Jean-Charles Marchiani
 Jacques Chirac i Jean-Charles Marchiani | |
| Data i miejsce urodzenia |
6 sierpnia 1943 |
|---|---|
| Poseł do PE V kadencji | |
| Okres |
od 20 lipca 1999 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
| |
Jean-Charles Marchiani (ur. 6 sierpnia 1943 w Bastii) – francuski polityk, prawnik, funkcjonariusz wywiadu, poseł do Parlamentu Europejskiego w latach 1999–2004. Negocjował skutecznie uwolnienie francuskich zakładników w Libanie i w Bośni. Kawaler Legii Honorowej.
Życiorys
Kształcił się w Instytucie Studiów Politycznych w Aix-en-Provence, a także na Uniwersytecie Paryż I.
Od końca lat 60. związany z instytucjami wywiadu francuskiego: Służbą Dokumentacji Zagranicznej i Kontrwywiadu (SDECE) i jej następczynią Dyrekcją Generalną Bezpieczeństwa Zewnętrznego (DGSE).
Pracował w koncernie samochodowym Peugeot, później na kierowniczych stanowiskach w spółkach prawa handlowego. Był w międzyczasie (1986–1988) członkiem gabinetu politycznego ministra spraw wewnętrznych, Charles’a Pasqua. Współpracował z nim także w okresie ponownego pełnienia tej funkcji w latach 1993–1995.
Jean-Charles Marchiani stał się publicznie znany w 1988. Negocjował wówczas zwolnienie dwóch dyplomatów i dziennikarza przetrzymywanych od trzech lat przez bojówki Hezbollahu. Prowadził osobiście rozmowy z wysłannikami terrorystów, a także w przedstawicielami władz Syrii i Iranu. Ostatecznie trójka zakładników została zwolniona w 1998[1]. W 1995 prezydent Jacques Chirac polecił mu przeprowadzić nieoficjalne negocjacje z bośniackimi nacjonalistami, przetrzymującymi dwóch zestrzelonych francuskich pilotów. Akcja ta zakończyła się uwolnienie obu lotników[2].
W latach 1995–1997 sprawował urząd prefekta departamentu Var. W wyborach w 1999 z ramienia Zgromadzenia na rzecz Francji uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego V kadencji. Był członkiem grupy Unii na rzecz Europy Narodów oraz Komisji Spraw Zagranicznych, Praw Człowieka, Wspólnego Bezpieczeństwa i Polityki Obronnej. W PE zasiadał do 2004[3].
W późniejszych latach był sądzony w sprawach korupcyjnych. W 2007 skazano go na karę trzech lat pozbawienia wolności, którą częściowo odbył. Został ułaskawiony przez prezydenta Nicolasa Sarkozy’ego[4].
Przypisy
- ↑ Tony Barber: Chirac 'spook' was key to release of pilots. independent.co.uk, 14 grudnia 1995. [dostęp 2011-03-16]. (ang.).
- ↑ Henry Samuel: How Chirac 'ordered' his own secret, secret service. telegraph.co.uk, 6 października 1995. [dostęp 2011-03-16]. (ang.).
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-03-16].
- ↑ Verena von Derschau: Sarkozy pardons ex-official convicted of bribery. nytimes.com, 28 listopada 2008. [dostęp 2011-03-16]. (ang.).
Bibliografia
- Jean-Charles Marchiani. lexpress.fr, 3 października 2005. [dostęp 2011-03-16]. (fr.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.