Jan Ludwik Strzesz
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Prezbiterat |
|
Jan Ludwik Strzesz, (Strzeż), ur. 1610 w Jodłówce, zm. 29 kwietnia 1678 w Chełmży, archidiakon chełmiński.
Pochodził z drobnej szlachty małopolskiej, kształcił się w Akademii Krakowskiej, a następnie studiował prawo w Padwie, gdzie był asesorem nacji polskiej. Edukację uwieńczył doktoratem obojga praw. W 1658 został prepozytem sanockim. W 1665 r. z nominacji bpa Andrzeja Olszowskiego został kanonikiem chełmińskim, najpierw jako penitencjarz, potem jako kustosz, a od 1677 jako archidiakon chełmiński. W latach 1665–1678 proboszcz i archiprezbiter chełmiński. Od 1669 r. był audytorem generalnym diecezji, reprezentując ordynariusza, a od 1677 wikariuszem in spiritualibus i oficjałem generalnym biskupstwa. Aktywnie włączył się w życie diecezji, reprezentując stanowisko bpa Andrzeja Olszowskiego, uporządkował wiele spraw gospodarczych, włączył się też w tworzenie seminarium duchownego w Chełmnie. Jego najważniejszym dziełem było przeprowadzenie w latach 1667-1672 wizytacji biskupstwa, której akta posiadają znaczą wartość źródłową. W latach 1668–1669 i 1671 był deputatem do Trybunału Głównego Koronnego.
W 1667 r. otrzymał godność sekretarza królewskiego i w tej roli wielokrotnie reprezentował podkanclerzego koronnego bpa A. Olszowskiego w sprawach dotyczących Prus Królewskich i miasta Torunia, przyczyniając się także do reformy ustrojowej tego miasta.
Wydał drukiem panegiryk żałobny po śmierci królowej Cecylii Renaty: Maeror Europeus in Funere Serenissimae Caeciliae Renatae Reginae Poloniarum, Cracoviae 1644[1] oraz kazanie które wygłosił podczas przekazywania benedyktynkom kościoła św. Jakuba w Toruniu: Mowa Kościelna Przy Odebraniu Kościoła Toruńskiego, Jakuba Świętego, ... przez I.M.X. Jana Ludwika Strzesza, kustosza katedralnego, ... IKM sekretarza wyprawiona, Kraków 1667[2].
W czasie swojej działalności w diecezji chełmińskiej dał się poznać jako bibliofil. Posiadał on pokaźną bibliotekę, którą w testamencie przekazał w znacznej części toruńskim jezuitom.
Przypisy
- ↑ Bibliografia Estreichera | Bibliografia Staropolska [online], www.estreicher.uj.edu.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Bibliografia Estreichera | Bibliografia Staropolska [online], www.estreicher.uj.edu.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
Bibliografia
- A. Mańkowski, Prałaci i kanonicy katedralni chełmińscy, Toruń 1928, s.203-204.
Linki zewnętrzne
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.