Ivy Forster

Ivy Forster (ur. 1907, zm. czerwiec 1997) – jerseyska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do Zgromadzenia Stanów Jersey, w którym zasiadała w latach 1948–1954.

Ivy Forster urodziła się w 1907 roku. Jej siostrą była Louisa Gould(inne języki), działaczka ruch oporu na Jersey w trakcie II wojny światowej. Wspólnie pracowały w rodzinnym sklepie w Millais^[1][2].

W trakcie II wojny światowej Forster przez ponad dwa lata pozwalała ukrywać się w swoim domu zbiegłemu rosyjskiemu robotnikowi przymusowemu. W maju 1944 roku wraz ze swoją siostrą zostały aresztowane. Louisa została skazana na 2 lata pozbawienia wolności 22 czerwca 1944. Jakiś czas później Ivy Forster również została skazana przez niemieckie władze okupacyjne na karę pozbawienia wolności na okres pięciu i pół miesiąca. Uniknęła deportacji do III Rzeszy dzięki decyzji lekarza, która uniemożliwiła jej transport ze względów zdrowotnych (zamienione próbki wykazały, że choruje na gruźlicę). Jej siostra została jednak przeniesiona do Konzentrationslager Ravensbrück, w którym zginęła^[1][3][4][5].

Pierwszą kobietą, która wystartowała w wyborach na Jersey (bez powodzenia) była Caroline Trachy w 1922 roku; została jednak zdyskwalifikowana ze względu na swoją płeć. Wystartowała ponownie w 1928 roku (po zmianie prawa w 1924), jednak przegrała. Forster z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych na Jersey w 1948 roku z okręgu wyborczego obejmującego Saint Helier. Była jedyna kobietą, która wystartowała w tych wyborach. Na listach była prezentowana jako „Mrs A Forster”, ponieważ w związku z tradycją na wyspie, kobiety były przedstawiane przy użyciu imienia ich mężów, a nie ich własnych. Została pierwszą kobietą wybraną do Zgromadzenia Stanów Jersey. W Zgromadzeniu zasiadła m.in. w Komitecie ds. zdrowia publicznego oraz Komitetu ds. towarów podstawowych. Uzyskała reelekcję w 1951 roku jako najbardziej popularna kandydatka w tych wyborach. Nie udało jej się obronić mandatu w 1954 roku, co zakończyło jej działalność polityczną^[2][3][4][6].

Zmarła w czerwcu 1997 w wieku 90 lat. W 2010 została pośmiertnie uznana jako British Hero of the Holocaust(inne języki) przez Premiera Wielkiej Brytanii Gordona Browna^[3].