Jerzy Sułocki

Jerzy Sułocki

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	11 lutego 1921 Łódź
Data i miejsce śmierci	5 marca 1998 Łódź
Profesor nauk technicznych
Specjalność: konstrukcje budowlane, mechanika konstrukcji budowlanych
Alma Mater	Politechnika Gdańska
Doktorat	1960 Politechnika Gdańska
Habilitacja	1964 Politechnika Łódzka
Dziekan
Wydział	Budownictwa i Architektury PŁ
Okres spraw.	1979–1984
Poprzednik	Tadeusz Przedecki
Następca	Piotr Klemm
Prodziekan ds. nauki
Wydział	Budownictwa i Architektury PŁ
Okres spraw.	1968–1971
Odznaczenia

Jerzy Sułocki (ur. 11 lutego 1921 w Łodzi, zm. 5 marca 1998, tamże)^[1] – polski specjalista w dziedzinie mechaniki konstrukcji budowlanych, profesor Politechniki Łódzkiej.

Brał udział w kampanii wrześniowej, działał w konspiracji w Armii Krajowej w Okręgu Kielecko-Radomskim. Po wyzwoleniu uzyskał dyplom magistra inżyniera budownictwa lądowego o specjalności mostowej na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Gdańskiej. Pracę dydaktyczną podjął już w czasie studiów. Od 1954 pracował na stanowisku zastępcy profesora w Politechnice Szczecińskiej. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1960 na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Gdańskiej, a stopień doktora habilitowanego na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej w 1964 roku. W Politechnice Łódzkiej rozpoczął pracę w 1966 roku na stanowisku kierownika Katedry Mechaniki Budowli na Wydziale Budownictwa Lądowego.

Jego działalność naukowa dotyczyła mechaniki stosowanej do konstrukcji inżynierskich, a w szczególności statyki i dynamiki układów płaskich i przestrzennych z uwzględnieniem podatnego podłoża. Zajmował się obiektami jak rurociągi, fundamenty pod maszyny, obiekty inżynierskie i budynki. Opublikował 3 monografie, 10 rozpraw inżynierskich, 12 artykułów, 4 skrypty i materiały seminaryjne oraz 22 referaty. Jako inżynier budowlany wykonał 152 projekty i ekspertyzy budowlane.

Pełnił funkcję dziekana Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Łódzkiej w latach 1979–1984, a prodziekana ds. nauki w latach 1968-1971. Uczestniczył w pracach Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej oraz Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Przeszedł na emeryturę w 1991 roku.

Pochowany w części ewangelickiej Starego Cmentarza w Łodzi (kw. 35–L2/235)^[1].

• Srebrny Krzyż Zasługi (1954),
• Złoty Krzyż Zasługi (1971),
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973),
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1980),
• Medal Wojska (1948), przez rząd RP na uchodźstwie,
• Krzyż Kampanii Wrześniowej (1958), przez rząd RP na uchodźstwie,
• Krzyż Armii Krajowej (1990), przez rząd RP na uchodźstwie^[1].

• Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 247.

• Prof. zw. dr hab. in Jerzy Sułocki, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-01-23] .