Jadwiga Reutt

Jadwiga Reutt
Ilustracja
Jadwiga Reuttówna (1925)
Data i miejsce urodzenia

8 lutego 1881
Witebsk

Data śmierci

19 lutego 1972

Zawód, zajęcie

pedagożka

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 3 Maja Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (1893–1908) Medal Benemerenti

Jadwiga Reutt (ur. 27 stycznia?/8 lutego 1881 w Witebsku, zm. 19 lutego 1972)[1][2] – polska pedagożka; wychowanka, nauczycielka, a następnie w latach 1910–1944 kierowniczka Zakładu Naukowego hr. C. Plater-Zyberkówny w Warszawie.

Życiorys

Przyszła na świat jako jedno z czworga dzieci bankowca Leonarda Reutta z linii lwowskiej i Marii z Reuttów z linii inflanckiej. Po śmierci ojca w 1884 wraz z matką i rodzeństwem przeprowadziła się do majątku dziadków w Marianowie. Rodzinny dom niebawem spłonął[1].

Egzamin do pierwszej klasy gimnazjalnej w Witebsku zdała słabo, ale pod warunkiem nadrobienia zaległości z arytmetyki została przyjęta do szkoły. Szybko stała się prymuską, osiągała pierwsze lub drugie wyniki w szkole. Egzamin końcowy zdała z nagrodą[1].

Należała do świeckiego bezhabitowego zgromadzenia sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego. Nie wiadomo, kiedy do niego wstąpiła[1].

Od 9 września 1898 uczyła się w Zakładzie Naukowym hr. C. Plater-Zyberkówny przy ul. Pięknej 24 w Warszawie, w dwuletnim seminarium dla nauczycielek. Od Cecylii Plater-Zyberkówny otrzymała obietnicę zatrudnienia. W latach 1899–1906 pracowała jako wychowawczyni i nauczycielka arytmetyki oraz geografii[1].

W 1906 została przeniesiona na zastępstwo do szkoły prowadzonej przez siostry Posłanniczki Najświętszego Serca Jezusowego w Chyliczkach. Prowadziła lekcje z chemii życia codziennego, historii i pedagogiki. Wykładała literaturę Polski. Była opiekunką praktykantek. W 1909 została zastępczynią dyrektorki szkoły przy ul. Pięknej 24, Anieli Głowackiej[1].

W 1910, po skończeniu kursów pedagogicznych, została przełożoną siedmioklasowego Zakładu Naukowego hr. C. Plater-Zyberkówny w Warszawie, stając się najmłodszą (miała 29 lat) wśród przełożonych i dyrektorów warszawskich szkół. Kontynuowała kierunek nadany szkole przez założycielkę. Umiejętnie dobrała grono pedagogiczne. W rezultacie szkoła w okresie międzywojennym była wzorową placówką naukową i wychowawczą. Stała się autorytetem dla uczennic, rodziców i nauczycieli[3]. Była pierwszą kierowniczką szkoły w Warszawie, która chciała współpracować z rodzicami uczennic. Dlatego podejmowała wspólne inicjatywy: przygotowanie do pierwszej komunii z katechizacją matek, spotkania poświęcone rozważaniom Nowego Testamentu, a po 1918 regularne zebrania rodziców z nauczycielami[1]. Ważne dla niej było hasło Bóg, honor, ojczyzna[3]. Od 1925 organizowała pielgrzymki dla uczennic do Watykanu, połączone z wycieczkami do Rzymu[1][4][5].

W latach 1919–1923 studiowała na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Równolegle uczęszczała na studia w Państwowym Wyższym Instytucie Pedagogicznym[1].

Dzięki jej inicjatywie w czasie okupacji niemieckiej szkoła włączyła się w tajne nauczanie. Prowadzono je budynku szkoły, a następnie w mieszkaniach prywatnych. Pod pretekstem prowadzenia kursów zawodowych prowadzono naukę na poziomie gimnazjum i liceum. Przeprowadzano też tajne egzaminy maturalne[3]. Jadwiga Reutt zdecydowała się przyjmować do szkoły chłopców – braci i kuzynów uczennic[6]. Sporządzane przez przełożoną spisy ponad 200 maturzystek pozwoliły im po II wojnie światowej na podjęcie studiów wyższych[3][7]. W czasie powstania warszawskiego wraz z personelem i uczennicami szkoły zorganizowała szpital dla setki rannych osób. Udostępniła piwnice szkolne dla powstańców, którzy budowali tam bomby i pociski. Przyjmowała osoby ze zbombardowanych domów, organizowała prowiant[1].

Po upadku powstania ewakuowała się do Ursusa, następnie trafiła do Kozłowa, a potem do Kielc. Wiosną 1945, dzięki pomocy kurii diecezjalnej w Kielcach i kontakcie z bp. Czesławem Kaczmarkiem, zatrudniła się jako kierowniczka internatu w męskim biskupim gimnazjum św. Stanisława Kostki w Kielcach[3]. W 1950 szkoła została zamknięta. Jadgwiga Reutt zaczęła dawać prywatne lekcje w Kielcach w zamian za utrzymanie lub stancję. Bezskutecznie próbowała odzyskać szkołę w Warszawie[1]. Utrzymywała kontakt z dawnymi uczennicami, m.in. prowadziła korespondencję. W 1947 i 1948 zorganizowała w Katowicach, wraz z miejscowym Kołem Platerek, zjazdy absolwentek szkoły. W 1957 zjazd odbył się w Warszawie w gmachu SARP. Świętowano wówczas 50-lecie pracy Jadwigi Reutt[3].

W Kielcach została do 1 lipca 1958, kiedy przeszła na emeryturę[1]. Ostatnie lata życia spędziła w willi „Zacisze” w Skolimowie. Dostała ją z okazji 25-lecia pracy pedagogicznej jako podziękowanie rodziców za wychowanie córek w szkole hr. Plater-Zyberkówny. Siostry ze zgromadzenia sióstr Posłanniczek Najświętszego Serca Jezusowego zapewniły jej opiekę[3].

Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera H-2-13)[2].

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

W budynku szkoły przy ul. Pięknej 24 w Warszawie znajduje się sala balowa jej imienia[3][6].

W serialu Stulecie winnych w jej rolę wcieliła się Grażyna Laszczyk-Frycz[9].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m Agnieszka Jagiełło, Jadwiga Reutt (1881–1972), „Wspólnota Honoracka” (1), 2018, s. 125–136.
  2. ↑ a b Cmentarz Stare Powązki: SZPAKOWSCY I REUTTOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2021-11-20].
  3. ↑ a b c d e f g h Cpz, PLATERKI od 1883 do dziś: JADWIGA REUTT (1881–1942) [online], PLATERKI od 1883 do dziś, 10 lutego 2011 [dostęp 2021-11-20].
  4. ↑ Zbiory NAC on-line [online], audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2021-11-20].
  5. ↑ Zbiory NAC on-line [online], audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2021-11-20].
  6. ↑ a b Historia naszych szkół [online], Szkoły im. Cecylii Plater-Zyberkówny [dostęp 2021-11-20] (pol.).
  7. ↑ Powstańcze Biogramy - Krystyna Groszkowska [online], www.1944.pl [dostęp 2021-11-20] (pol.).
  8. ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za zasługi na polu pedagogicznem”.
  9. ↑ Stulecie winnych [online], FilmPolski [dostęp 2021-11-20] (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya