Janusz Gnitecki
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: globalistyka, metodologia badań pedagogicznych, pedagogika ogólna, pedagogika szkolna, teoria kształcenia | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
Janusz Gnitecki (ur. 29 października 1945 w Łęgu Piekarskim, zm. 23 lutego 2008) – polski pedagog, profesor doktor habilitowany nauk humanistycznych o specjalności globalistyka, metodologia badań pedagogicznych, pedagogika ogólna, pedagogika szkolna oraz teoria kształcenia[1][2].
Życiorys
Absolwent kierunku biologiczno-chemicznego w Studium Nauczycielskim w Kaliszu. Po ukończeniu studium podjął studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz na Wydziale Ogrodniczym poznańskiej Akademii Rolniczej. W latach 1970–1974 był nauczycielem w szkołach podstawowych i średnich, a od 1975 roku pracował jako wykładowca akademicki. Od 1975 do 1982 roku był wykładowcą w Katedrze Pedagogiki w Akademii Rolniczej w Poznaniu, a następnie w Instytucie Pedagogiki na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w latach 1987–1990[2] pełnił funkcję wicedyrektora oraz kierował Zakładem Pedagogiki Ogólnej i Metodologii Pedagogiki, a od 1995 roku Zakładem Metodologii[3].
W 1977 uzyskał stopień doktora, a w 1985 roku stopień doktora habilitowanego (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)[2]. Promotorem jego pracy doktorskiej był prof. Kazimierz Denek[3]. W 1995 roku został profesorem UAM[2], a w 1998 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[1].
Od 1989 roku był przewodniczącym poznańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego[3], redaktorem naczelnym „Problemów Rozwoju Edukacji”[2], a także członkiem Zespołu Pedagogiki Ogólnej powołanego w ramach Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk[1][3].
Był promotorem prac doktorskich oraz recenzentem prac doktorskich i habilitacyjnych[1]. Autor 34 monografii, 362 artykułów i rozpraw naukowych oraz redaktor 18 prac zbiorowych[3].
Zainteresowania naukowe
Zainteresowania badawcze i naukowe Janusza Gniteckiego koncentrowały się wokół dydaktyki ogólnej i pedagogiki ogólnej oraz metodologii badań pedagogicznych. Wynikiem badań było opracowanie teorii zintegrowanych zadań szkolnych, programu stymulującego i wspierającego rozwój uczącej się młodzieży oraz epistemologicznych i metodologicznych podstaw edukacji[2].
Główne publikacje
- Metodologiczne problemy badań nad efektywnością kształcenia rolniczego, Warszawa, MOMAR, 1981
- Wyznaczniki i uwarunkowania efektywności kształcenia w szkole wyższej, współautor, 1982
- Efektywność kształcenia, Poznań, Wydawnictwo AR, 1983
- Koncepcja pedagogiki ogólnej, Poznań 1989
- Metodologiczne problemy pedagogiki prakseologicznej, Poznań 1989
- Elementy metodologii badań w pedagogice hermeneutycznej, Poznań 1989
- Zarys metodologii badań w pedagogice empirycznej, Poznań 1989
- Zarys pedagogiki ogólnej, 1989
- Problemy rozwoju edukacji, Poznań 1991
- Zarys teorii programów kształcenia w szkole wyższej, 1991
- Pomiar i przetwarzanie wyników badań w pedagogice empirycznej, 1992
- Teoria zintegrowanych zadań szkolnych, 1996
- Supernauczanie. Perspektywy nowej edukacji, 1997
- Pedagogika i edukacja wobec nadziei i zagrożeń współczesności, współautor, 1999
Przypisy
- ↑ a b c d Prof. dr hab. Janusz Gnitecki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-12-06].
- ↑ a b c d e f g Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 114. ISBN 83-88149-41-5.
- ↑ a b c d e f Teresa Hejnicka-Bezwińska: Profesor Janusz Gnitecki (1945–2008). repozytorium.ukw.edu.pl. [dostęp 2014-12-06].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.