Jerzy Chmielewski

Zobacz też: Jerzy Chmielewski (1904–1966).

Jerzy Chmielewski

Data i miejsce urodzenia	23 kwietnia 1948 Poznań
Ambasador RP w Jugosławii
Okres	od 27 lutego 1991 do września 1996[1]
Poprzednik	Czesław Piotrowski
Następca	Sławomir Dąbrowa
Ambasador RP w Chorwacji
Okres	od 14 listopada 1997 do 1 kwietnia 2003
Poprzednik	Wiesław Walkiewicz
Następca	Kazimierz Kopyra
Ambasador RP we Włoszech
Okres	od 2008 do 2010
Poprzednik	Michał Radlicki
Następca	Wojciech Ponikiewski
Ambasador RP w Bośni i Hercegowinie
Okres	od luty 2011 do 31 grudnia 2012
Poprzednik	Andrzej Tyszkiewicz
Następca	Andrzej Krawczyk
Odznaczenia

Jerzy Chmielewski (ur. 23 kwietnia 1948 w Poznaniu) – polski filolog, slawista, dyplomata, ambasador w Jugosławii (1991–1996), Chorwacji (1997–2003), Włoszech (2008–2010) oraz Bośni i Hercegowinie (2011–2012).

W 1970 ukończył studia slawistyczne i polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1970–1991 pracował w Instytucie Slawistyki tej uczelni jako wykładowca. Był również tłumaczem języków serbskiego, chorwackiego i słoweńskiego. W latach 80. współpracował z „Solidarnością”. Należał do wydawców i redaktorów drugoobiegowego czasopisma „Europa”, poświęconego problemom Europy Środkowej.

W 1991 otrzymał nominację na stanowisko Ambasadora RP w Jugosławii, które zajmował do 1996. W lipcu 1992, po wybuchu wojny w Bośni i Hercegowinie, został wezwany do Warszawy na konsultacje^[1]. Od 1992 równolegle pełnił funkcję wicedyrektora Departamentu Europy MSZ. W tym czasie doradzał kolejnym szefom dyplomacji w zakresie kształtowania polskiej polityki wobec krajów bałkańskich.

Od 1997 kierował placówką dyplomatyczną RP w Chorwacji, a po powrocie do Polski w 2003 został zastępcą dyrektora Departamentu Europy MSZ. Cztery lata później objął kierownictwo tego departamentu. W 2008 został Ambasadorem Nadzwyczajnym i Pełnomocnym RP we Włoszech, akredytowanym również w San Marino i na Malcie. Zakończył misję w 2010^[2]. Od 23 lutego 2011 do 31 grudnia 2012 sprawował funkcję Ambasadora RP w Bośni i Hercegowinie.

W latach 2015–2016 Pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych ds. Światowych Dni Młodzieży – Kraków 2016^[3].

W latach 2015–2020 członek Sekcji Obronność, Bezpieczeństwo, Polityka Zagraniczna Narodowej Rady Rozwoju przy Prezydencie RP^[3].

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2025)^[4]
• Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2000)^[3]
• Oficer Krzyża Złotego Orderu Feniksa (Grecja, 1996)^[3]
• Order Podwójnego Białego Krzyża III klasy (Słowacja, 1998)^[3][5]
• Order Księcia Trpimira (Chorwacja, 2003)^[3]
• Honorary Companion Narodowego Orderu Zasługi (Malta, 2009)^[3][6]

• Biuletyn nr 4158/VI z posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP z 23 września 2010