Janina Baranowska

Janina Baranowska
Data i miejsce urodzenia

28 października 1925[1]
Grodno

Data i miejsce śmierci

1 października 2022
Londyn

Zawód, zajęcie

malarka

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Odznaka Skarbu Narodowego RP

Janina Baranowska (z domu Zbaraszewska, ur. 28 października 1925 w Grodnie, zm. 1 października 2022 w Londynie[2]) – polska malarka tworząca na emigracji.

Życiorys

Ojciec Janiny Józef Zbaraszewski był wojskowym, w 1939 otrzymał przeniesienie z Grodna do Warszawy, żona i córka miały tam dotrzeć we wrześniu tego roku. Po wybuchu II wojny światowej usiłowały przedostać się tam przez zieloną granicę, ale zostały aresztowane i uwięzione w obozie w Zarębach Kościelnych, kilka dni później zesłano je do Aktiubińska. W 1940 roku została deportowana do kołchozu w Dworańsku w Kazachstanie, dzięki pomocy siostry zimą 1941 została uwolniona i zamieszkały z matką w Aktiubińsku. Pracowała jako pomocnik stolarza, zamiast wynagrodzenia otrzymywała zaczyn na chleb. Wiosną 1942 przedostała się do Jangi-Julu w Uzbekistanie, gdzie zgłosiła się ochotniczo do Armii Polskiej, tam też zaginęła matka artystki, z wojskiem Janina przeszła Bliski Wschód[3]. W Palestynie ukończyła kurs samochodowy, a następnie rozpoczęła naukę w polskiej szkole. Po przygotowaniu wielkanocnego Grobu Pańskiego została skierowana na naukę rysunku do Wlastimila Hofmana w Nazarecie, następnie razem z wojskiem znalazła się w Egipcie, gdzie ukończyła kurs łączności. W 1945 roku została ewakuowana do Wielkiej Brytanii, gdzie zamieszkała w Szkocji. Następnie przeniosła się do Edynburga i tam uczęszczała do gimnazjum i liceum w Dunalastair House. Po ukończeniu nauki w 1947 wyjechała do Londynu, gdzie rozpoczęła trzyletnie studia w Borough Polytechnic, malarstwa uczył ją syn polskich emigrantów David Bomberg. Po wyjściu za mąż za architekta Maksymiliana Baranowskiego (1913–2008) i urodzeniu syna w latach 1951–1954 uczęszczała na wykłady Mariana Bohusza-Szyszko w Studium Malarstwa Sztalugowego Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie. Od 1955 przez rok uzupełniała wykształcenie w Putney School of Art. Należała do Women's International Art Club, International Association of Art, National Society of Painters oraz do Zrzeszenia Artystów Plastyków Polskich, gdzie w roku 1958 pełniła funkcję sekretarza, a w latach 1981–1991 prezesa[3]. 1962 r. miała wystawę w galerii Grabowskiego w Londynie[4].

Odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką Skarbu Narodowego RP[1].

Twórczość

Janina Baranowska była zwolenniczką sztuki czystej, poza malarstwem zajmowała się ceramiką i tworzeniem witraży. Do roku 1975 uprawiała malarstwo abstrakcyjne, od tego czasu tworzyła malarstwo refleksyjne, stanowiące połączenie abstrakcji ekspresjonistycznej i sztuki figuratywnej. Ponadto zajmowała się miedziorytnictwem, tworzyła gwasze i akwarele. Duża część twórczości to pejzaże i postacie ludzkie wiele z nich nie posiada rysów twarzy lub ma uwypuklone pewne cechy[5].

Prace Baranowskiej uczestniczyły w 30 wystawach indywidualnych i 60 zbiorowych, znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych w Wielkiej Brytanii, Polsce, Australii, Belgii, Francji, Monako, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, w Watykanie i Wenezueli. Stworzone przez artystkę witraże zdobią kościół św. Andrzeja Boboli w Londynie i Przenajświętszej Trójcy w Wolverhampton[3].

Przypisy

  1. ↑ a b Agata Judycka, Zbigniew Judycki: Polonia. Słownik biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 16. ISBN 83-01-13186-1.
  2. ↑ Janina Baranowska (1925-2022) | Tydzień Polski [online], tydzien.co.uk [dostęp 2024-04-23] (pol.).
  3. ↑ a b c Janina Baranowska, Maja Elżbieta Cybulska "Jak maluję, jestem szczęśliwa", Archiwum Emigracji : studia, szkice, dokumenty 1-2 (7-8)/2006, s. 160-169. bazhum.muzhp.pl. [dostęp 2017-12-10].
  4. ↑ Janina Baranowska. Katalog opracowała Jasia Reichardt. Londyn: Grabowski Gallery. 1962. (po angielsku) ASIN: B00MAPQH32
  5. ↑ Twórczość Janiny Baranowskiej na stronie Muzeum Narodowego w Warszawie

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya