Jacek Broniewski

Jacek Broniewski

Data i miejsce urodzenia	15 sierpnia 1948 Łódź
Stopień harcerski	Harcerz Rzeczypospolitej
Stopień instruktorski	Harcmistrz
Data przyrzeczenia harcerskiego	1959
Organizacja harcerska	ZHP, KIHAM, ZHR
Przewodniczący Komisji Rewizyjnej ZHR
Okres sprawowania	od 1993 do 1995
Odznaczenia

Jacek Marian Broniewski (ur. 15 sierpnia 1948 w Łodzi^[1]) – polski instruktor harcerski ZHR w stopniu harcmistrza, związany z łódzkim środowiskiem harcerskim, a także współautor publikacji poświęconych dziejom XV Łódzkiej Drużyny Harcerzy^[2][3]. Oznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski^[4].

Z łódzkim harcerstwem związany jest co najmniej od końca lat 50. XX wieku. 1 września 1971 objął kierownictwo nad szczepem przy 15 Szkole Podstawowej, a 23 sierpnia 1972, decyzją rady szczepu, wprowadził nazwę „Zielony Płomień”^[5]. Był drużynowym XV Łódzkiej Drużyny Harcerzy im. Andrzeja Małkowskiego^[6].

Od 13 września 1981 reprezentował łódzkie środowisko KIHAM, z ramienia XV ŁDH podpisał także akt przystąpienia drużyny do Unii Najstarszych Drużyn Harcerskich Rzeczypospolitej^[7]. Był członkiem Ogólnopolskiej Rady Porozumienia KIHAM i Rady Ruchu Harcerskiego^[6]. Po przejściu XV ŁDH do ZHR 25 października 1989 został jej pierwszym drużynowym w nowej organizacji; funkcję pełnił do 23 stycznia 1990^[7].

W ZHR był członkiem Komisji Rewizyjnej w latach 1990–1997 oraz 2006–2021, w tym jej przewodniczącym w latach 1993–1995. W latach 2010–2012 zasiadał także w Komisji Harcmistrzowskiej^[8]. Pełnił także funkcje szczepowego „Zielonego Płomienia”, przewodniczącego Kręgu im. Olgi i Andrzeja Małkowskich przy szczepie oraz zastępcy przewodniczącego Komisji Rewizyjnej ZHR^[6].

Był współautorem, wraz z Grażyną Broniewską, publikacji XV Łódzka Drużyna Harcerzy „Zielony Płomień” im. Andrzeja Małkowskiego: 100 lat realizacji metody harcerskiej, wydanej w Łodzi w 2020 przez Okręg Łódzki ZHR^[2]. W 2021 współtworzył także wydawnictwo 100 wspomnień na stulecie XV Łódzkiej Drużyny Harcerzy im. Andrzeja Małkowskiego^[9].

Był autorem scenariusza wystawy Harcerskie szlaki – wystawa na 80-lecie XV ŁDH, przygotowanej w Muzeum Archeologicznym i Etnograficznym w Łodzi; pełnił też funkcję społecznego komisarza tej ekspozycji^[3].

W źródłach prasowych i kościelnych pojawia się także jako opiekun muzeum misyjnego przy parafii Matki Boskiej Jasnogórskiej w Łodzi-Widzewie oraz współorganizator lokalnej działalności misyjnej^[10][11].

W 2011 został odznaczony Krzyżem Honorowym ZHR „Semper Fidelis”^[8]. W 2014 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi za zasługi w działalności na rzecz kształtowania moralności i patriotycznej postawy polskiej młodzieży^[12]. W 2025 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi na rzecz wychowania pokoleń młodzieży w duchu idei harcerskiej i kształtowania postaw patriotycznych^[4].