja publiczna w Unii Europejskiej. Księgarnia Akademicka Publishing. [dostęp 2026-06-16].
  18. Obywatel w centrum działań e-administracji w Unii Europejskiej. Księgarnia Akademicka Publishing. [dostęp 2026-06-16].
  19. E-administracja: Wyzwania dla cyfrowych usług publicznych w Unii Europejskiej. Księgarnia Akademicka Publishing. [dostęp 2026-06-16].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya