Innocenty IX
| Giovanni Antonio Facchinetti de Nuce (starszy) | ||
| Papież Biskup Rzymu | ||
_%E2%80%93_edited.jpg)
| ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 lub 22 lipca 1519 | |
| Data i miejsce śmierci |
30 grudnia 1591 | |
| Miejsce pochówku | ||
| Papież | ||
| Okres sprawowania |
29 października 1591-30 grudnia 1591 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Nominacja biskupia |
26 stycznia 1560 | |
| Sakra biskupia |
brak danych | |
| Kreacja kardynalska |
12 grudnia 1583 | |
| Kościół tytularny | ||
| Pontyfikat |
29 października 1591 | |
| Data konsekracji |
nieznana | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator |
nieznany | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Innocenty IX (łac. Innocentius IX, właśc. Giovanni Antonio Facchinetti de Nuce starszy; 20[1] lub 22[2] lipca 1519 w Bolonii, zm. 30 grudnia 1591 w Rzymie) – papież w okresie od 29 października do 30 grudnia 1591[3].
Życiorys
Był synem Antonia Facchinettiego i Francesci Cini[4]. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim i 11 marca 1544 obronił doktorat utroque iure oraz przyjął święcenia kapłańskie[4]. Był kanonikiem przy kościele św. Gerwazego i Protazego w Domodossola[4].
Po przybyciu do Rzymu został sekretarzem kardynała Nicolo Ardinghellego, a następnie kardynała Farnese, wkrótce wybranego na papieża[1]. Już jako Paweł III, Farnese wysłał Facchinettiego do diecezji awiniońskiej jako administratora i wikariusza. W latach 1556–1558 Facchinetti był gubernatorem Parmy[1]. Po powrocie do Rzymu pracował w kancelarii listów apostolskich oraz został referendarzem Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości i Apostolskiej Sygnatury Łaski (1559)[4]. 26 stycznia 1560 mianowany biskupem Nicastro, był pierwszym od 30 lat zwierzchnikiem tej diecezji, który sprawował rządy osobiście. Brał udział w soborze trydenckim (1562–1563), następnie sprawował misję dyplomatyczną nuncjusza w Wenecji (1566–1572), w trakcie której negocjował powołanie Ligi Świętej przeciw Turkom[4]. Ze względu na stan zdrowia złożył rezygnację z kierowania diecezją Nicastro w 1575 i powrócił do Rzymu[1].
W Rzymie został doradcą (konsultorem) Świętego Oficjum oraz członkiem Świętej Konsulty[4]. W 1576 został mianowany tytularnym patriarchą Jerozolimy[1]. Nosił tytuły przeora komendatariusza S. Andrea di Carmignano w diecezji Padwa (w 1587 scedował ten tytuł na bratanka) oraz opata komendatariusza klasztorów benedyktyńskich S. Elia e Filarete w diecezji Mileto i S. Maria di Merola w diecezji Reggio Calabria.
12 grudnia 1583 został kreowany kardynałem, z tytułem prezbitera Santi Quattri Coronati[4]. Od 19 listopada 1586 sprawował urząd generalnego inkwizytora Świętego Oficjum; był członkiem 5-osobowej komisji kardynałów, która podjęła decyzję o detronizacji króla Francji Henryka III, jako odpowiedzialnego za śmierć liderów katolickich Henryka i Ludwika (kardynała) de Guise[4]; po śmierci króla dążył do zawarcia porozumienia pomiędzy królem Hiszpanii i włoskimi książętami przeciwko następcy Henryka Walezego, Henrykowi IV[1].
Brał udział w czterech konklawe – w 1585, dwóch w 1590 i w 1591[4]. Na tym ostatnim został wybrany na papieża (jako następca Grzegorza XIV) 29 października 1591 i przyjął imię Innocentego IX.
W czasie krótkiego pontyfikatu, kontynuował walkę z pleniącym się bandytyzmem i poprawił warunki sanitarne w niektórych dzielnicach[1]. Ze względu na wydatki idące na walkę z Henrykiem IV, wprowadził program oszczędnościowy, mający zapobiec spustoszeniu skarbca w Zamku św. Anioła[1]. Podzielił także Sekretariat Stanu na trzy oddziały: jeden dla Francji i Polski, drugi dla Włoch i Hiszpanii, a trzeci dla Niemiec[1]. Zmarł w wyniku przeziębienia po krótkiej podróży do siedmiu kościołów pielgrzymkowych[1],
Zdążył mianować dwóch kardynałów, 18 grudnia 1591 nadał ten tytuł Filippo Sedze i swojemu stryjecznemu wnukowi, Giovanniemu Antonio Facchinettiemu[4].
Został pochowany w patriarchalnej bazylice watykańskiej.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 383-384. ISBN 83-06-02633-0.
- ↑ Pope Innocent IX. Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-08-24]. (ang.).
- ↑ Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 140. ISBN 83-7006-437-X.
- ↑ a b c d e f g h i j Facchinetti de Nuce, seniore, Giovanni Antonio. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-08-24]. (ang.).
Bibliografia
- Pope Innocent IX. Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-08-24]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.