Jan Koprowski

Jan Koprowski (w środku) na kongresie pisarzy w NRD, rok 1973

Jan Koprowski (ur. 10 lutego 1918 w Pokrzywnicy, zm. 5 listopada 2004 w Warszawie) – polski pisarz, publicysta, krytyk i tłumacz (gł. z języka niemieckiego).

Życie

Przed II wojną światową współpracował z miesięcznikiem „Okolica Poetów”. Podczas wojny został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po wyzwoleniu wydawał tam tygodnik „Na obczyźnie”, publikował własne wiersze oraz prowadził amatorski zespół teatralny. W 1947 powrócił do Polski i osiadł najpierw na Dolnym Śląsku, by po 1950 przenieść się do Łodzi. W latach 1953–1964 był kierownikiem literackim łódzkiego Teatru Nowego. Był też redaktorem czasopism literackich „Łódź Literacka” (1954), „Kronika” (1955–1957) i „Odgłosy” (1969–1972). W 1972 zamieszkał w Warszawie, gdzie był współredaktorem tygodnika „Literatura”.

W 1966 otrzymał Nagrodę Literacką Miasta Łodzi, a w 1976 dyplom honorowy Związku Pisarzy ZSRR[1]. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1946, będąc pracownikiem Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie, został pozyskany do współpracy z MBP jako tajny współpracownik ps. „Maczków”[2].

Życie prywatne

Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi przy ul. Przybyszewskiego 325 (kwatera X, rząd 23, grób 8)[3]. Był ojcem dziennikarza Marka Koprowskiego[4][5].

Twórczość

Wiersze

  • Do mojej ziemi, 1936 (zbiór wierszy o tematyce wiejskiej)
  • Powrót, 1945
  • Droga do Warszawy, 1946
  • Do mojego syna, 1947
  • Swoje i bliskie, 1968
  • Nocne rodaków rozmowy, 1975

Proza

  • Opowieść o moim ojcu, 1950 (autobiograficzna)
  • Powrót do kraju, 1964 (wspomnienia)
  • Potomkowie Tespisa, 1966 (powieść „z kluczem” o łódzkim środowisku teatralnym)
  • Zielone drzewa, 1972 (opowiadania)
  • Wieczór w Café Raimund, 1975 (opowiadania)
  • Wieczory rodzinne, 1977 (opowiadania)

Reportaże

  • Z południa i północy, 1963
  • Podróże po bliskiej Europie, 1965
  • Na Wschodzie i na Zachodzie, 1970

Szkice literackie, felietony

Przekłady

  • Z liryki obcej, 1945
  • w zbiorach wierszy własnych

Przypisy

  1. ↑ Radzieckie dyplomy dla polskich pisarzy, "Sztandar Młodych", nr 119, 19 maja 1976, s. 1.
  2. ↑ Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 336.
  3. ↑ Cmentarz – strona główna [online], cmentarzekomunalne.lodz.systkom.pl [dostęp 2021-05-04].
  4. ↑ Karol Czejarek, Rozmowa z Szymonem – synem Jana Koprowskiego. „Nie wszystek człowiek umiera!” | „Przegląd Dziennikarski” [online] [dostęp 2023-03-23] (pol.).
  5. ↑ Mateusz Koprowski [online], Liberté! [dostęp 2023-03-23] (pol.).

Bibliografia

  • Fornalczyk F. O Janie Koprowskim w: Z rodu poetów, Łódź 1966

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya