Jerzy Jachowicz

Jerzy Jachowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 maja 1938
Sochaczew

Zawód, zajęcie

dziennikarz

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości
Multimedia w Wikimedia Commons

Jerzy Mieczysław Jachowicz (ur. 15 maja 1938 w Sochaczewie) – polski dziennikarz, publicysta.

Życiorys

Przed 1989 działał w opozycji demokratycznej (NSZZ „Solidarność”). W latach 1989–2005 był dziennikarzem „Gazety Wyborczej”, jednym z prekursorów dziennikarstwa śledczego w Polsce[1].

Zajmował się głównie problematyką przestępczości zorganizowanej i jej powiązań z dawnym aparatem bezpieczeństwa PRL. Pisał m.in. o zabójstwie Grzegorza Przemyka, niszczeniu dokumentów na zlecenie gen. Buły.

Od 2005 pracował jako dziennikarz tygodnika „Newsweek Polska”, zaś od 2006 w „Dzienniku”. Od 2008 na antenie Programu III Polskiego Radia w porannym wydaniu audycji „Zapraszamy do Trójki” prowadził cykl „Z Archiwum Jerzego Jachowicza”, gdzie opowiadał o wybranych przez siebie wydarzeniach, które badał jako dziennikarz śledczy. Zrezygnował z tej pracy 2 marca 2009 w reakcji na odwołanie Krzysztofa Skowrońskiego z funkcji dyrektora Programu III[2].

Jerzy Jachowicz do końca 2010 współpracował z informacyjnym portalem internetowym Telewizji Polskiej – tvp.info[3], a do listopada 2012 z tygodnikiem „Uważam Rze”.

Obecnie prowadzi audycję „W Jamie Jachowicza”[4] w internetowym Radiu Wnet. Publikuje również w „Gazecie Polskiej Codziennie”, a od listopada 2012 jest stałym felietonistą-komentatorem tygodnika W Sieci[5].

Jest członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Autor książki Z archiwum Jerzego Jachowicza (Kraków: Wydawnictwo Otwarte 2008).

W styczniu 2023 został prawomocnie skazany z art. 212 par. 2 kodeksu karnego, za zniesławienie prokuratora Dariusza Korneluka[6]. W grudniu 2023 został ułaskawiony przez Andrzeja Dudę[7].

Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025[8].

Życie prywatne

W kwietniu 1990 nieznani sprawcy podpalili jego mieszkanie w Pruszkowie. W wyniku pożaru zginęła żona dziennikarza, Maria z domu Chiniec[9]. Jego syn, Piotr Jachowicz (ur. 1967), jest scenarzystą.

W 2023 przeszedł zawał mięśnia sercowego[10].

O losach Jerzego Jachowicza opowiada film fabularny Michała Dudziewicza Tu stoję... (1993)[11]. W rolę dziennikarza (w filmie o nazwisku Lech Bentkiewicz) wcielił się Lech Łotocki.

Ordery i odznaczenia

11 listopada 2017 został odznaczony przez Prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy dziennikarskiej i publicystycznej[12]. W 2018 został wyróżniony Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości[13].

Przypisy

  1. ↑ Przemysław Harczuk, Jerzy Jachowicz o GW: Parasol ochronny dla zbrodniarzy [online], 20 czerwca 2015 [dostęp 2018-02-10] (pol.).
  2. ↑ Jachowicz odchodzi z „Trójki”. rp.pl, 2 marca 2009.
  3. ↑ Jerzy Jachowicz odchodzi z portalu tvp.info. press.pl, 30 grudnia 2010. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-19)].
  4. ↑ Audycja Jerzego Jachowicza w Radiu Wnet. radiownet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-06)].
  5. ↑ Nowoczesny, niezależny, odważny dwutygodnik osobistych opinii „Sieci” już w sprzedaży. wpolityce.pl. [dostęp 2012-11-29]. (pol.).
  6. ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2023-12-07].
  7. ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2023-12-07].
  8. ↑ Komitet poparcia Karola Nawrockiego. wszystkoconajwazniejsze.pl, 6 grudnia 2024. [dostęp 2025-04-26].
  9. ↑ Byłych esbeków bałem się bardziej niż mafii [online], Dziennik.pl, 25 października 2008 [zarchiwizowane z adresu 2008-10-25].
  10. ↑ Jerzy Jachowicz przeszedł rozległy zawał. Dziennikarz obecnie przebywa w szpitalu, czuje się dobrze [online], polskieradio.pl, 26 listopada 2023 [dostęp 2025-07-28].
  11. ↑ filmpolski.pl: Tu stoję.
  12. ↑ Odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości. prezydent.pl, 2017-11-11. [dostęp 2017-11-12].
  13. ↑ Prezydent nadał Medale Stulecia Odzyskanej Niepodległości. prezydent.pl, 2018-12-12. [dostęp 2018-12-16].

Bibliografia

  • Jerzy Jachowicz, Z archiwum Jerzego Jachowicza, Kraków: Wydawnictwo Otwarte, 2008, ISBN 978-83-7515-055-1, OCLC 297775957.
  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), Warszawa 2001, s. 322.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya