Jan Skorb

Jan Skorb
Boryna, Puszczyk
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1910
Rynkowce

Data i miejsce śmierci

12 grudnia 1988
Lębork

Przebieg służby
Lata służby

1939–1945

Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Armia Krajowa

Jednostki

Okręg Nowogródek AK

Stanowiska

komendant okręgu

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Armii Krajowej Krzyż Partyzancki

Jan Skorb ps. Boryna, Puszczyk (ur. 23 listopada?/6 grudnia 1910 w Rynkowcach, powiat Szczuczyn; zm. 12 grudnia 1988 w Lęborku) – polski dowódca wojskowy, rotmistrz Wojska Polskiego[1], oficer Armii Krajowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Lata wojny

Syn Marcina i Michaliny z d. Powajbo[2.1].

Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, brał udział w kampanii wrześniowej. Ranny, trafił do niewoli radzieckiej. Po paru miesiącach uciekł. Za jego ujęcie wyznaczono nagrodę 10 000 rubli[2.1].

W ramach pracy konspiracyjnej pracował jako sekretarz niemieckiej żandarmerii w Wasiliszkach. Zdekonspirowany, przeszedł do służby polowej i w 1942 roku zorganizował pierwszy oddział partyzancki na tym terenie. Jego oddział występował w sowieckich mundurach z sowiecką bronią i nawet używał rosyjskiego języka. Miało to uchronić miejscową ludność przed represjami[2.1].

3 maja 1943 roku oddział po raz pierwszy założył mundury polskie. Powstawały bataliony 77 pułku piechoty AK. Jan mianowany został adiutantem komendanta Nowogródzkiego AK płk. „Borsuka” i dowódcą oddziału 301[3]. Już jako „Boryna” był ostatnim komendantem Okręgu Nowogródzkiego AK[2.1]. Podobnie jak inne oddziały AK na Nowogródczyźnie, oddział 301 zajmował się ochroną ludności przed rabunkami sowieckich partyzantów, m.in. 5 czerwca 1943 w chutorze Mociewczuki rozbił grupę partyzantów z oddziału im. Leninowskiego Komsomołu (zginęło 3 Sowietów, a 1 został ranny)[4].

Okres powojenny

Po zakończeniu wojny, pod fałszywym nazwiskiem został aresztowany przez UB. Po zwolnieniu przeniósł się na Ziemie Odzyskane[2.2]. Zmarł 2 grudnia 1988 roku. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Lęborku.

Ordery i odznaczenia

Pierwotny wykaz orderów i odznaczeń podano za: Danuta Szyksznian, Jak dopalał się ogień biwaku. s. 439

Przypisy

  1. Irek Cezary Tuniewicz, Żołnierz Niezłomny z Lęborka – Puszczyk vel Boryna (Jan Skorb) | Pressmania [online], 19 października 2015 [dostęp 2022-06-26] (pol.).
  2. Danuta Szyksznian: Jak dopalał się ogień biwaku.
    1. a b c d S. 438.
    2. S. 439.
  3. Zygmunt Boradyn, Niemen rzeka niezgody. Polsko-sowiecka wojna partyzancka na Nowogródczyźnie 1943-1944, Warszawa 1999, s. 38-39.
  4. Zygmunt Boradyn, Niemen rzeka niezgody. Polsko-sowiecka wojna partyzancka na Nowogródczyźnie, Warszawa 1999, s. 246.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya