Jan Alfred Lauterbach

Jan Alfred Lauterbach (ur. 23/24 czerwca 1884 w Warszawie, zm. 9 listopada 1943 tamże) – polski historyk sztuki i muzeolog pochodzenia żydowskiego[1], działający w polskich służbach konserwatorskich w okresie dwudziestolecia międzywojennego, urzędnik Wydziału III zabytków i muzeów w Ministerstwie Sztuki i Kultury w 1919 roku[2].
Życiorys
Syn Bernarda i Anny z Hirszmanów. Studiował w Akademii Handlowej w Lipsku. Później studiował na uniwersytetach w Bonn i Bernie, gdzie uzyskał doktorat z filozofii. Po powrocie do Warszawy w latach 1912–1919 pracował dla Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, w dziale inwentaryzacyjno-konserwatorskim. W latach następnych pracował w Ministerstwie Sztuki i Kultury, a potem Departamencie Sztuki Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W latach 1928–1937 był dyrektorem Państwowych Zbiorów Sztuki z siedzibą na Zamku Królewskim w Warszawie. 10 listopada 1933 „za zasługi na polu propagandy sztuki polskiej” został odznaczony przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego Złotym Krzyżem Zasługi[3].
Wydał wiele swoich publikacji, dotyczących teorii konserwatorstwa oraz sztuki polskiej i obcej. Najważniejsze z nich: Styl Stanisława Augusta. Klasycyzm warszawski wieku XVIII (1918), Warschau (1918), Pierścień sztuki. Historia i teoria (1929). Wygłaszał referat podczas konferencji w Atenach w 1931 roku, na której została ogłoszona Karta Ateńska.
W czasie okupacji niemieckiej ukrywał się na Saskiej Kępie[4]. Jesienią 1943 roku został zadenuncjowany przez polskiego konfidenta i zamordowany przez Niemców[4].
Uwagi
Przypisy
- ↑ Jan Alfred Lauterbach (1884-1943). W: Henryk Kroszczor: Kartki z historii Żydów w Warszawie XIX-XX w.. Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny w Polsce, 1979. [dostęp 2023-11-08].
- ↑ Dariusz Marciniec, Ministerstwo Sztuki i Kultury Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1918–1922, w: Rocznik Łódzki, T. 63 (2015), s. 95.
- ↑ M.P. z 1933 r. Nr 259, poz. 278 (ISAP)
- ↑ a b Grzegorz Piątek: Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944−1949. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B, 2020, s. 23. ISBN 978-83-280-3725-0.
Bibliografia
- Paweł Dettloff, Odbudowa i restauracja zabytków architektury w Polsce w latach 1918–1930. Teoria i praktyka, Universitas, Kraków, 2006, s. 76.
- Hanna Krzyżanowska, Lauterbach Alfred, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, red. Henryk Kondziela, Hanna Krzyżanowska, z. 2, Poznań, Wyd. Poznańskie 2006, ISBN 83-7177-416-8, s. 149–150.
Linki zewnętrzne
- Biogram. ipsb.nina.gov.pl
- Publikacje Jana Alfreda Lauterbacha w bibliotece Polona
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.