Jan Wantuła

Jan Wantuła
Jan Gojański
Data i miejsce urodzenia

20 września 1877
Ustroń, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

29 lipca 1953
Ustroń, Polska

Miejsce spoczynku

Ustroń

Zawód, zajęcie

ślusarz hutniczy

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Wawrzyn Akademicki
Tablica poświęcona Janowi Wantule na budynku Muzeum Ustrońskiego

Jan Wantuła, ps. Jan Gojański (ur. 20 września 1877 w Ustroniu, zm. 29 lipca 1953 tamże) – polski ślusarz hutniczy, sadownik, pisarz ludowy i bibliofil.

Życiorys

Pochodził z rodziny osiadłej na Śląsku Cieszyńskim co najmniej od XVII wieku[1]. Przez całe życie był związany ze Śląskiem Cieszyńskim. Urodził się w Ustroniu 20 września 1877 roku. Ukończył jedynie trzyklasową szkołę ewangelicką w Ustroniu i w wieku 14 lat rozpoczął pracę w arcyksiążęcej hucie ustrońskiej. Przepracował później jako hutnik i ślusarz hutniczy 34 lata, później gospodarując równocześnie na 4-hektarowym gospodarstwie, odziedziczonym po ojcu. Z huty w Ustroniu został usunięty w 1907 za działalność patriotyczną. Wówczas podjął pracę w hucie w Trzyńcu. Był działaczem organizacji społeczno-kulturalnych i propagatorem czytelnictwa (od 1897 członek Czytelni Ludowej w Cieszynie). Od 1898 zamieścił na łamach czasopism około 350 artykułów. Publikował na łamach: „Głosu Ludu Śląskiego”, „Zorzy”, „Kuriera Lwowskiego”, „Przyszłości Ludu” oraz „Myśli Niepodległej”. Odkrył i opisał Jurę Gajdzicę z Cisownicy, chłopa z XVIII w. posiadającego własną bibliotekę. Spisał kroniki Goleszowa i Ustronia[2].

Korespondował m.in. z Władysławem Orkanem i Marią Wysłouchową[3].

Zmarł w Ustroniu 29 lipca 1953 roku[2].

Życie prywatne

Ojciec Andrzeja Wantuły. Był wyznania ewangelickiego[2].

Upamiętnienie

W 1976 roku imieniem Jana Wantuły została nazwana ulica w katowickiej dzielnicy Kostuchna[2].

Ordery i odznaczenia

Publikacje

  • Pamiętnik Jury Gaydzicy z Cisownicy, [w:] „Zaranie Śląskie” nr 3/1930.
  • Dr Paweł Oszelda, bojownik o wolność ludu 1848, [w:] „Zaranie Śląskie” nr 1/1935.
  • Najdawniejszy polski ekslibris chłopski, Warszawa 1935.
  • Śląsk ewangelicki w walce z alkoholizmem, Cieszyn 1937.
  • Obrazki z huty trzynieckiej, [w:] „Głos Ludu Śląskiego”, 1947.
  • Rok 1848 na Śląsku Cieszyńskim (1954).

Wydane po śmierci pisarza

  • Karty z dziejów ludu Śląska Cieszyńskiego (wybór pism) (1954);
  • Książki i ludzie (1956).

Przypisy

  1. Dla wcześniejszego okresu brak ksiąg metrykalnych.
  2. a b c d Urszula Wilczek: Jan Wantuła. W: Urszula Rzewiczok (red.): Patronowie katowickich ulic i placów. Wyd. 2. Katowice: Muzeum Historii Katowic, 2013, s. 361–362. ISBN 978-83-87727-38-3.
  3. Katarzyna Szkaradnik: „Przyświecały mi pewne ideały...” Autokreacyjne strategie i pułapki we wspomnieniach i korespondencji Jana Wantuły. Autobiografia nr 2 (7), 2016, s. 128.
  4. M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078 (ISAP) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  5. M.P. z 1935 r. Nr 257, poz. 306 (ISAP) „za krzewienie czytelnictwa”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya