Ius detractus

Ius detractus (gabellae, jus detractis, droit de détraction) – dawniej prawo do zatrzymania przez władcę części majątku wywożonego z kraju przez cudzoziemca, jak i przepadek mienia cudzoziemca w wyniku jego śmierci, jeśli nie pozostawił testamentu lub krewnych[1]. Jeśli krewni zmarłego lub osoba wyznaczona w testamencie znajdowała się w kraju, władca zadowalał się częścią spadku. W Rzeczypospolitej od 1768 roku, prawo do zatrzymania przez skarb królewski jednej dziesiątej majątku zmarłego cudzoziemca. Część majątku, którą zabierał skarb królewski nazywano częścią detrakcyjną lub gabellą. Dziedziczeniem zostali objęci krewni zmarłego cudzoziemca do ósmego stopnia pokrewieństwa, którzy mogli prawnie dopominać się majątku do trzech lat od śmierci cudzoziemca. Po tym okresie, jeśli krewni nie zgłosili się lub nie zdołali udokumentować swojego tytułu do własności, majątek zmarłego zasilał skarb państwa[2]. Ius detractus pojawiło się w XVIII jako złagodzona forma ius albinagii (droit d'aubaine), prawa które zabraniało cudzoziemcom dziedziczenia po swoich krewnych.

Przypisy

  1. ↑ S. E. Baldwin, Modern Droit d'Aubaine, 1904-1905, Yale Law Journal, vol. 14, s. 131.
  2. ↑ Z. Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana, T. 2, Warszawa 1900, s. 300.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya