Jimmy Connors

Jimmy Connors
Ilustracja
Jimmy Connors (Miami, 2007)
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

2 września 1952
Belleville

Wzrost

178 cm

Gra

leworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1972

Zakończenie kariery

1996

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

109

Najwyżej w rankingu

1 (29 lipca 1974)

Australian Open

W (1974)

Roland Garros

SF (1979, 1980, 1984–1985)

Wimbledon

W (1974, 1982)

US Open

W (1974, 1976, 1978, 1982, 1983)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

15

Najwyżej w rankingu

370 (15 marca 1993)

Australian Open

3R (1974)

Roland Garros

F (1973)

Wimbledon

W (1973)

US Open

W (1975)

Multimedia w Wikimedia Commons

Jimmy Connors, właśc. James Scott Connors (ur. 2 września 1952 w Belleville) – amerykański tenisista i trener tenisa, lider rankingu światowego, zwycięzca 8 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i 2 w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa.

Kariera tenisowa

Zawodnik leworęczny, znany z ambicji i waleczności; awansował na pozycję lidera rankingu ATP World Tour w lipcu 1974 i pozostawał na czołowym miejscu przez kolejne 160 tygodni. Powracał na pozycję lidera jeszcze kilkakrotnie, spędzając łącznie na nim 268 tygodni (5. wynik w historii). W latach 1974–1983 nieprzerwanie figurował w czołowej trójce najlepszych tenisistów na świecie.

Do legendy przeszły jego pojedynki z Björnem Borgiem, Johnem McEnroe, Ivanem Lendlem, Johnem Newcombe’em[1]. Z turniejów wielkoszlemowych nie udało mu się triumfować jedynie we French Open. Jest rekordzistą pod względem wygranych turniejów – wygrał ich 109 – oraz pod względem występów w finałach turniejów, osiągając 164. Zwyciężył także w największej liczbie meczów w karierze (1274)[2]. Connors wygrał też najwięcej meczów w US Open (98).

Pod koniec kariery, w wieku 39 lat doszedł do półfinału US Open 1991, pokonując kilku znacznie młodszych rywali; przegrał dopiero z przyszłym liderem tenisa męskiego Courierem[3]. W turnieju tym startował jeszcze rok później (zdołał przejść do 2 rundy). W cyklu ATP World Tour w czerwcu 1995, otrzymawszy od organizatorów turnieju w Halle dziką kartę, awansował do ćwierćfinału, po zwycięstwach nad dwoma rywalami z czołowej setki rankingu; uległ późniejszemu zwycięzcy turnieju Markowi Rossetowi, młodszemu o 19 lat.

Reprezentował barwy narodowe w Pucharze Davisa zdobywając to trofeum w 1981 roku. W 1984 roku Amerykanie w składzie z Connorsem przegrali w finale. Łącznie Connors zagrał w tych rozgrywkach 13 meczów singlowych, odnosząc 10 zwycięstw.

W 1998 roku został włączony do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy[4].

Zwycięstwa w turniejach ATP World Tour

Zwycięstwa turniejowe (109):

  • twarda – 50
  • dywanowa – 39
  • ceglana – 11
  • trawiasta – 9
Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik
1. 1972 Jacksonville twarda Stany Zjednoczone Clark Graebner 7:5, 6:4
2. 1972 Roanoke twarda Czechosłowacja Vladimír Zedník 6:4, 7:6
3. 1972 Londyn trawiasta Wielka Brytania John Paish 6:2, 6:3
4. 1972 Columbus twarda Rodezja Andrew Pattison 7:5, 6:3, 7:5
5. 1972 Cincinnati ceglana Argentyna Guillermo Vilas 6:3, 6:3
6. 1972 Albany dywanowa Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 6:2, 7:6
7. 1973 Baltimore twarda Stany Zjednoczone Sandy Mayer 6:4, 7:5
8. 1973 Roanoke twarda Australia Ian Fletcher 6:2, 6:3
9. 1973 Salt Lake City twarda Stany Zjednoczone Paul Gerken 6:1, 6:2
10. 1973 Salisbury twarda Niemcy Karl Meiler 7:6, 7:6, 6:3
11. 1973 Hampton twarda Rumunia Ilie Năstase 4:6, 6:3, 7:5, 6:3
12. 1973 Paramus twarda Stany Zjednoczone Clark Graebner 6:1, 6:2
13. 1973 Boston twarda Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:3, 4:6, 6:4, 3:6, 6:2
14. 1973 Columbus twarda Stany Zjednoczone Charlie Pasarell 3:6, 6:3, 6:3
15. 1973 Los Angeles twarda Holandia Tom Okker 7:5, 7:6
16. 1973 Quebec dywanowa Stany Zjednoczone Marty Riessen 6:1, 6:4, 6:7, 6:0
17. 1973 Johannesburg twarda Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:4, 7:6, 6:3
18. 1974 Australian Open trawiasta Australia Phil Dent 7:6(7), 6:4, 4:6, 6:3
19. 1974 Roanoke twarda Niemcy Karl Meiler 6:4, 6:3
20. 1974 Little Rock dywanowa Niemcy Karl Meiler 6:2, 6:1
21. 1974 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Sandy Mayer 7:5, 6:3
22. 1974 Salisbury dywanowa Południowa Afryka Frew McMillan 6:4, 7:5, 6:3
23. 1974 Hampton dywanowa Rumunia Ilie Năstase 6:4, 6:4
24. 1974 Salt Lake City dywanowa Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis 4:6, 7:6, 6:3
25. 1974 Tempe twarda Indie Vijay Amritraj 6:2, 6:3
26. 1974 Manchester trawiasta Wielka Brytania Mike Collins 13:11, 6:2
27. 1974 Wimbledon trawiasta Australia Ken Rosewall 6:1, 6:1, 6:4
28. 1974 Indianapolis ceglana Szwecja Björn Borg 5:7, 6:3, 6:4
29. 1974 US Open trawiasta Australia Ken Rosewall 6:1, 6:0, 6:1
30. 1974 Los Angeles twarda Stany Zjednoczone Harold Solomon 6:3, 6:1
31. 1974 Londyn dywanowa Stany Zjednoczone Brian Gottfried 6:2, 7:6
32. 1974 Johannesburg twarda Stany Zjednoczone Arthur Ashe 7:6, 6:3, 6:1
33. 1975 Nassau twarda Niemcy Karl Meiler 6:0, 6:2
34. 1975 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Billy Martin 6:4, 6:3
35. 1975 Salisbury dywanowa Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis 5:7, 7:5, 6:1, 3:6, 6:0
36. 1975 Boca Raton twarda Niemcy Jürgen Fassbender 6:4, 6:2
37. 1975 Hampton dywanowa Czechosłowacja Jan Kodeš 3:6, 6:3, 6:0
38. 1975 Denver dywanowa Stany Zjednoczone Brian Gottfried 6:3, 6:4
39. 1975 North Conway ceglana Australia Ken Rosewall 6:2, 6:2
40. 1975 Hamilton ceglana Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis 6:1, 6:4
41. 1975 Maui twarda Stany Zjednoczone Sandy Mayer 6:1, 6:0
42. 1976 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 6:4, 3:6, 6:1
43. 1976 Filadelfia dywanowa Szwecja Björn Borg 7:6(5), 6:4, 6:0
44. 1976 Hampton dywanowa Rumunia Ilie Năstase 6:2, 6:2, 6:2
45. 1976 Palm Springs twarda Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 6:4, 6:4
46. 1976 Denver dywanowa Australia Ross Case 7:6(1), 6:2
47. 1976 Las Vegas twarda Australia Ken Rosewall 6:1, 6:3
48. 1976 Waszyngton ceglana Meksyk Raúl Ramírez 6:2, 6:4
49. 1976 North Conway ceglana Meksyk Raúl Ramírez 7:6, 4:6, 6:3
50. 1976 Indianapolis ceglana Polska Wojtek Fibak 6:2, 6:4
51. 1976 US Open ceglana Szwecja Björn Borg 6:4, 3:6, 7:6(9), 6:4
52. 1976 Kolonia dywanowa Południowa Afryka Frew McMillan 6:2, 6:3
53. 1976 Wembley dywanowa Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 3:6, 7:6, 6:4
54. 1977 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Bill Scanlon 6:3, 6:3
55. 1977 St. Louis dywanowa Australia John Alexander 7:6, 6:2
56. 1977 Las Vegas twarda Meksyk Raúl Ramírez 6:4, 5:7, 6:2
57. 1977 Dallas dywanowa Stany Zjednoczone Dick Stockton 6:7, 6:1, 6:4, 6:3
58. 1977 Maui twarda Stany Zjednoczone Brian Gottfried 6:2, 6:0
59. 1977 Sydney twarda Australia Ken Rosewall 7:5, 6:4, 6:2
60. 1977 Las Vegas dywanowa Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 6:2, 5:7, 3:6, 6:2, 7:5
61. 1977 Colgate Masters dywanowa Szwecja Björn Borg 6:4, 1:6, 6:4
62. 1978 Filadelfia dywanowa Stany Zjednoczone Roscoe Tanner 6:2, 6:4, 6:3
63. 1978 Denver dywanowa Stany Zjednoczone Stan Smith 6:2, 7:6
64. 1978 Memphis dywanowa Stany Zjednoczone Tim Gullikson 7:6, 6:3
65. 1978 Rotterdam dywanowa Meksyk Raúl Ramírez 7:5, 7:5
66. 1978 Birmingham trawiasta Meksyk Raúl Ramírez 6:3, 6:1, 6:2
67. 1978 Waszyngton ceglana Stany Zjednoczone Eddie Dibbs 7:5, 7:5
68. 1978 Indianapolis ceglana Hiszpania José Higueras 7:5, 6:1
69. 1978 Stowe twarda Stany Zjednoczone Tim Gullikson 6:2, 6:3
70. 1978 US Open twarda Szwecja Björn Borg 6:4, 6:2, 6:2
71. 1978 Sydney twarda Australia Geoff Masters 6:0, 6:0, 6:4
72. 1979 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Eddie Dibbs 6:2, 3:6, 7:5
73. 1979 Filadelfia dywanowa Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:3, 6:4, 6:1
74. 1979 Dorado Beach twarda Stany Zjednoczone Vitas Gerulaitis 7:5, 6:0, 6:4
75. 1979 Memphis dywanowa Stany Zjednoczone Arthur Ashe 6:4, 5:7, 6:3
76. 1979 Tulsa twarda Stany Zjednoczone Eddie Dibbs 6:7, 7:5, 6:1
77. 1979 Indianapolis ceglana Argentyna Guillermo Vilas 6:1, 2:6, 6:4
78. 1979 Stowe twarda Stany Zjednoczone Mike Cahill 6:0, 6:1
79. 1979 Hongkong twarda Stany Zjednoczone Pat Du Pré 7:5, 6:3, 6:1
80. 1980 Birmingham dywanowa Stany Zjednoczone Eliot Teltscher 6:3, 6:2
81. 1980 Filadelfia dywanowa Stany Zjednoczone John McEnroe 6:3, 2:6, 6:3, 3:6, 6:4
82. 1980 Dallas dywanowa Stany Zjednoczone John McEnroe 2:6, 7:6, 6:1, 6:2
83. 1980 North Conway ceglana Stany Zjednoczone Eddie Dibbs 6:3, 5:7, 6:1
84. 1980 Kanton dywanowa Stany Zjednoczone Eliot Teltscher 6:2, 6:4
85. 1980 Tokio dywanowa Stany Zjednoczone Tom Gullikson 6:1, 6:2
86. 1981 La Quinta twarda Czechosłowacja Ivan Lendl 6:3, 7:6
87. 1981 Bruksela dywanowa Stany Zjednoczone Brian Gottfried 6:2, 6:4, 6:3
88. 1981 Rotterdam dywanowa Stany Zjednoczone Gene Mayer 6:1, 2:6, 6:2
89. 1981 Wembley dywanowa Stany Zjednoczone John McEnroe 3:6, 2:6, 6:3, 6:4, 6:2
90. 1982 Monterrey dywanowa Południowa Afryka Johan Kriek 6:2, 3:6, 6:3
91. 1982 Los Angeles twarda Stany Zjednoczone Mel Purcell 6:2, 6:1
92. 1982 Las Vegas twarda Stany Zjednoczone Gene Mayer 5:2, ret.
93. 1982 Londyn trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe 7:5, 6:3
94. 1982 Wimbledon trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe 3:6, 6:3, 6:7(2), 7:6(5), 6:4
95. 1982 Columbus twarda Stany Zjednoczone Brian Gottfried 7:5, 6:0
96. 1982 US Open twarda Czechosłowacja Ivan Lendl 6:3, 6:2, 4:6, 6:4
97. 1983 Memphis dywanowa Stany Zjednoczone Gene Mayer 7:5, 6:0
98. 1983 Las Vegas twarda Australia Mark Edmondson 7:6, 6:1
99. 1983 Londyn trawiasta Stany Zjednoczone John McEnroe 6:3, 6:3
100. 1983 US Open twarda Czechosłowacja Ivan Lendl 6:3, 6:7(2), 7:5, 6:0
101. 1984 Memphis dywanowa Francja Henri Leconte 6:3, 4:6, 7:5
102. 1984 La Quinta twarda Francja Yannick Noah 6:2, 6:7(7), 6:3
103. 1984 Boca West twarda Stany Zjednoczone Johan Kriek 7:5, 6:4
104. 1984 Los Angeles twarda Stany Zjednoczone Eliot Teltscher 6:4, 4:6, 6:4
105. 1984 Tokio dywanowa Czechosłowacja Ivan Lendl 6:4, 3:6, 6:0
106. 1988 Waszyngton twarda Ekwador Andrés Gómez 6:1, 6:4
107. 1988 Tuluza dywanowa ZSRR Andrei Chesnokov 6:2, 6:0
108. 1989 Tuluza dywanowa Stany Zjednoczone John McEnroe 6:3, 6:3
109. 1989 Tel Awiw-Jafa twarda Izrael Gilad Blum 2:6, 6:2, 6:1

Kariera trenerska

Po raz pierwszy jako trener zaczął pracować w 2006 roku, z Andym Roddickiem[5]. Ich współpraca zakończyła się w 2008 roku. W 2013 roku był szkoleniowcem Marii Szarapowej[6]. W 2015 pracował wspólnie z Eugenie Bouchard[7].

Przypisy

  1. ↑ Greatest rivalries from the Open era of professional tennis. msn.com, 28 sierpnia 2016. [dostęp 2017-01-12]. (ang.).
  2. ↑ Marcin Motyka: ATP Madryt: Roger Federer obronił meczbole i pokonał Gaela Monfilsa. 1200. zwycięstwo Szwajcara w karierze. sportowefakty.wp.pl, 9 maja 2019. [dostęp 2019-05-09]. (pol.).
  3. ↑ Fred W. Kiger: Jimbo turned back the clock at the '91 Open. espn.go.com, 19 listopada 2003. [dostęp 2017-01-12]. (ang.).
  4. ↑ FRANK LITSKY: TENNIS; Connors, Hero of the Open, Swaggers Into the Hall of Fame. nytimes.com, 12 lipca 1998. [dostęp 2017-01-12]. (ang.).
  5. ↑ Connors agrees to coach Roddick. bbc.co.uk, 2006-07-26. [dostęp 2011-02-23]. (ang.).
  6. ↑ Connors nowym trenerem Szarapowej [online], Tenisklub [dostęp 2018-03-06] (pol.).
  7. ↑ Greg Archuleta: Eugenie Bouchard News: Jimmy Connors Out; Ex-Maria Sharapova Coach Thomas Hogstedt In. sportsworldnews.com, 5 października 2015. [dostęp 2017-01-12]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Liderzy rankingu ATP singlistów
Zwycięstwa w turniejach wielkoszlemowych
Triumfatorzy Australian Open w grze pojedynczej (XX wiek)
1905–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1940
1941–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
Triumfatorzy US Open w grze pojedynczej (XX wiek)
1901–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1940
1941–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
Triumfatorzy Wimbledonu w grze pojedynczej (XX wiek)
1901–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1939
1940–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
Triumfatorzy US Open w grze podwójnej (XX wiek)
1901–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1940
1941–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
Triumfatorzy Wimbledonu w grze podwójnej (XX wiek)
1901–1910
1911–1920
1921–1930
1931–1939
1940–1950
1951–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
Laureaci nagrody BBC Sports Personality World Sport Star of the Year

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya