Inwentyka
Inwentyka – gałąź wiedzy zajmująca się procesami twórczymi (łac. inventio – dar wynalazczy).
Prekursorzy inwentyki
Dążenie do znalezienia metody twórczego myślenia towarzyszyło człowiekowi od setek lat. Przy czym cały ten czas można podzielić na dwa okresy.
Pierwszy okres
Pierwszy okres to dążenie do znalezienia uniwersalnej metody twórczego rozwiązywania problemu. Przedstawiciele to:
- Sokrates (469–399 p.n.e.) – proponował jako metodę dialog mistrz – uczeń lub auto dialog.
- Raimundus Lullus (1235–1315) – średniowieczny scholastyk, poszukiwał uniwersalnej metody służącej do rozwiązania wszelkich problemów. Jego wkład we współczesną naukę to idea rozpatrywania wszystkich możliwości.
- Rene Descartes (1596–1650) – francuski matematyk i filozof, w swoich pracach skupiał się na procedurze rozwiązywania zadań i ustaleniu porządku podczas rozwiązywania. Jego idee wywarły wpływ na matematykę i logikę.
- Gottfried Wilhelm Leibnitz (1646–1716) – poszukiwał uniwersalnej metody, jemu podobnie jak poprzednikom ta sztuka się nie udała.
Wszystkich wymienionych myślicieli, badaczy, naukowców łączyło przyjęcie atomistycznego charakteru natury świata i myślenia oraz możliwość sprowadzenia myślenia do niezawodnych reguł formalnych.
Drugi okres
Drugi okres rozpoczął się, gdy zdano sobie sprawę, że poszukiwanie jednego uniwersalnego rozwiązania jest bezcelowe. Wtedy to zapoczątkował się nurt badań heurystycznych. Przedstawiciele to:
- Bernard Bolzano (1781–1848) – czeski matematyk i logik, sformułował podstawy „sztuki odkrywania”, gdzie opisywał reguły i metody badań, jakimi posługują się wszyscy rozsądni ludzi, czy to świadomie czy nie.
- George Polya (przełom XIX i XX wieku) – matematyk i metodolog, twierdził, że najbardziej charakterystyczną cechą aktywności człowieka jest zdolność do rozwiązywania zadań, co jest specyficzną cechą intelektu.
- Gienrich Saułowicz Altszuller (1926–1998) – innowator i twórca metodyki TRIZ, czyli metodyki rozwiązywania problemów innowatorów opartej na logice i danych, a nie na intuicji.
Zobacz też
Bibliografia
- Tytyk E., Projektowanie ergonomiczne, Wydawnictwo Naukowe PWN, Poznań-Warszawa 2001, s. 82–83.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.