Iori

Iori
Ilustracja
Kontynent

Azja

Państwo

 Gruzja
 Azerbejdżan

Długość 320 km
Powierzchnia zlewni

4600 km²

Źródło
Miejsce Góra Borbalo
Wysokość

2600

Współrzędne

42°20′39,6″N 45°14′36,0″E/42,344340 45,243330

Ujście
Recypient Kura
Współrzędne

41°02′03,0″N 46°30′10,7″E/41,034180 46,502980

Mapa
Mapa rzeki
Położenie na mapie Gruzji
Mapa konturowa Gruzji, po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast w prawym dolnym rogu znajduje się punkt z opisem „ujście”
Multimedia w Wikimedia Commons

Iori[1] (gruz. იორი; azer. Qabırlı) – rzeka w Gruzji i Azerbejdżanie, lewy dopływ Kury[2]. Wypływa z góry Borbalo na wysokości 2600 m n.p.m., liczy 320 km długości, zaś jej zlewnia – 4,6 tys. km²[3]. Płynie w kierunku południowo-wschodnim[4].

Większość, bo 88,4% długości rzeki obejmuje Gruzję (313 km w Gruzji, 7 km w Azerbejdżanie)[2]. Na obszarach, na których Iori wylewa, można napotkać topole[5]. Iori wylewa w okresie wiosennym wskutek roztopu śniegów i intensywniejszych opadów, które zwykle zaczynają się w marcu. Rzeka wpada do Zbiornika Mingeczaurskiego[2]. Deltę rzeki porastają tamaryszki i szuwary[5].

Tradycyjnie rzeka Iori była używana, podobna jak wody Alazani, do nawadniania[3]. W Gruzji są 3 (stan w 2007) zbiorniki na rzece Iori używane do nawadniania: Sioni (325 mln m³); Zbiornik Tbiliski[1] (308 mln m³) i zbiornik Dalimta (180 mln m³). Gruzińskie Ministerstwo Środowiska ocenia stan rzeki pod kątem zanieczyszczeń jako „dobry”[2].

Przypisy

  1. ↑ a b Nazewnictwo geograficzne świata. T. Zeszyt 5. Azja Środkowa i Zakaukazie. Warszawa: Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza granicami Polski, 2005. ISBN 83-239-9019-0.
  2. ↑ a b c d 4. W: Our waters: joining hands across borders. Nowy Jork & Geneva, 2007: 2007, s. 100–101.
  3. ↑ a b Climate Change and Agriculture in Kakheti Region. Tbilisi: 2014.
  4. ↑ Thick-Skin-Dominated Orogens: From Initial Inversion to Full Accretion. M. Nemčok, A. Mora, J.W. Cosgrove (red.). Geological Society of London, 2013, s. 174. ISBN 1862393585.
  5. ↑ a b Potential Analysis for Further Nature Conservation in Azerbaijan. Sebastian Schmidt (red.). Geozon Science Media, 2009, s. 86, 87. ISBN 978-3-941971-01-1.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya