Joe Swail
 Joe Swail (2016) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Gra zawodowa |
1991–2012, 2013–2019 |
| Najwyższy ranking |
10 (2001/2002) |
| Najwyższy break |
142 (China Open 2000) |
| Breaki 100+ pkt. |
124 |
| Zwycięstwa w turniejach | |
| Rankingowe |
0 |
| Nierankingowe |
1 |
| Strona internetowa | |
Joe Swail (ur. 29 sierpnia 1969) – północnoirlandzki snookerzysta. Plasuje się na 75. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 124[1].
Kariera zawodowa
W 1990 zdobył mistrzostwo Anglii amatorów, w 1991 przeszedł na status zawodowy. Wygrał m.in. zawodowe mistrzostwa Irlandii (1992), był kapitanem reprezentacji Irlandii Północnej w Pucharze Narodów. Do listopada 2004 dziewięć razy osiągał półfinały w turniejach rankingowych, nie udało mu się jednak dotrzeć do ostatecznej rozgrywki. Po raz pierwszy w finale znalazł się dopiero w 2009 roku, lecz w turnieju Welsh Open musiał uznać wyższość Allistera Cartera 5:9.
W 1993 roku wygrał jedną z trzech edycji Strachan Challenge, pokonując w finale Stefan Mazrocisa 9:4. Był to tzw. mały turniej rankingowy; de facto traktowany jako nierankingowy (podobnie jak Benson and Hedges Championship).
W sezonie 2001/2002 był sklasyfikowany na pozycji nr 10 w rankingu światowym (jego najwyższa pozycja). Ponadto Swail jest jedynym snookerzystą w historii rankingu, który będąc w czołowej szesnastce, wypadł poza „32”, aby ponownie powrócić do szesnastki (kilku zawodnikom zdarzały się powroty do „16”, lecz nigdy spoza niższego miejsca, niż 32. – oznaczające konieczność rozegrania minimum dwóch meczów eliminacyjnych do każdego turnieju w sezonie).
Oprócz finału Welsh Open, najcenniejszymi z osiągniętych półfinałów Swaila są dwa z turniejów o mistrzostwo świata. W 2000 pokonał m.in. Paula Huntera, Johna Parrotta i Dominica Dale’a, by ulec w półfinale Matthew Stevensowi 12:17. Rok później pokonał m.in. broniącego tytułu Marka Williamsa, w półfinale nie sprostał końcowemu zwycięzcy Ronnie O’Sullivanowi 11:17.
W mistrzostwach świata 2004 pokonał m.in. byłego mistrza świata Kena Doherty’ego, ale już w 1/8 finału uległ Anthony’emu Hamiltonowi.
Do końca sezonu 2009/2010 na swoim koncie zapisał 87 breaków stupunktowych.
Przypisy
- ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
Bibliografia
- Joe Swail. 147.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-02)]. – profil w serwisie www.147.com.pl (pol.)
- Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
- Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
- Wyniki na stronie snookerscores.net. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
- Profil na stronie Snooker Database (archiwalny). Snooker Database. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.