Joseph Pothier
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
Dom Joseph Pothier OSB (ur. 7 grudnia 1835 w Bouzemont w departamencie Wogezy, zm. 8 grudnia 1923 w klasztorze Conques w Sainte-Cécile[1]) – francuski muzykolog, badacz i wydawca chorału, benedyktyn.
Życiorys
W 1858 roku przyjął święcenia kapłańskie[1][2], następnie podjął posługę w diecezji Saint-Dié[2]. W 1859 roku wstąpił do benedyktyńskiego opactwa św. Piotra w Solesmes, gdzie rok później złożył śluby zakonne[2]. W 1862 roku został subprzeorem tego zgromadzenia, a w 1866 roku wykładowcą teologii[1]. W latach 1892–1914 był redaktorem „Revue du chant grégorien”[3]. Od 1893 roku był przeorem opactwa św. Marcina w Ligugé, a od 1898 roku opatem w restytuowanym klasztorze św. Wandrille’a z Fontenelle[1][2]. Po wymierzonych w zgromadzenia zakonne reformach ministra Waldecka-Rousseau w 1901 roku wyjechał do Belgii[1][2].
Od 1860 roku uczestniczył pod kierownictwem Prospera Guérangera w pracach nad wydaniem nowych ksiąg liturgicznych dla francuskiej kongregacji benedyktynów[2]. Dokonał transkrypcji z najstarszych znanych źródeł chorałowych[2]. Przyczynił się do przywrócenia pierwotnej wersji chorału gregoriańskiego i oczyszczenia go z XVII- i XVIII-wiecznych zniekształceń[2]. Początkowo jego prace, pomimo dobrego przyjęcia w środowisku badawczym, nie znalazły uznania ze strony Watykanu, preferującego wydania ratyzbońskiej oficyny Pusteta[2]. Dopiero w 1904 roku papież Pius X powołał go na przewodniczącego komisji mającej opracować nowe wydanie śpiewów liturgicznych (Editio Vaticana)[1][2][3]. Opracowane przez nią nowe wydania Kyriale (1905), Graduale (1908) i Antiphonale Romanum (1912) oparto w znacznej mierze na pracach Pothiera[2].
Prace
(na podstawie materiałów źródłowych[2][3])
- Le chant de l’église de Lyon du VIII-e au XVIII-e siècle (1881)
- De la virga dans les neumes (1882)
- De la syllabe pénultie des proparoxytons dans le chant grégorien (1906)
Wydania źródłowe
(na podstawie materiałów źródłowych[1][2][3])
- Les mélodies grégoriennes d’après la tradition (Tournai 1880)
- Liber gradualis (Tournai 1883)
- Processionale monasticum (Solesmes 1888)
- Varie preces (Solesmes 1888)
- Liber antiphonarius (Solesmes 1891)
- Liber responsorialis (Solesmes 1895)
- Cantus mariales (Paryż 1903)
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2846. ISBN 0-02-865530-3.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 169. ISBN 978-83-224-0837-7.
- ↑ a b c d Podręczna encyklopedia muzyki kościelnej. opr. ks. Gerard Mizgalski. Poznań-Warszawa-Lublin: Księgarnia św. Wojciecha, 1959, s. 386.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.