Julian Dotzauer

Julian Dotzauer
Ilustracja
major piechoty major piechoty
Pełne imię i nazwisko

Julian Roman Dotzauer

Data i miejsce urodzenia

30 stycznia 1892
Lwów

Data i miejsce śmierci

28 października 1970
Kraków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

PKU Grudziądz

Stanowiska

komendant PKU

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Multimedia w Wikimedia Commons
Grób Dotzauerów

Julian Roman Dotzauer (ur. 30 stycznia 1892 we Lwowie, zm. 28 października 1970 w Krakowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 30 stycznia 1892 we Lwowie, w ówczesnym Królestwie Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Teresy z Rauchów[1]. Był bratem Feliksa Jana (ur. 1889)[2] i Jana Franciszka (ur. 1896), żołnierza 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich[3], odznaczonego Krzyżem Niepodległości (21 kwietnia 1937)[4]. Latem 1911 ukończył naukę w klasie VIIa z wynikiem dobrym i zdał maturę w c. k. II Szkole Realnej we Lwowie[5][6].

W grudniu 1915 został wcielony do c. i k. 30 pułku piechoty jako jednoroczny ochotnik pospolitego ruszenia. W 1916 został przeniesiony do c. i k. 45 pułku piechoty i z 23 kompanią marszową wysłany na front albański. Na początku 1918 został przeniesiony na front włoski. 4 listopa 1918 dostał się do włoskiej niewoli „już po zawieszeniu czasowym broni – na skutek pozostawienia baonu za wyznaczoną linią demarkacyjną” i skierowany do obozu jeńców w Monte Cassino. 23 grudnia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech[7].

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej i przydzielony do 50 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami na stanowisku dowódcy kompanii[8].

Po zakończeniu działań wojennych kontynuował zawodową służbę wojskową w 50 pp, który stacjonował w garnizonie Kowel[9][10][11]. W czerwcu 1921 był przydzielony z macierzystego oddziału do Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów[12]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1693. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13], a 2 kwietnia 1929 mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14]. W lipcu tego roku został przeniesiony do 33 Pułku Piechoty w Łomży na stanowisko kwatermistrza[15][16]. W październiku 1932 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu[17]. W sierpniu 1933 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Grudziądz na stanowisko komendanta[18]. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII[19], a z dniem 1 grudnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku[20].

Zmarł 28 października 1970. Został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. 15 listopada 2024 r. na tym cmentarzu odbyła się uroczystość w ramach projektu „Ocalamy” mająca na celu upamiętnienie Juliana Dotzauera i jego dwóch braci, Feliksa i Jana, jako weteranów walk o niepodległość Polski. Odrestaurowany staraniem IPN grób rodzinny Dotzauerów został wpisany do ewidencji grobów weteranów, a na płycie umieszczono insygnium „Ojczyzna Swemu Obrońcy”[21].

Major Dotzauer był żonaty z Marią (1894–1985), z którą miał córkę Krystynę po mężu Jara (1922–1992) i syna Adama (1924–2003)[22].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ a b Kolekcja ↓, s. 1.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne im. gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego. [dostęp 2021-11-30]..
  3. ↑ Żołnierze Niepodległości : Dotzauer Jan Franciszek. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-11-21].
  4. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 93, poz. 128 (ISAP).
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
  6. ↑ Sprawozdanie 1911 ↓, s. 101, 104.
  7. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  8. ↑ Sosialuk 1929 ↓, s. 8.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 266, 419.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 244, 363.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 64, 197.
  12. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 161, 602.
  13. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 66.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929 roku, s. 105.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 191.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 35, 563.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 408.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 195.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  20. ↑ Kolekcja ↓, s. 14.
  21. ↑ Kolejna uroczystość w ramach projektu OCALAMY, ku pamięci Juliana, Jana i Feliksa Dotzauerów - Wrocław, 15 listopada 2024. IPN, 2024-11, Aktualności [dostęp 2024-11-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-11-25)]. (pol.).
  22. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 812.
  24. ↑ Sosialuk 1929 ↓, s. 27.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya