Irene Epple

Irene Epple
Data i miejsce urodzenia

18 czerwca 1957
Seeg (RFN)

Klub

TSV Seeg

Debiut w PŚ

7.12 1972, Val d’Isère
(28. miejsce – zjazd)

Pierwsze punkty w PŚ

15.03 1973, Naeba
(8. miejsce – gigant)

Pierwsze podium w PŚ

3.12 1975, Val d’Isère (2. miejsce – zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Igrzyska olimpijskie
srebro Lake Placid 1980 narciarstwo alpejskie
(slalom gigant)
Mistrzostwa świata
srebro Ga-Pa 1978 zjazd
srebro Lake Placid 1980 slalom
Puchar Świata
2. miejsce
1981/1982
3. miejsce
1978/1979
Puchar Świata (Zjazd)
2. miejsce
1983/1984
Puchar Świata (Gigant)
Mała Kryształowa Kula
1981/1982
3. miejsce
1978/1979
3. miejsce
1980/1981
Puchar Świata (Kombinacja)
Mała Kryształowa Kula
1981/1982
2. miejsce
1983/1984
3. miejsce
1982/1983
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN Order Bawarski Zasługi Srebrny Liść Laurowy (RFN)

Irene Epple-Waigel (ur. 18 czerwca 1957 w Seeg) – niemiecka narciarka alpejska reprezentująca RFN, wicemistrzyni olimpijska, dwukrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata. Jej młodsza siostra, Maria, także uprawiała narciarstwo alpejskie.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 7 grudnia 1972 roku w Val d’Isère, zajmując 28. miejsce w zjeździe[1]. Pierwsze punkty (do sezonu 1978/79 punktowało tylko dziesięciu najlepszych zawodników) zdobyła 15 marca 1973 roku w japońskiej miejscowości Naeba, gdzie zajęła ósme miejsce w gigancie. Pierwsze podium w zawodach tego cyklu wywalczyła 3 grudnia 1975 roku w Val d’Isère, zajmując drugie miejsce w zjeździe. W zawodach tych uległa jedynie Bernadette Zurbriggen ze Szwajcarii. Swój pierwszy medal na międzynarodowej imprezie zdobyła podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku, gdzie zajęła drugie miejsce w zjeździe, rozdzielając na podium Austriaczkę Annemarie Moser-Pröll oraz Szwajcarkę Doris de Agostini. Na tej samej imprezie zajęła także czwarte miejsce w gigancie, przegrywając walkę o podium z Moser-Pröll o 0,12 sekundy.

Największe sukcesy odnosiła w latach 1979-1984. W sezonie 1978/1979 dziewięć razy stawała na podium zawodów pucharowych. Chociaż nie odniosła żadnego zwycięstwa to zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, plasując się za Moser-Pröll i Hanni Wenzel z Liechtensteinu. Trzecia była także w klasyfikacji giganta, a w zjeździe była piąta. Przed dwa kolejne sezony była piątą zawodniczką klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie odniosła swoje pierwsze zwycięstwa, wygrywając giganty 12 marca 1980 roku w Saalbach-Hinterglemm oraz 3 grudnia 1980 roku w Val d’Isère. W sezonie 1979/1980 była czwarta, a rok później trzecia w klasyfikacji giganta. W lutym 1980 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie w tej samej konkurencji była druga. Po pierwszym przejeździe giganta Epple zajmowała drugie miejsce, tracąc do prowadzącej Wenzel 0,42 sekundy. W drugim przejeździe osiągnęła czwarty czas, co dało jej jednak drugi łączny wynik i srebrny medal. Ostatecznie o 0,46 sekundy przegrała z Hanni Wenzel, a o 0,29 sekundy pokonała brązową medalistkę, Perrine Pelen z Francji.

