Jakow Rabinowicz

Icchak Jakow Rabinowicz[1] lub też Jakub Rabinowicz[2] (ur. ok. 1915 w Parczewie, zm. ?) – uciekinier z obozu zagłady w Treblince, który jako jeden z pierwszych zdał relację z funkcjonowania obozu[1].

Życiorys

Był synem Nossona Dawida Rabinowicza, chasydzkiego rabina z Parczewa oraz potomkiem dynastii z Białej i Przysuchy. Jego krewnym był między innymi przedsiębiorca Jehoszua Rabinowicz (potomek Jakuba Izaaka Rabinowicza). Wychowywał się w Siedlcach, a po śmierci ojca w 1930, zamieszkał wraz z rodziną w Warszawie przy ul. Gęsiej. Prawdopodobnie kształcił się w jesziwie Chachmei Lublin[1].

W trakcie agresji III Rzeszy na Polskę, służył jako ochotnik w straży pożarnej podczas obrony Warszawy. Następnie przez pewien czas przebywał w sowieckiej strefie okupacyjnej i nie wiadomo kiedy powrócił do Warszawy. W getcie warszawskim, pracował w warsztacie braci Landau przy ul. Gęsiej 30. Okoliczności jego aresztowania i deportacji do obozu zagłady w Treblince nie są znane. Po przybyciu do obozu, został skierowany do pracy w grupie zbierającej ubrania i inne rzeczy osób skierowanych do komór gazowych. Rabinowicz nie był osobiście świadkiem procesu eksterminacji, został jednak poinformowany przez innych więźniów o losie deportowanych i systemie zabijania. W obozie przebywał krótko, być może nawet tylko jeden dzień[1]. Uciekł, ukrywając się w stertach ubrań ładowanych do pociągów powracających z obozu do Warszawy[3][1].

Po powrocie do getta warszawskiego w drugiej połowie września 1942[2], Rabinowicz skontaktował się z Jehoszuą Rabinowiczem i zdał relację z pobytu w obozie. Rabinowicza wspominają też w swoich zapiskach między innymi Emanuel Ringelblum, Abraham Lewin i dr Hillel Seidman[1]. W celu zweryfikowania relacji Rabinowicza, wysłano do Sokołowa Podlaskiego, emisariusza z misją potwierdzenia jego relacji. Emisariusz odnalazł innego uciekiniera z Treblinki, Azriela Wallacha, który potwierdził relacje Rabinowicza[4]. Wśród dokumentów w archiwum getta warszawskiego znajduje się animowa realcja przypisywana Rabinowiczowi[2].

Dalsze losy Rabinowicza nie są znane[1].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e f g David Berman: Jakow Rabinowicz – jego relacja była jedną z tych, które zmieniły getto. 1943.pl. [dostęp 2024-08-07]. (pol.).
  2. ↑ a b c Ewa Wiatr, Barbara Engelking, Alina Skibińska (opr.) – Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, tom 13, Ostatnim etapem przesiedlenia jest śmierć: Pomiechówek, Chełmno nad Nerem, Treblinka (Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, 2013) str. 136
  3. ↑ Edward Kopówka – Treblinka nigdy więcej (Muzeum Regionalne w Siedlcach, 2014; ISBN:83−88761−15−3) s. 39
  4. ↑ Survivors and Escapees from the Treblinka Death Camp. holocausthistoricalsociety.org.uk. [dostęp 2024-08-07]. (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya