Jerzy Stryjecki

Jerzy Stryjecki
Bakteria
Ilustracja
Jerzy Stryjecki, 2010
Data i miejsce urodzenia

11 listopada 1940
Zaklików

Zawód, zajęcie

polski adwokat, działacz społeczny, taternik, grotołaz

Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski
prawo, 1966

Multimedia w Wikimedia Commons
Domek Myśliwski koło Małego Stawu w Karkonoszach – dawna posiadłość hrabiów Schaffgotsch, potem schronisko Zrzeszenia Studentów Polskich, obecnie punkt informacyjny Karkonoskiego Parku Narodowego,
50°45′18,7″N 15°42′10,4″E/50,755200 15,702900
Wspinaczka w Kominach Królewskich w Jaskini Czarnej, 1961, fot. Janusz Rabek

Jerzy Stanisław Stryjecki, ps. Bakteria (ur. 11 listopada 1940 w Zaklikowie) – polski adwokat, działacz społeczny, taternik, alpinista i grotołaz.

Życiorys

Działalność zawodowa

Jest synem Jerzego (1911–1999), lekarza, i Wandy (1913–2001) z domu Kochańskiej. Maturę uzyskał w 1958 w II Liceum Ogólnokształcącym w Bytomiu. W 1966 ukończył studia prawa na Uniwersytecie Wrocławskim[1]. Egzamin sędziowski złożył w 1968 i podjął aplikację adwokacką. W latach 1996–2020 prowadził w Bytomiu własną kancelarię adwokacką[2]. Od 1986 posiadał dom i udzielał się społecznie w Karpaczu[3]. Mieszka w Bytomiu.

Działalność społeczna

Był działaczem Klubu Sportowego Górnik Bytom działającego w konkurencji tenisa ziemnego. W latach 1960–1970 był czynnym zawodnikiem, a w 1990 został wybrany wiceprezesem Klubu ds. organizacyjnych[4].

W latach 60. XX wieku był inicjatorem odbudowy i pierwszym gospodarzem Domku Myśliwskiego położonego poniżej Małego Stawu w Karkonoszach, w kilka lat po powstaniu Karkonoskiego Parku Narodowego i po wydzierżawieniu Domku w 1964 przez Zrzeszenie Studentów Polskich[5]. Rejon Domku był wtedy uważany za możliwe miejsce ukrycia domniemanych skarbów niemieckich[6]. W tym samym okresie badał podziemia Zamku Książ koło Wałbrzycha[7].

Kandydował w 1998 z listy Śródmieście Wschód Okręg nr 6 z listy Unii Wolności w wyborach samorządowych do Rady Miasta Bytomia[8].

Był prezesem Klubu Sportowego „Śnieżka” w Karpaczu w latach 2008–2012[9][10]. Klub wychował narciarzy alpejskich juniorów na poziomie europejskim[11]. W Karpaczu był także przewodniczącym Rady Nadzorczej Miejskiej Kolei Linowej[12].

Działalność górska i jaskiniowa

Był długoletnim członkiem Sekcji Grotołazów Wrocław i uczestniczył w wyprawach jaskiniowych[13][14][15]. Był prezesem Sekcji w 1964[16]. Brał udział w licznych wyprawach eksploracyjnych do odkrytej w 1961 przez członków Sekcji Jaskini Czarnej. W sierpniu 1962 był członkiem trzyosobowej grupy, która odkryła 300 m nowych korytarzy[17]. W 1965 kierował jedną z kolejnych wypraw do jaskini Czarnej[18]. W 1966 uczestniczył w wyprawie do jaskini pod Triglavem w Alpach Julijskich. W tym samym roku był współorganizatorem międzynarodowego Seminarium Ratownictwa Jaskiniowego na Polanie Chochołowskiej w Tatrach Zachodnich[19][20].

W 1987 przeszedł razem z Januszem Fereńskim ścianę Cima del Burèl w Dolomitach[21]. Było to upamiętnienie pokonania przez Fereńskiego, Romana Bebaka i Ryszarda Zawadzkiego tej skrajnie trudnej ściany 20 lat wcześniej[22]. W 32. rocznicę odkrycia Jaskini Czarnej uczestniczył w grudniu 1993 w spotkaniu na hali Ornak wszystkich odkrywców i eksploratorów[23].

W środowisku górskim i jaskiniowym jest znany jako „Bakteria”[14][21].

Przypisy

  1. ↑ Teresa Tuleja (red.), Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego, tom I (1946–1989), Acta Universitatis Wratislaviensis No 2433, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2002, s. 226, ISBN 83-229-2277-9.
  2. ↑ Kancelaria Adwokacka Jerzy Stryjecki [online], lex-doradcy.pl [dostęp 2021-01-12].
  3. ↑ Klub Globtrotera: Relacja z majowego spotkania [online], katowice.naszemiasto.pl, 2007 [dostęp 2021-01-06].
  4. ↑ Janusz Borek, Historia Klubu – Klub Sportowy Górnik Bytom [online], Historia polskiego tenisa – Polski Związek Tenisowy, 17, 26, 30, 31, 43 i 98 [dostęp 2021-01-12].
  5. ↑ Andrzej Wojciechowski, Historia Koła [online], Studenckie Koło Przewodników Sudeckich – Wrocław, 2002 [dostęp 2021-01-17].
  6. ↑ Tomasz Rzeczycki, Skarby z karkonoskich schronisk [online], wydarzenia.interia.pl, 2015 [dostęp 2021-01-12].
  7. ↑ Tomasz Rzeczycki, Zagadkowa ekspedycja do książańskich podziemi sprzed pól wieku [online], (wywiad z Jerzym Stryjeckim), wydarzenia.interia.pl, 2017 [dostęp 2021-01-06].
  8. ↑ Unia Wolności. Nas wybierasz – od nas wymagasz, „Życie Bytomskie”, XLIII (39), 1998, s. 3, ISSN 0239-2941 [dostęp 2021-01-12].
  9. ↑ Podziękowania, „Jelonka (Tygodnik Regionalny)”, IV (13), 2009, s. 23, ISSN 1896-5164 [dostęp 2021-01-06].
  10. ↑ Klub Sportowy „Śnieżka” Karpacz [online], sportfolio.pl [dostęp 2021-01-06].
  11. ↑ Dobre wyniki w narciarstwie ucznia Łapucha [online], Karkonosze i Sudety, 2009 [dostęp 2021-01-13].
  12. ↑ Izabela Kasprzak, Jarosław Kałucki, Jerzy Haszczyński, Krzysztof Szczepaniak, Milionowy dług Sobiesiaka [online], Rzeczpospolita – rp.pl, 2010 [dostęp 2021-01-13].
  13. ↑ Dagmara Zadrożna, 60-lecie Sekcji Matki Naszej [online], Sekcja Grotołazów Wrocław, 2015 [dostęp 2021-01-12].
  14. ↑ a b Jerzy Fereński, W piwnicy i jeszcze głębiej, „Konfrontacje”, wydanie specjalne z okazji jubileuszu (1959–2003) Studenckiego Klubu Pałacyk we Wrocławiu, 31 maja 2003, s. 5 [dostęp 2020-07-21].
  15. ↑ Roman Bebak, Historia Wrocławskiej Sekcji Grotołazów, [w:] Kazimiera (Mika) Anioł, Nina Walny, Krzysztof Nowak (red.), Tak było. Turystyka studencka w środowisku wrocławskim, Wrocław: Fundacja Ogólnopolskiej Komisji Historycznej Ruchu Studenckiego, 2023, s. 20–35, ISBN 978-83-965237-2-3 [dostęp 2023-06-21].
  16. ↑ Elżbieta Pomorska, Andrzej Piesiewicz, Olgierd Jokiel, Maciek Mieszkowski, Michał Józków, Grotołazi, czyli Tajemnice Podziemi, „Korkociąg”, wydanie specjalne 50 lat Sekcji Matki Naszej, Sekcja Grotołazów Wrocław, 2005, (druga strona okładki, także strony 2–4).
  17. ↑ Bernard Uchmański, W podziemiach Czarnej, „Magazyn Turystyczny Światowid”, 3 (30), 1963, s. 4.
  18. ↑ Janusz Śmiałek, Taternictwo jaskiniowe 1964–1965, „Taternik”, 42 (1–2), 1966, s. 43, ISSN 0137-3155 [dostęp 2021-01-12].
  19. ↑ Bernard Uchmański, Seminarium Ratownictwa Jaskiniowego, „Taternik”, 42 (1–2), 1966, s. 41–42, ISSN 0137-3155 [dostęp 2010-01-06].
  20. ↑ Elżbieta Pomorska, Wrocławscy grotołazi od 50 lat w jaskiniach. Odkryli Czarną, zwiedzili cały świat, „Sudety” (10/55), 2005, s. 5, ISSN 1641-8603.
  21. ↑ a b Jerzy Bakteria Stryjecki, Wojenne ścieżki w Dolomitach, „Góry i Alpinizm” (11/23), 1995, s. 98–99, ISSN 1232-8677.
  22. ↑ Ryszard Zawadzki, Dolomity – Cima del Burèl, „Taternik”, 43 (4), 1967, s. 170–172, ISSN 0137-3155.
  23. ↑ Elżbieta Pomorska, Wielka Czarna dziura, „Wieczór Wrocławia”, 240 (7347), 1993, ISSN 0137-9372.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya