Jan Michał Grubecki

Jan Michał Grubecki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 września 1904
Wieliczka, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

26 stycznia 1987
Warszawa, Polska

Kierownik resortu komunikacji, poczt i telegrafów
Okres

od 23 lipca 1944
do 4 listopada 1944

Przynależność polityczna

Stronnictwo Ludowe

Następca

Jan Rabanowski

Kierownik Biura Kontroli przy prezydium Krajowej Rady Narodowej / Radzie Państwa
Okres

od 13 listopada 1944
do 9 marca 1949

Następca

Henryk Kołodziejski[1]

Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Medal 10-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju”
Multimedia w Wikimedia Commons
Grób Jana Michała Grubeckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Jan Michał Grubecki (ur. 7 września 1904 w Wieliczce, zm. 26 stycznia 1987 w Warszawie) – działacz państwowy i ruchu ludowego, inżynier dróg i mostów, szef resortu komunikacji, poczty i telegrafu w PKWN.

Życiorys

Pochodził z rodziny inteligenckiej, był synem Stanisława (1871–1942, rzemieślnika) i Anieli z domu Guś (1880–1958). Miał brata Bolesława (1906–1941) i siostrę Michalinę Lachman[2][3]. W latach 20. pracował w budownictwie dróg, od 1929 związany z Politechniką Lwowską (asystent). Ukończył w 1923 gimnazjum w Krakowie[4], a w 1933 studia na Politechnice Lwowskiej; obronił doktorat nauk technicznych. W latach 1935–1939 kierował budową linii kolejowej Sierpc-Toruń.

Po agresji ZSRR na Polskę (1939) inżynier przy liniach kolejowych we Lwowie i Stalingradzie. Od 1943 członek SL „Wola Ludu”, następnie Stronnictwa Ludowego satelickiego wobec Polskiej Partii Robotniczej, od 1949 ZSL, wieloletni członek kierownictwa partii ludowych.

W 1943 związał się ze Związkiem Patriotów Polskich, w latach 1943–1944 kierował wydziałem opieki społecznej Zarządu Głównego tego związku. Od 21 lipca[5] do listopada 1944 kierował Resortem Komunikacji, Poczt i Telegrafu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. W latach 1944–1947 pierwszy, po II wojnie światowej, kierownik Biura Kontroli przy prezydium Krajowej Rady Narodowej, w latach 1947–1949 Biura Kontroli przy Radzie Państwa.

W latach 1945–1949 był członkiem Rady Naczelnej SL, w latach 1949–1956 członkiem Naczelnego Komitetu Wykonawczego ZSL; w 1944 (od września do listopada) sekretarz Tymczasowego Zarządu Głównego SL, następnie do stycznia 1946 wiceprezes Rady Naczelnej. Od stycznia 1946 do listopada 1949 wiceprezes Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, w latach 1949–1956 wiceprezes Rady Naczelnej ZSL; od 1956 zasiadał w kierownictwie Głównej Komisji Rewizyjnej ZSL (w latach 1956–1957 wiceprzewodniczący, w latach 1957–1971 przewodniczący). W latach 1947–1950 przewodniczył klubom poselskim kolejno SL i ZSL w Sejmie Ustawodawczym.

Od 1949 był profesorem Politechniki Warszawskiej; w latach 1948–1952 przewodniczący Rady Centrali Rolniczych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. W latach 1944–1952 poseł kolejno do KRN i na Sejm Ustawodawczy, w latach 1945–1947 przewodniczył Komisji Komunikacyjnej KRN.

Zmarł w Warszawie, pochowany z honorami 6 lutego 1987 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B31-tuje-10)[6]. W imieniu ówczesnych władz państwowych w pogrzebie wziął udział m.in. członek prezydium NK ZSL, zastępca przewodniczącego Rady Państwa Tadeusz Szelachowski[7].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Jako prezes NIK.
  2. ↑ Stanisław Grubecki [online], ancestors.familysearch.org [dostęp 2024-02-15].
  3. ↑ Jan Michał Grubecki, 1904–1987 [online], myheritage.pl [dostęp 2024-02-15].
  4. ↑ Kandydaci Bloku Demokratycznego. Min. Jan Michał Grubecki (41), „Życie Warszawy”, nr 16, 17 stycznia 1947, s. 3.
  5. ↑ Dz. U. z 1944 r. nr 1, poz. 1 – Ustawa z dnia 21 lipca 1944 r. o utworzeniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.
  6. ↑ Wyszukiwarka grobów w Warszawie. [dostęp 2019-11-18].
  7. ↑ Pogrzeb prof. Jana Grubeckiego, „Trybuna Ludu”, nr 32, 7 lutego 1987, s. 3.
  8. ↑ M.P. z 1949 r. Nr 27, poz. 422 (ISAP) („za wybitne zasługi w pracy zawodowej i społecznej”).
  9. ↑ M.P. z 1947 r. Nr 27, poz. 206 (ISAP) („za zasługi w walce zbrojnej z okupantem w akcji konspiracyjnej i przy odbudowie kraju”).
  10. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
  11. ↑ Plenum Zarządu Głównego Ligi Obrony Kraju, „Żołnierz Wolności”, nr 235, 6 października 1979, s. 2.

Bibliografia

Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego (1944)
W dniu powołania
Późniejsi członkowie komitetu

  • kursywa – kierownicy resortów odwołani przed końcem istnienia komitetu
Prezesi Najwyższej Izby Kontroli
II Rzeczpospolita
RP na Uchodźstwie
Polska Ludowa
III Rzeczpospolita

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya