Jonathan Akpoborie

Jonathan Akpoborie

Data i miejsce urodzenia	20 października 1968 Lagos
Wzrost	170 cm
Pozycja	napastnik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1987 Julius Berger ? (?) 1987–1990 Brooklyn College ? (?) 1990–1992 1. FC Saarbrücken 53 (9) 1992–1994 Carl Zeiss Jena 74 (26) 1994–1995 Stuttgarter Kickers 32 (37) 1995 SV Waldhof Mannheim 18 (9) 1996–1997 Hansa Rostock 47 (20) 1997–1999 VfB Stuttgart 58 (21) 1999–2001 VfL Wolfsburg 39 (20) 2001–2002 1. FC Saarbrücken 4 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1995–2002 Nigeria 13 (4)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Jonathan Akpoborie (ur. 20 października 1968 w Lagos) – nigeryjski piłkarz grający na pozycji napastnika. Posiada także obywatelstwo niemieckie.

Akpoborie pochodzi z dawnej stolicy Nigerii, Lagos. Swoją piłkarską karierę zaczynał w klubie Julius Berger FC, w barwach którego zadebiutował w 1987 w pierwszej lidze. Latem tamtego roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych i rozpoczął studia na Brooklyn College w Nowym Jorku. W międzyczasie grał w uniwersyteckiej drużynie piłkarskiej. Po 4 latach studiów Akpoborie otrzymał tytuł magistra administracji biznesowej i wyjechał do Europy kontynuować piłkarską karierę.

Pierwszym przystankiem Jonathana był drugoligowy niemiecki klub 1. FC Saarbrücken. W barwach tego zespołu zadebiutował 27 lutego 1990 roku w przegranym 1:3 meczu z FC Schalke 04 i zdobył honorowego gola dla swojego zespołu. Ogółem w całym sezonie zdobył ich 5. W Saarbrücken spędził także sezon 1991/1992, w którym 4-krotnie zdobywał gola. Latem 1992 zmienił klub i został piłkarzem Carl Zeiss Jena. W drużynie z Jeny wykazał się wysoką skutecznością i zdobył 17 goli w sezonie, jednak nie pomogło to zespołowi w awansie o klasę wyżej. W drużynie Carl-Zeiss Akpoborie grał także w sezonie 1993/1994, ale nie był już tak skuteczny jak rok wcześniej i uzyskał 9 goli. Latem 1994 ponownie zmienił przynależność klubową i przeniósł się na jeden sezon do Stuttgarter Kickers, grającym w Regionallidze. W klubie z Badenii-Wirtembergii w 32 meczach strzelił aż 37 goli zostając królem strzelców ligi. Wyczyn ten zaowocował transferem do drugoligowego Waldhofu Mannheim, w którym Akpoborie spędził rundę jesienną sezonu 1995/1996.

Zimą 1996 Akpoborie w końcu trafił do pierwszej ligi stając się bohaterem transferu do Hansy Rostock. W Hansie zadebiutował w 18. kolejce ligowej, 24 lutego w wygranym 2:1 wyjazdowym meczu z Borussią Dortmund i przyczynił się do zwycięstwa swojego zespołu strzelając drugiego gola. W barwach Hansy spisał się całkiem udanie i swoimi 6 golami wspomógł drużynę, która zajęła najwyższe w historii, 6. miejsce w lidze. Sezon 1996/1997 był dla Jonathana także udany, gdyż zdobył aż 14 goli, a z Hansą utrzymał się przed spadkiem (14. pozycja).

Latem 1997 Akpoborie zainteresowały się czołowe kluby w Niemczech. Ostatecznie Nigeryjczyk został piłkarzem VfB Stuttgart, gdzie miał wspomóc w ataku Fredi Bobicia. Zdobył 10 goli dla Stuttgartu będąc trzecim po Bobiciu i Krasimirze Bałakowie strzelcem zespołu. Stuttgart zakończył sezon na 4. pozycji. W Pucharze Zdobywców Pucharów Jonathan strzelił 6 goli, będąc najlepszym strzelcem całego pucharu, a Stuttgart dotarł aż do finału, w którym przegrał 0:1 z Chelsea F.C. W sezonie 1998/1999 Akpoborie był najlepszym strzelcem VfB z 11 golami na koncie, ale zespół zawiódł zajmując dopiero 11. pozycję w Bundeslidze. Akpoborie uzyskał dwa hat-tricki (w wygranym 3:1 meczu z Hamburger SV oraz zremisowanym 3:3 meczu z VfL Bochum). Zdobył także 1 gola w Pucharze UEFA w meczu z FC Brugge, jednak niemiecka drużyna odpadła z rozgrywek po przegranej dogrywce.

Latem 1999 roku Akpoborie został piłkarzem VfL Wolfsburg, w którym za partnera w ataku miał Andrzeja Juskowiaka. Obaj pokazali się z dobrej strony i Akpoborie zdobył 12 goli w lidze, będąc najlepszym strzelem zespołu (Juskowiak uzyskał 11 trafień). Wolfsburg zajął 7. miejsce gwarantujące start w Pucharze Intertoto. Sezon 2000/2001 nie był udany dla Akpoborie. Przez pewną część sezonu leczył kontuzję i zagrał tylko w 20 ligowych meczach, ale pomimo 8 strzelonych goli, nie był w pełni formy. Po zakończeniu sezonu, w którym Wolfsburg zajął 9. miejsce w lidze, Jonathan wrócił do Saarbrücken, gdzie zagrał w 4 meczach w drugiej lidze i w 2002 roku zakończył piłkarską karierę w wieku 34 lat.

W 1985 roku Akpoborie był członkiem juniorskiej reprezentacji Nigerii U-16 na Mistrzostwach Świata w Chinach. Tam zagrał w 3 meczach, zdobył 1 gola i z rodakami sięgnął po tytuł mistrza świata.

W 1992 roku Akpoborie został powołany na turniej o Puchar Narodów Afryki. Był tam trzecim napastnikiem dla Rashidiego Yekiniego i Samsona Siasii, ale nie zagrał tam ani razu. Odebrał jednak symboliczny brązowy medal za ten turniej.

Do reprezentacji Akpoborie wrócił po trzech latach (powołany przez Shaibu Amodu) i 17 czerwca 1995 zadebiutował w przegranym 0:1 meczu z Kolumbią rozegranym w ramach US Cup. Swoją pierwszą bramkę zdobył już w następnym meczu tego turnieju, 24 czerwca w przegranym 1:2 meczu z Meksykiem.

W 1996 roku Akpoborie został powołany do olimpijskiej reprezentacji Nigerii na igrzyska olimpijskie w Atlancie. W ostatniej chwili jednak selekcjoner Jo Bonfrère zostawił go w domu i Akpoborie miał być jednym z czterech rezerwowych piłkarzy na wypadek kontuzji któregoś z graczy podstawowego składu. Podobnie było w 1998 roku, gdy niemal w ostatniej chwili wypadł z kadry na Mistrzostwa Świata we Francji.

W 2000 roku Akpoborie był w kadrze Nigerii na Puchar Narodów Afryki 2000. W ostatniej chwili z udziału w turnieju wyeliminowała go kontuzja i cały turniej Jonathan oglądał z trybun w Lagos.

Ogółem w reprezentacji Nigerii Akpoborie rozegrał 13 meczów i strzelił 4 gole.

• Profil na stronie Nigerian Players