Sezon 1981/1982 był najlepszym w jej karierze. Niemka dwanaście razy stawała na podium, z czego sześciokrotnie zwyciężała: 6 grudnia w Val d’Isère, 10 grudnia w Gressan, 8 stycznia w Pfronten oraz 4 marca 1982 roku w Waterville Valley wygrywała giganta, a 18 grudnia w Piancavallo i 14 stycznia 1982 roku w Pfronten była najlepsza w kombinacji. Wyniki te dały jej drugie miejsce w klasyfikacji generalnej oraz Małe Kryształowe Kule za zwycięstwa w klasyfikacjach giganta i kombinacji. Z mistrzostw świata w Schladming wróciła jednak bez medalu. W kombinacji była siódma, w zjeździe ósma, a w gigancie czternasta.

W czołowej dziesiątce Pucharu Świata plasowała się także w dwóch kolejnych latach. Kilkakrotnie stawała na podium, odnosząc trzy kolejne zwycięstwa: 9 stycznia 1983 roku w Verbier wygrała supergiganta, 7 grudnia 1983 roku w Val d’Isère wygrała zjazd, a cztery dni później była najlepsza w kombinacji. Zwycięstwo z 11 grudnia 1983 roku było jej ostatnim pucharowym triumfem i ostatnim zwycięstwem w międzynarodowych zawodach tej rangi. W sezonie 1982/1983 była szósta w klasyfikacji generalnej oraz trzecia w kombinacji, plasując się za Wenzel i Austriaczką Elisabeth Kirchler. W kolejnym sezonie była czwarta w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji kombinacji zajęła drugie miejsce, ulegając tylko Erice Hess ze Szwajcarii. W lutym 1984 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, zajmując 21. miejsce w gigancie i 23. miejsce w zjeździe.

Startowała także w sezonie 1984/1985, jednak nie osiągała wyników porównywalnych z poprzednimi sezonami. Na podium znalazła się tylko raz: 6 grudnia 1984 roku w Puy-Saint-Vincent była trzecia w zjeździe. Było to ostatnie podium w jej karierze. W klasyfikacji generalnej zajęła dopiero 35. miejsce. Na początku 1985 roku zakończyła karierę, nie startując na mistrzostwach świata w Bormio.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw kraju, w tym sześć złotych: w zjeździe w altach 1973, 1978 i 1981 oraz gigancie w latach 1975, 1976 i 1978. W 1980 roku została wybrana sportsmenką roku w RFN[2]. W 1992 roku ukończyła medycynę na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W 2011 roku została odznaczona Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec[3].

Jej mężem jest niemiecki polityk Theo Waigel, z którym ma syna[4].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
10. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 +2,75 RFN Rosi Mittermaier
15. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 +2,33 Kanada Kathy Kreiner
19. 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 +4,16 Austria Annemarie Moser-Pröll
2. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 +0,46 Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 - Liechtenstein Hanni Wenzel
21. 13 lutego 1984 Jugosławia Sarajewo Gigant 2:20,98 +4,54 Stany Zjednoczone Debbie Armstrong
23. 16 lutego 1984 Jugosławia Sarajewo Zjazd 1:13,36 +2,29 Szwajcaria Michela Figini

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
10. 8 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:46,16 +2,75 RFN Rosi Mittermaier
15. 13 lutego 1976 Austria Innsbruck Gigant 1:29,13 +2,33 Kanada Kathy Kreiner
2. 1 lutego 1978 RFN Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:48,31 +0,24 Austria Annemarie Moser-Pröll
4. 4 lutego 1978 RFN Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 +0,87 RFN Maria Epple
19. 17 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:37,52 +4,16 Austria Annemarie Moser-Pröll
2. 21 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Gigant 2:41,66 +0,46 Liechtenstein Hanni Wenzel
DNF 23 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Slalom 1:25,09 - Liechtenstein Hanni Wenzel
7. 31 stycznia 1982 Austria Schladming Kombinacja 8,99 pkt +38,28 pkt Szwajcaria Erika Hess
14. 2 lutego 1982 Austria Schladming Gigant 2:37,17 +3,73 Szwajcaria Erika Hess
8. 4 lutego 1982 Austria Schladming Zjazd 1:37,47 +1,09 Kanada Gerry Sorensen

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Austria Saalbach-Hinterglemm – 12 marca 1980 (gigant)
  2. Francja Val d’Isère – 3 grudnia 1980 (gigant)
  3. Francja Val d’Isère – 6 grudnia 1981 (gigant)
  4. Włochy Gressan – 10 grudnia 1981 (gigant)
  5. Włochy Piancavallo – 18 grudnia 1981 (kombinacja)
  6. RFN Pfronten – 8 stycznia 1982 (gigant)
  7. RFN Pfronten – 14 stycznia 1982 (kombinacja)
  8. Stany Zjednoczone Waterville Valley – 4 marca 1982 (gigant)
  9. Szwajcaria Verbier – 9 stycznia 1983 (supergigant)
  10. Francja Val d’Isère – 7 grudnia 1983 (zjazd)
  11. Francja Val d’Isère – 11 grudnia 1983 (kombinacja)
  • 11 zwycięstw (6 gigantów, 3 kombinacje, 1 supergigant i 1 zjazd)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Francja Val d’Isère – 3 grudnia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  2. RFN Pfronten – 8 stycznia 1977 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Les Diablerets – 13 stycznia 1978 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Szwajcaria Arosa – 17 marca 1978 (gigant) – 2. miejsce
  5. Włochy Piancavallo – 12 grudnia 1978 (gigant) – 3. miejsce
  6. Szwajcaria Meiringen – 17 stycznia 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Austria Schruns – 26 stycznia 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  8. RFN Pfronten – 4 lutego 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
  9. RFN Pfronten – 4 lutego 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  10. RFN Berchtesgaden – 6 lutego 1979 (gigant) – 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Aspen – 8 marca 1979 (gigant) – 2. miejsce
  12. Stany Zjednoczone Heavenly Valley – 11 marca 1979 (gigant) – 3. miejsce
  13. Japonia Furano – 19 marca 1979 (gigant) – 3. miejsce
  14. Stany Zjednoczone Waterville Valley – 28 lutego 1980 (gigant) – 3. miejsce
  15. Kanada Mont-Sainte-Anne – 2 marca 1980 (gigant) – 2. miejsce
  16. Francja Val d’Isère – 3 grudnia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  17. Francja Val d’Isère – 4 grudnia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
  18. Austria Schruns – 12 stycznia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  19. Szwajcaria Nendaz – 22 stycznia 1981 (gigant) – 3. miejsce
  20. Austria Haus – 8 lutego 1981 (zjazd) – 2. miejsce
  21. Jugosławia Maribor – 10 lutego 1981 (gigant) – 3. miejsce
  22. Austria Saalbach – 19 grudnia 1981 (zjazd) – 3. miejsce
  23. Francja Saint-Gervais – 21 grudnia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
  24. Francja Chamonix – 22 grudnia 1981 (gigant) – 2. miejsce
  25. Szwajcaria Grindelwald – 14 stycznia 1982 (zjazd) – 2. miejsce
  26. Austria Bad Gastein – 20 stycznia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
  27. Stany Zjednoczone Aspen – 27 lutego 1983 (gigant) – 3. miejsce
  28. Szwajcaria Verbier – 10 stycznia 1983 (supergigant) – 3. miejsce
  29. Francja Val d’Isère – 8 grudnia 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  30. Austria Haus – 21 grudnia 1983 (zjazd) – 2. miejsce
  31. Francja Puy-Saint-Vincent – 8 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
  32. Austria Bad Gastein – 13 stycznia 1984 (zjazd) – 2. miejsce
  33. Francja Puy-Saint-Vincent – 6 grudnia 1984 (zjazd) – 3. miejsce

Przypisy

  1. ↑ alpineskiworld.net: 07.12.72. Val d’Isere Downhill, women (ang.)
  2. ↑ Ex-Ski-Ass Irene Epple feiert 50. Geburtstag (niem.)
  3. ↑ Achtung berichtigte Fassung! Terminhinweis: Ministerpräsident Seehofer händigt Bayerischen Verdienstorden und Bundesverdienstkreuz an verdiente Persönlichkeiten aus. bayern.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-07)]. (niem.)
  4. ↑ Stern.de: Irene Epple (niem.)

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya