Język pite
| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
30 (2014) | ||
| Pismo/alfabet | |||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 5 krytycznie zagrożony↗ | ||
| Ethnologue | 8b prawie wymarły↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | sje | ||
| IETF | sje | ||
| Glottolog | pite1240 | ||
| Ethnologue | sje | ||
| Występowanie | |||
Tradycyjny zasięg języka pite zaznaczono numerem 3. | |||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język pite (ang. Pite Saami, Arjeplog Saami[1][2]; nazwa własna: bidumsáme giella, bisumsáme giella[3]) – wymierający język saamski z grupy północno-zachodniej. Obecnie jest jeszcze w pewnym stopniu używany w centralnej części szwedzkiej Laponii, a dokładnie na południu regionu Norrbotten, tj. na terenie gmin Arjeplog i Arvidsjaur, wzdłuż rzeki Pite (stąd nazwa języka), natomiast populacja norweska wymarła (niegdyś żyła pomiędzy Saltenfjord a Ranenfjord).
Jest prawie wymarły[1]. Według danych szacunkowych z 2014 r. posługuje się nim 30 osób[4].
Samogłoski
| przednie | tylne | |
|---|---|---|
| wysokie | i | u |
| półprzymknięte | e | o |
| półotwarte | ɛ | ɔ |
| niskie | a a: |
Oprócz ośmiu samogłosek podanych w powyższej tabeli pite ma także dwugłoskę [u̯a].
Spółgłoski
| dwuwargowe | wargowo- -zębowe |
dziąsłowe | zadziąsłowe | środkowo- językowe |
tylko- językowe |
kratniowe | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| zwarte | p ʰp p: ʰp: | t ʰt t: ʰt: | k ʰk k: ʰk: | ||||
| zwarto-szczelinowe | ʦ ʰʦ ʦ: ʰʦ: | ʧ ʰʧ ʧ: ʰʧ: | |||||
| szczelinowe | f f: v v: | s s: | ʃ ʃ: | h | |||
| nosowe | m m: | n n: | ɲ ɲ: | ŋ ŋ: | |||
| drżące | r r: | ||||||
| płynne | l l: | ||||||
| półsamogłoski | j j: |
Przypisy
- ↑ a b Salminen 2007 ↓, s. 265.
- ↑ Wilbur 2014 ↓, s. 1.
- ↑ Wilbur 2014 ↓, s. 2.
- ↑ Wilbur 2014 ↓, s. 7.
Bibliografia
- Joshua Wilbur: A grammar of Pite Saami. Berlin: Language Science Press, 2014, seria: Studies in Diversity Linguistics 5. DOI: 10.17169/FUDOCS_document_000000020749. ISBN 978-3-944675-47-3. OCLC 1350318775. [dostęp 2023-09-25]. (ang.).
- Tapani Salminen: Europe and North Asia. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 211–282. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. ISBN 978-0-7007-1197-0. OCLC 47983733. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Saami, Pite, [w:] Ethnologue: Languages of the World, Dallas: SIL International [dostęp 2017-01-23] (ang.).
- Pite Saami. Endangered Languages Project. [dostęp 2023-09-25]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.