Jerzy Markwart
| Data śmierci |
prawdopodobnie 1748 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
rzeźbiarz |
Jerzy Józef Markwart[1][2] (zm. prawdopodobnie 1748) – polski rzeźbiarz zapewne pochodzenia morawskiego lub z obszaru cesarstwa[3], który pracował w Galicji. Najwsześniejsza wzmianka o jego pobycie we Lwowie pochodzi z 1741: wtedy wraz ze żoną Gertrudą Barbarą kupił on domostwo na terenie jurydyki Świętojańskiej[1]. Pozostawał w bliskich stosunkach z Konradem Kotschenreiterem[4], zapewne Austriakiem[3], któremu pozyczał 1600 złp. «na karty», w 1744 domagał się od niego zwrotu 75 czerwonych zł. Zbigniew Hornung przypuszczał, że rzeźbiarz i sztukator lwowski Jan Obrocki był synem snycerza Mikołaja, którego żoną była wdowa Jerzego Markwarta Gertruda[4] Barbara[1]. Gertruda Barbara 15 stycznia 1749 sama wypłaciła Izraelowi Dawidowiczowi należytość w kwocie 400 złp., a 17 stycznia 1750 spisała testament ręką świadka, ks. franciszka Duralskiego, proboszcza kościoła Matki Boskiej Śnieżnej we Lwowie, którym wyznaczyła jako opiekunów swych dzieci oraz exekutorami testamentu rzeźbiarza Sebastiana Fesingera i stolarza Michała Wurcera (Wurcela)[5]. Dziećmi Jerzego i Gertrudy Barbary Markwartów byli Jan[4] Michał[6], Katarzyna i Zofia[4]. Warsztat Jerzego Markwarta w 1750 przeszedł na własność Mikołaja Obrockiego[7].
Prace
- ołtarz dla kaplicy tymczasowej kościoła Dominikanów we Lwowie[3]
- rzeźby alegoryczne z katafalku (castrum doloris) Jakuba Ludwika Sobieskiego
Prace przypisywane
- ołtarzy w kolegiacie św. Wawrzyńca w Żółkwi
- posągi w ołtarze głównym kościoła Jezuitów we Lwowie (jako bardzo ostrożna hipoteza[8])
Przypisy
- ↑ a b c Zbigniew Hornung, Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka, s. 15.
- ↑ Chrościcki J. Pompa funebri, Warszawa : Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1974, 152 il., s. 305.
- ↑ a b c Andrzej Betlej Nagrobek Jabłonowskich w kościele Jezuitów we Lwowie, s. 79.
- ↑ a b c d Zbigniew Hornung, Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka, s. 16.
- ↑ Tamże, s. 16-17.
- ↑ Tamże, s. 18.
- ↑ Tamże, s. 17.
- ↑ Tamże, s. 20.
Literatura
- Andrzej Betlej. Nagrobek Jabłonowskich w kościele Jezuitów we Lwowie. „Folia Historiae Artium”. SN 11, s. 79–80.
- Zbigniew Hornung. Pierwsi rzeźbiarze lwowscy z okresu rokoka. „Ziemia Czerwieńska”. III, s. 3–34, 1937.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.