Ischnorhynchinae

Ischnorhynchinae
Stål, 1872
Ilustracja
Dziobik brzozowiec
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Pentatomomorpha

Nadrodzina

Lygaeoidea

Rodzina

zwińcowate

Podrodzina

Ischnorhynchinae

Synonimy
  • Polychysmini
Multimedia w Wikimedia Commons

Ischnorhynchinae – podrodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny zwińcowatych. Obejmuje około 70 opisanych gatunków. Rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie.

Morfologia

Pluskwiaki te osiągają małe rozmiary, a kształt ich ciała często jest jajowaty. Ubarwienie mają niepozorne, zwykle brązowawe lub rudobrązowe, często z przezroczystą zakrywką i prześwitującą przykrywką. U niektórych gatunków powierzchnia ciała jest błyszcząca, jednak częściej są matowe[1]. Głowa jest wysunięta ku przodowi, pozbawiona trichobotrii, zaopatrzona w dobrze rozwinięte bukule, czteroczłonową kłujkę i, położone poniżej środka oczu złożonych, czteroczłonowe czułki[1][2]. Na tarczce znajduje się wyniosłość w kształcie litery „Y”[2]. Półpokrywy mają punktowane międzykrywki i nachodzące na siebie zakrywki. Odnóża mają stopy zbudowane z trzech członów. Odwłok ma wszystkie przetchlinki położone na grzbietowej stronie segmentów. Szew między czwartym i piątym sternitem jest całkowity i dochodzi do brzegów odwłoka. Czwarty i piąty segment odwłoka mają po 2 lub 3 trichobotria[1].

U larw ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka znajdują się między tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym. Wyjątkiem jest rodzaj dziobik, który ma ujścia tychże gruczołów między trzecim i czwartym tergitem[1].

Ekologia i występowanie

Owady te są fitofagami wysysającymi nasiona roślin. Często związane są pokarmowo z przedstawicielami wrzosowatych, trędownikowatych[2].

Podrodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Najliczniej reprezentowana jest w krainach: etiopskiej, palearktycznej i orientalnej. W Australii występuje 6 gatunków z 5 rodzajów[2]. W Polsce stwierdzono tylko 1 gatunek, dziobika brzozowca[3] (zobacz też: zwińcowate Polski).

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1862 roku przez Carla Ståla[4]. Obejmuje około 80 opisanych gatunków[2], sklasyfikowanych w rodzajach[5]:

Przypisy

  1. ↑ a b c d Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
  2. ↑ a b c d e G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
  3. ↑ A. Wolski: podrodzina: Ischnorhynchinae C. Stål, 1872. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-20].
  4. ↑ C. Stål. Enumeratio Hemipterorum. Bidrag till en förteckning öfver aller hittills kända Hemiptera, jemte systematiska meddelanden. 2. „Kongliga Svenska Vetenskaps-Academiens Nya Handlingar, Stockholm”. 10 (4), s. 1-159, 1872. 
  5. ↑ Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: subfamily Ischnorhynchinae. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-20].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya