Josef Müller

Josef Müller
Ochsensepp
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1898
Steinwiesen

Data i miejsce śmierci

12 września 1979
Monachium

Zawód, zajęcie

prawnik, polityk

Josef Müller (ur. 28 marca 1898 w Steinwiesen, zm. 12 września 1979 w Monachium) – niemiecki polityk, od 1939 roku pracownik Abwehry, członek opozycji antyhitlerowskiej, po II wojnie światowej współzałożyciel i pierwszy przewodniczący CSU, bawarskiej partii chadeckiej.

Życiorys

Josef Müller, pseud. "Ochsensepp" (woźnica) urodził się w rodzinie chłopskiej. W młodości wstąpił do niższego seminarium duchownego Ottonianum w Bambergu, przerywając naukę wskutek poboru do wojska. W trakcie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim. Po jej zakończeniu studiował ekonomię i prawo w Monachium, gdzie w roku 1925 otrzymał stopień doktora, by następnie rozpocząć karierę prawniczą. Od czasów studiów należał do katolickich korporacji studenckich Ottonia München i Isaria Freising im KV. W okresie Republiki Weimarskiej był również aktywnym członkiem Bawarskiej Partii Ludowej.

W III Rzeszy Josef Müller kontynuował karierę prawniczą, broniąc katolickich oponentów reżimu. Miał również kontakty z przeciwnikami polityki rządu Adolfa Hitlera związanymi z Abwehrą (niem. Abwehr wywiad i kontrwywiad wojskowy): admirałem Wilhelmem Canarisem, gen. Hansem Osterem i Hansem von Dohnanyi, dążącymi do obalenia rządów Hitlera.

Jego kontakty z hierarchią kościelną zaowocowały skierowaniem przez gen. Ostera, szefa sztabu Abwehry, na specjalnego wysłannika do Watykanu w celu nawiązania i prowadzenia tajnych negocjacji z przedstawicielami rządu Wielkiej Brytanii. Müller pełnił stanowisko szefa komórki Abwehry w Rzymie, gdzie w ramach operacji Amtlich Vatikanische (pol. Źródła Watykańskie), spotykał się z przedstawicielami Kurii Rzymskiej, m.in. sekretarzem stanu kard. Luigi Maglione, Ludwigiem Kaasem - dawnym liderem Niemieckiej Partii Centrum, wówczas prałatem bazyliki św. Piotra, Johannesem Schönhöfferem członkiem Kongregacji Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary oraz jezuitą Robertem Leiberem sekretarzem Piusa XII, z którym później wielokrotnie spotykał się na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W tajnych negocjacjach uczestniczył ponadto ambasador Wielkiej Brytanii przy Stolicy Apostolskiej, sir Francis d'Arcy Osborne. Müller przekazał im informacje o zamiarze ataku Hitlera na Belgię, Holandię i Francję w ramach operacji Fall Gelb.

Wkrótce potem SD zidentyfikowała źródło przecieku z Watykanu po tym, jak służby kryptologiczne III Rzeszy (niem. Forschungsamt) odczytały zaszyfrowany telegram wysłany przez ambasadora Belgii przy Stolicy Apostolskiej Adriena Nieuwenhuysa do Brukseli z wiadomością o najbliższych działaniach Wehrmachtu na froncie zachodnim i agresji na Belgię, Holandię i Francję. Hitler zarządził śledztwo, które miała poprowadzić Abwehra, a Canaris sprawę powierzył Müllerowi(!). Dzięki kontaktom Müllera z Robertem Leiberem powstał plan Westlicher Wind (pol. Zachodni Wiatr), który miał na celu dezinformację władz niemieckich skąd, jak i gdzie nastąpił przeciek.

Müller został zaaresztowany przez Gestapo 5 kwietnia 1943 i w trakcie brutalnych przesłuchań nie przyznał się do jakichkolwiek związków ze spiskowcami antyhitlerowskimi. Początkowo został osadzony w obozie koncentracyjnym w Buchenwaldzie, a następnie był więźniem obozów w Flossenbürgu i Dachau. W końcowym okresie wojny przeniesiony do południowego Tyrolu na rozkaz Ernst Kaltenbrunnera, jako zakładnik wraz z ponad setką prominentnych więźniów, gdzie został uwolniony przez wojska amerykańskie.

Po II wojnie światowej razem z Adamem Stegerwaldem współtworzył bawarską partię CSU, której był pierwszym przewodniczącym w latach 1945-1949. Jego poglądy polityczne były dość liberalne, co uniemożliwiło mu objęcie teki premiera Bawarii. W latach 1947–1950 wicepremier Bawarii, w okresie1947-1952 sprawował funkcję krajowego ministra sprawiedliwości, a do roku 1962 był posłem w bawarskim landtagu. Był promotorem młodego Franza Josefa Straußa.

Bibliografia

  • Eric Frattini, Szpiedzy papieża (oryg. Los Espías del Papa). Świat Książki, 2010, ISBN 978-83-247-1313-4.
  • Harold C Deutsch, The Conspiracy Against Hitler in the Twilight War. An Account of the German Anti-Nazi Plot from September 1939 to May 1940 and the Role of Pope Pius XII., Minneapolis: University of Minnesota Press, 1968, ISBN 0-19-690371-8, OCLC 186081809 (ang.).
  • Bogusław Wołoszański, Ten okrutny wiek: część druga. Colori, 1996, ISBN 83-904972-1-2.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya