Inonotus ulmicola

*Inonotus ulmicola*
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	szczeciniakowce
Rodzina	szczeciniakowate
Rodzaj	błyskoporek
Gatunek	Inonotus ulmicola
	Nazwa systematyczna
	Inonotus ulmicola Corfixen; Nordic Jl Bot. 10(4): 451 (1990)
	Multimedia w Wikimedia Commons

Inonotus ulmicola Corfixen – gatunek grzybów z rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetaceae)^[1].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Inonotus, Hymenochaetaceae, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi^[1].

Takson ten w 1990 r. opisał Peer Corfixen na wiązie w Szwecji^[1]. Synonim: Phaeoporus ulmicola (Corfixen) Spirin, Zmitr. & Malysheva 2006^[2]:

Występowanie i siedlisko

Opisano występowanie Inonotus ulmicola tylko w niektórych miejscach w Europie; głównie w południowej części Szwecji, w Estonii i Finlandii^[3]. Jego rozprzestrzenienie nie jest dokładnie znane. Przyjmuje się, że występuje głównie w niektórych krajach północnej Europy, w pozostałych jest rzadki^[4]. W Polsce jedyne stanowisko podał Tuomi Niemelä w Puszczy Białowieskiej w 1990 r.^[5]

Grzyb nadrzewny, huba, saprotrof i pasożyt. Występuje na wiązach. Rozwija się pod ich korą i staje się widoczny dopiero po jej odpadnięciu. Gdy drzewo raz zostanie zainfekowane, grzyb rozwija się w nim cały czas, ostatecznie doprowadzając do jego obumarcia^[4].

Morfologia

Owocnik

Jednoroczny, szeroko rozpostarty, brązowy lub czerwonobrązowy, w stanie suchym mięsisty, po wysuszeniu twardy. Pory rurek w kolorze tytoniowym, pokryte nalotem zarodników, okrągłe lub mniej więcej kanciaste w liczbie od 4 do 6 na milimetr. Tworzą warstwę o grubości od 1 do 3 mm. Subikulum czerwonawo-brązowe, w stanie świeżym mięsiste, po wysuszeniu gęste, kruche. Ma grubość od 1 do 2 mm^[4].

Cechy mikroskopowe

Strzępki przezroczyste do rdzawobrązowych, z cienkimi lub nieco pogrubionymi ścianki. W subikulum mają szerokość od 2 do 6 μm. W hymenium liczne, ciemnobrązowe, grubościenne cystydy (również uważane za szczecinki) o długości 15–30 μm i szerokości 4–9 μm. Występują również strzępki strukturalne i sterylne o grubszej ścianie i ciemnobrązowym kolorze. Podstawki bez sprzążek o wymiarach 12–16 × 7–9 μm. Zarodniki gładkie, szkliste do bladożółtych, elipsoidalne lub prawie kuliste o wymiarach 6,5–10 × 5,5–7 μm^[4].

Gatunki podobne

Inonotus ulmicola morfologicznie, genetycznie i biologicznie jest bardzo podobny do błyskoporka podkorowego Inonotus obliquus. Różni się od niego jedynie obecnością w hymenium cystyd (również uważanych za szczecinki) o bardzo dużych rozmiarach, oraz tym, że nie wytwarza jak błyskoporek podkorowy rakowatej narośli. Odróżnia się ponadto żywicielem; rozwija się na wiązach, zaś błyskoporek podkorowy na brzozach i bukach^[4]

Przypisy

↑ ^a ^b ^c Index Fungorum [online] [dostęp 2021-12-29] .
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2021-12-29] .
↑ Mapa występowania Inonotus ulmicola na świecie [online], gbif.org. [dostęp 2021-12-29] .
↑ ^a ^b ^c ^d ^e PeerP. Corfixen PeerP., A new species of Inonotus (Hymenochaetaceae) from Scandinavia, „Nordic Journal of Botany”, 10 (4), 1990, s. 451–455, DOI: 10.1111/j.1756-1051.1990.tb01788.x, ISSN 0107-055X .
↑ T.T. Niemelä T.T., Grzyby poliporoidalne Puszczy Białowieskiej. Klucz do oznaczania wraz z opisami gatunków, Białowieża: Białowieski Park Narodowy, 2003 .

[if-1] Index Fungorum [online] [dostęp 2021-12-29] .

[sf-2] Species Fungorum [online] [dostęp 2021-12-29] .

[gbif-3] Mapa występowania Inonotus ulmicola na świecie [online], gbif.org. [dostęp 2021-12-29] .

[pe-4] PeerP. Corfixen PeerP., A new species of Inonotus (Hymenochaetaceae) from Scandinavia, „Nordic Journal of Botany”, 10 (4), 1990, s. 451–455, DOI: 10.1111/j.1756-1051.1990.tb01788.x, ISSN 0107-055X .

[ni-5] T.T. Niemelä T.T., Grzyby poliporoidalne Puszczy Białowieskiej. Klucz do oznaczania wraz z opisami gatunków, Białowieża: Białowieski Park Narodowy, 2003 .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]