Inrō

Inrō, 1800, ze zbiorów Muzeum Sztuki w Cleveland

Inrō (jap.) – rodzaj niewielkiego puzderka do przechowywania pieczęci i cynobrowej pasty do ich odciskania na pismach[1], a później leków, noszone w Japonii na sznurze przy pasie (obi) opasującym kimono, które nie miało kieszeni.

Inro było popularne w Japonii od XVII do XIX wieku, używane najpierw przez arystokrację i samurajów, a później także przez bogatych mieszczan[1]. Składa się z kilku identycznej wielkości przegródek, nakładanych na siebie, w przekroju mających kształt spłaszczonego owalu lub wydłużonego prostokąta. Górną przegródkę zamyka pokrywka. Ściany przegródek są tak dopasowane, że przy zamkniętym pudełku miejsca styku są prawie niewidoczne. W bocznych ściankach przegródek są wywiercone otworki, przez które jest przewleczony jedwabny sznur, łączący w pionie wszystkie segmenty. Umożliwia to otwieranie pudełka na dowolnej kondygnacji. Sznur jest wyprowadzony na zewnątrz przez przykrywkę i ściągnięty kulką lub koralikiem (ojime)[1]. Zakończony jest ozdobnym guzem (kagamibuta) z drewna lub kości albo brelokiem w kształcie miniaturowej rzeźby zwanym netsuke[2].

Inrō wykonane były przeważnie z drewna krytego laką, bogato zdobione w różnych technikach - inkrustacją, maki-e, a bogactwo zdobień miało świadczyć o statusie materialnym właściciela. Zwyczaj noszenia takich puzderek zanikł z końcem XIX wieku, gdy Japończycy zaczęli ubierać się w stylu europejskim[3].

W Japonii wielu znakomitych mistrzów laki specjalizowało się w zdobieniu tych przedmiotów. Najsłynniejsi artyści należeli do rodów Koma i Kajikawa, którzy tworzyli przez kilka pokoleń aż do XIX wieku[1].

Przypisy

  1. a b c d Zofia Alberowa: Laka w Sztuka japońska w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Kraków: Muzeum Narodowe w Krakowie Fundacja Kyoto-Kraków Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz, 1994
  2. Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.
  3. Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, ISBN 978-83-213-4726-4.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya