Jaskinia Stara

Jaskinia Stara
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Położenie

Niecka Nidziańska, Niecka Solecka, Skorocice

Właściciel

Skarb Państwa
(rezerwat przyrody)

Długość

86 m

Głębokość

3 m

Deniwelacja

3 m

Wysokość otworów

199, 202 m n.p.m.

Wysokość otworów
nad dnem doliny

0 m

Ekspozycja otworów

ku NW, ku N, ku górze, ku W

Data odkrycia

znana od dawna

Ochrona
i dostępność

niedostępna turystycznie

Kod

(nr inwentarzowy PIG) N-2.29

Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Jaskinia Stara”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Jaskinia Stara”
Ziemia50°25′12″N 20°40′20″E/50,420000 20,672222

Jaskinia Stara (Jaskinia Partyzantów) – jaskinia na terenie Niecki Nidziańskiej. Ma cztery otwory wejściowe położone w Dolinie Skorocickiej (Niecka Solecka), na północny wschód od Skorocic, w pobliżu Jaskini Górnej, Jaskini Dzwonów i Jaskini z Potokiem, na wysokościach 199 i 202 m n.p.m.[1]. Długość jaskini wynosi 86 metrów, a jej deniwelacja 3 metry[2][3].

Jaskinia znajduje się na terenie rezerwatu przyrody „Skorocice” i jest nieudostępniona turystycznie.

Rezerwat przyrody Skorocice

Opis jaskini

Jaskinię stanowią dwa, prawie równoległe korytarze. Wszystkie cztery otwory wejściowe prowadzą do niewielkiego korytarza, przez którego większą część płynie Potok Skorocicki. Korytarz ten zaczyna się i kończy w dużych otworach wejściowych (północnym i południowym) znajdujących się we wnękach skalnych. Potok przepływa między jednym z otworów środkowych, a dużym otworem południowym. W pobliżu dużego otworu północnego z korytarza odchodzi niewielki ciąg prowadzący do drugiego, obszernego i równoległego korytarza. Na lewo prowadzi on do niewielkiej studzienki, z której można dostać się do 5-metrowego korytarzyka, na prawo zaś, po kilkunastu metrach, rozdziela się na dwa krótkie korytarzyki i niewielką studzienkę[2].

Przyroda

W jaskini można spotkać małe stalaktyty i polewy naciekowe. Zamieszkują ją nietoperze i lisy[2].

Historia odkryć

Jaskinia była znana od dawna. W czasie II wojny światowej była schronieniem dla partyzantów, stąd jej druga nazwa. Jej opis i plan sporządzili J. Gubała i A. Kasza w 1999 roku[2].

Przypisy

  1. Jerzy Głazek, Jan Urban, Jacek Gubała, Andrzej Kasza - Dolina Skorocicka - dolina krasowa i największy zespół jaskiń w gipsach Niecki Nidziańskiej, 36. Sympozjum Speleologiczne, Pińczów, 2002
  2. a b c d Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-21] (pol.).
  3. Jaskinie – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 3 (16)/1999. ISSN 1234-4345

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya