Jan Pawul

Jan „Yahu” Pawul (ur. 5 lipca 1952 w Dzierżoniowie) – polski DJ.

Muzyką zainteresował się po obejrzeniu filmu Noc po ciężkim dniu (A Hard Day’s Night, 1964), z zespołem The Beatles w roli głównej^[1].

Pracował jako DJ w latach 1969^[2]–2011. Był członkiem honorowym organizacji zrzeszających zawodowych DJ-ów: brytyjskiej The National Association of Disc Jockeys (NADJ) i amerykańskiej The National Association of Discothèque Disc Jockeys (NADD)^{[3][4][5][6][7][8]}. W lutym 1972 roku w rubryce „Rytm i piosenka” miesięcznika Jazz ukazał się artykuł „Dziadek i ojciec Disc-jockeyów” autorstwa Pawula. Był to pierwszy tekst publicystyczny poświęcony scenie didżejskiej, który zamieszczono w polskiej prasie^[9].

Pod koniec lat siedemdziesiątych, tuż przed wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego, władze Krajowej Rady Prezenterów Dyskotek wydały Pawulowi „zakaz pracy w charakterze prezentera dyskotekowego”^[10]. Był prześladowany^[11][3] za zagraniczne kontakty zawodowe i masową korespondencję. W liście otwartym pisano: „Dziś ośmielony hochsztaplerskim sukcesem Jan Pawul, to w oczach zagranicznych instytucji i osób prywatnych z show bussinesu, najwybitniejszy polski prezenter, sterujący całym krajowym dyskotekowym interesem”^[10]. Współpracował między innymi z Barbrą Streisand^[12], George’em McCrae(inne języki)^[13] i wytwórnią Casablanca Records^[14]. W tym czasie konfiskowano mu płyty promocyjne, przysyłane masowo przez firmy fonograficzne z zagranicy.

Także w latach siedemdziesiątych pisano o Janie Pawulu w prasie zagranicznej. W sierpniu 1975 roku w miesięczniku DeeJay and Radio Monthly ukazał się artykuł poświęcony jego karierze w Polsce^[4]. Inne czasopisma, w których napisano o Pawulu, to: Disco International and Club News^[15], Disco Mirror^[16], The Melting Pot^[6], Disc Jockey & Radio Today^[17]. Włączony do „Disco DJ Hall of Fame”, muzeum muzyki disco, przez Marty’ego Angelo(inne języki) jako pierwszy i jedyny Polak^[18].

W 1973 brytyjskie czasopismo DeeJay and Radio Monthly przyznało mu nagrodę dla najlepszego DJ-a roku^[19]. Trzykrotnie zdobył nagrodę Billboard’s International Disco Forum dla najlepszego disc jockeya z Polski (1976–1978)^[20][21][22]. Otrzymał złotą płytę za masowe rozpowszechnianie i popularyzację w polskich dyskotekach singla „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)” zespołu Chic^[23], a także platynową płytę za popularyzację singla „Ten Percent” grupy Double Exposure(inne języki)^[24].

Pawul mieszkał między innymi w Los Angeles, Nowym Jorku i Seattle, gdzie nawiązał współpracę z amerykańskimi wytwórniami fonograficznymi^[2]. W latach 1993–1995 prowadził własną agencję modelingu^[2]. Pracował też jako specjalista do spraw transferu licencji fonograficznych^[5][2][25].

W kwietniu 1998 roku jego felieton „Były sobie dyskoteki, byli też i prezenterzy” ukazał się na łamach Gazety Muzycznej^[11].

Pisarz i publicysta, autor e-książek na temat polskiej i światowej historii dyskotek oraz DJ-ów (między innymi Silent Records, Discjockey: zdeptane marzenia)^[26][27]. Autor ponad sześćdziesięciu blogów^[28]. Tony Hadland, pionier sceny DJ-skiej z Wielkiej Brytanii, dedykował Pawulowi rozdział swojej książki Double-Life Disc Jockey, wydanej w 2018 roku^{[29][30][31][32]}.

• 1973: nagroda DeeJay and Radio Monthly dla najlepszego disc jockeya roku^[19]
• 1976: nagroda Billboard’s International Disco Forum dla najlepszego disc jockeya polskiego^[20]
• 1977: nagroda Billboard’s International Disco Forum dla najlepszego disc jockeya polskiego^[21]
• 1978: nagroda Billboard’s International Disco Forum dla najlepszego disc jockeya polskiego^[22]
• złota płyta za masowe rozpowszechnianie i popularyzację w Polsce singla „Dance, Dance, Dance (Yowsah, Yowsah, Yowsah)” zespołu Chic^[23]
• platynowa płyta za masowe rozpowszechnianie i popularyzację w Polsce singla „Ten Percent” zespołu Double Exposure^[24]

• Modelka profesjonalna: poradnik (1997)^[2]
• Deejays (2016), ISBN 978-83-945523-2-9^[33]
• Discjockey: zdeptane marzenia (2016), ISBN 978-83-945523-0-5^[27]
• Silent Records (2016), ISBN 978-83-945523-1-2^[26]
• Italian Disco History (2018), ISBN 978-83-945523-3-6^[34]
• Yahudeejay: Trampled Dreams (2019), ISBN 978-83-945523-5-0^[35]

• Hadland, Tony (2018). Double-Life Disc Jockey. FeedaRead. S. 100–105. ISBN 978-1788762960.

• Rozmowa Jana Pawula z Gazetą Wyborczą. wyborcza.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
• Artykuł autorstwa Pawula w serwisie DiscoFenomen. djsportal.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-06-23)].
• Strona internetowa Pawula
• Artykuły poświęcone Pawulowi: 1, 2