Język aceh

bahsa Acèh / Aceh
بهسا اچيه
Obszar

Indonezja (wyspa Sumatra)

Liczba mówiących

3,5 mln (2000)[1]

Pismo/alfabet

łacińskie (dawniej arabskie – jawi)

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
UNESCO 1 bezpieczny↗
Ethnologue 6b zagrożony↗
Kody języka
ISO 639-2 ace
ISO 639-3 ace
IETF ace
Glottolog achi1257
Ethnologue ace
GOST 7.75–97 аче 076
BPS 0001 2
WALS ace
SIL ACE
Występowanie
Ilustracja
Prowincja Aceh w Indonezji
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku aceh
Słownik języka aceh
w Wikisłowniku
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język aceh (bahsa Acèh / Aceh, بهسا اچيه‎) – język austronezyjski używany w indonezyjskiej prowincji Aceh na wyspie Sumatra. Posługują się nim Aczinowie. Według danych z 2000 roku ma 3,5 mln użytkowników[1].

Często zaliczany do języków czamskich; niemniej według bardziej konserwatywnej klasyfikacji stanowi gałąź siostrzaną wobec tych języków[2][3].

Ma rozwinięte piśmiennictwo. Współcześnie do zapisu tego języka służy alfabet łaciński[1], natomiast w przeszłości stosowano zmodyfikowany alfabet arabski, zwany jawi[4]. Pierwsze materiały nt. języka aceh, które stworzył K.F.H. van Langen, ukazały się w 1889 r. (gramatyka, podręcznik i słownik). Kolejne opracowanie poświęcone jego gramatyce sporządził Snouck Hurgronje (1900), który zaproponował też wczesną wersję ortografii łacińskiej[5].

Odnotowano redukcję przekazu międzypokoleniowego i dominację języka narodowego, nie tylko w sferach życia publicznego, lecz także w kontaktach domowych. Aceh jest w dużej mierze wypierany przez język indonezyjski, zwłaszcza na obszarach miejskich[6].

Przypisy

  1. ↑ a b c David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Aceh, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2017-08-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-05] (ang.).
  2. ↑ Marc Brunelle, Historical linguistics of the Chamic languages, [w:] K. Alexander Adelaar, Antoinette Schapper (red.), The Oxford Guide to the Malayo-Polynesian Languages of Southeast Asia, Oxford: Oxford University Press, 2024, s. 143–149, DOI: 10.1093/oso/9780198807353.003.0011, ISBN 978-0-19-880735-3, ISBN 978-0-19-253426-2, OCLC 1449546728 (ang.).
  3. ↑ Marc Brunelle, Joshua Jensen, Chamic languages, [w:] K. Alexander Adelaar, Antoinette Schapper (red.), The Oxford Guide to the Malayo-Polynesian Languages of Southeast Asia, Oxford: Oxford University Press, 2024, s. 455–469, DOI: 10.1093/oso/9780198807353.003.0030, ISBN 978-0-19-880735-3, ISBN 978-0-19-253426-2, OCLC 1449546728 (ang.).
  4. ↑ Oman Fathurahman, Filologi Indonesia: Teori dan Metode, Jakarta: Prenada Media, 2015, s. 128, ISBN 978-623-218-153-3, OCLC 1001307264 [dostęp 2022-09-07] (indonez.).
  5. ↑ Mark Durie, A Grammar of Acehnese on the Basis of a Dialect of North Aceh, Dordrecht: Foris Publications, 1985 (Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 112), s. 4–5, ISBN 90-6765-074-9, OCLC 14068919 (ang.).
  6. ↑ Teuku Muhammad Ridha Al-Auwal, Robert Amery, Ian Green, Language shift in Aceh: The sociolinguistic situation of post-conflict society, „Studies in English Language and Education”, 11 (3), 2024, s. 1748–1766, DOI: 10.24815/siele.v11i3.39159, ISSN 2461-0275 [dostęp 2025-12-09] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya