Jerzy Erdman

Jerzy Erdman
Data i miejsce urodzenia

6 stycznia 1942
Warszawa

Pochodzenie

polskie

Data i miejsce śmierci

25 września 2000
Warszawa

Instrumenty

organy

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

organista, pedagog, teoretyk muzyki, instrumentolog

Jerzy Olgierd Erdman (ur. 6 stycznia 1942 w Warszawie, zm. 25 września 2000 tamże) – polski organista, teoretyk muzyki, instrumentolog i pedagog, doktor habilitowany nauk o sztuce, znawca i popularyzator twórczości Feliksa Nowowiejskiego.

Życiorys

Edukację muzyczną rozpoczął w 1947 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1964–1970 studiował na Wydziale Reżyserii Dźwięku i Wydziale Instrumentalnym tej uczelni. W 1970 ukończył studia w klasie organów prof. Feliksa Rączkowskiego. Odbył kurs mistrzowski u prof. Flor Peetersa w Mechelen w Belgii. Stopień doktora uzyskał w dziedzinie teorii muzyki, zaś pracę habilitacyjną obronił na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w dziedzinie nauk humanistycznych (muzykologia)[1]. Był pracownikiem naukowym i wykładowcą w Katedrze Teorii Muzyki na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie i kierownikiem Pracowni Organologii w tejże katedrze[2].

Jako wirtuoz organów występował na krajowych i międzynarodowych festiwalach organowych w kraju i za granicą. Dokonał też licznych prawykonań polskiej muzyki organowej, pochodzącej z różnych epok. Występował w programach telewizyjnych i audycjach radiowych. Stworzył wiele nagrań płytowych i radiowych w Polskim Radiu, w Holandii oraz w prestiżowych radiofoniach niemieckich. Wynikiem jego pracy badawczej są między innymi wydania utworów muzyki polskiej: Tabulatury Pelplińskiej, Tabulatury Gdańskiej czy dzieł Feliksa Nowowiejskiego, którego twórczością organową interesował się szczególnie, czego rezultatem są (oprócz wspomnianych wydań) wykonania koncertowe, prawykonania radiowe i płytowe utworów Nowowiejskiego, oraz prace analityczne odnoszące się do jego twórczości.

Jest autorem m.in. książki Organy, traktującej o technicznych aspektach instrumentu, literaturze organowej oraz historii budownictwa organowego, ze szczególnym uwzględnieniem budownictwa polskiego. Jako ekspert Ministerstwa Kultury i Sztuki i rzeczoznawca w dziedzinie budownictwa organowego wielokrotnie pełnił rolę konsultanta przy imporcie organów oraz przy konserwacji instrumentów zabytkowych[3]. Był jednym z pomysłodawców, a także kierownikiem artystycznym warszawskiego Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej „Organy Archikatedry”[4].

Oprócz muzyki, zajmował się astronomią. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii (PTMA) i prezesem Oddziału Warszawskiego PTMA. Publikował w piśmie „Urania”.

Córkami Jerzego Erdmana są Maria Erdman, klawikordzistka, organistka, muzykolog i pedagog, oraz Magdalena Erdman, flecistka, pełniąca także służbę w dyplomacji, była wicedyrektor Instytutu Polskiego w Sztokholmie i była radca ambasady RP w Berlinie.

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 52C-3-31)[5].

Publikacje

Książki

  • Erdman J., Organy, Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, Warszawa 1992, ISBN 978-83-85015-93-2
  • Erdman J., Polska muzyka organowa epoki romantycznej, Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina, Warszawa 1987, ISBN 978-83-86090-05-1

Artykuły naukowe (wybór)

  • Erdman J., Pieśń religijna w twórczości organowej Feliksa Nowowiejskiego (Das religiose Lied im Orgelschaffen von Feliks Nowowiejski), „Zeszyty Naukowe”. Akademia Muzyczna w Gdańsku, 1984, 23, s. 197–212.
  • Erdman J., Romance de M.R Balbastre – niektóre kwestie związane z tekstem muzycznym, „Pisma Teoretyczne Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki”, 1995, Z. 2, s. 15–53

Dyskografia

Płyty LP (wybór)

  • Organ music from the Pelplin Tablature (LP, VERITON SXV-825/826 STEREO, 1981)
  • Feliks Nowowiejski – V Symfonia Organowa e-moll, II Koncert Organowy A-dur (LP, Polskie Nagrania Muza SX 2597, 1987)
  • Feliks Nowowiejski – Wszystkie utwory organowe (Fundacja Festiwal Muzyki Sakralnej, 1996)

Płyty CD (wybór)

  • Feliks Nowowiejski – Organ works (CD, Polskie Nagrania PNCD 052, 1990)
  • Złoty wiek muzyki polskiej (Andrzej Chrosiński, Magdalena Czajka, Jerzy Erdman – organy) (CD, Agencja Artystyczna MTJ, 1996)
  • Tabulatura Gdańska 1591 na zabytkowych organach kościoła farnego w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą (CD, Polskie Nagrania Muza PNCD 391, 1997)

Przypisy

  1. Dariusz Milewski, Dokumentacja przewodów habilitacyjnych Wydziału Kościelnych Nauk Historycznych i Społecznych ATK [online] [dostęp 2019-04-02].
  2. Michał Zawadzki, Katedra Teorii Muzyki UMFC – rys historyczny. Cz. II (1945-2010) [online], chopin.edu.pl [dostęp 2019-04-02].
  3. Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina – Aktualności, Prof. dr hab. Jerzy Erdman zmarł 25 września 2000 [online], www.chopin.edu.pl [dostęp 2019-04-03] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-25].
  4. Agnieszka Cieślak, Festiwal „Organy Archikatedry” [online], www.polmic.pl [dostęp 2019-04-03].
  5. Jerzy Olgierd Erdman [hasło w wyszukiwarce internetowej] [online], brodnowski.grobonet.com [dostęp 2024-01-09].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya